Penjelasan tentang iman, Islam dan ihsan

Imam Muslim : 10

و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُلَيَّةَ قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي حَيَّانَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا بَارِزًا لِلنَّاسِ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكِتَابِهِ وَلِقَائِهِ وَرُسُلِهِ وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ الْآخِرِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِسْلَامُ قَالَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِحْسَانُ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ رَبَّهَا فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا كَانَتْ الْعُرَاةُ الْحُفَاةُ رُءُوسَ النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا وَإِذَا تَطَاوَلَ رِعَاءُ الْبَهْمِ فِي الْبُنْيَانِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا فِي خَمْسٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ تَلَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ { إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ } قَالَ ثُمَّ أَدْبَرَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُدُّوا عَلَيَّ الرَّجُلَ فَأَخَذُوا لِيَرُدُّوهُ فَلَمْ يَرَوْا شَيْئًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا جِبْرِيلُ جَاءَ لِيُعَلِّمَ النَّاسَ دِينَهُمْ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّ فِي رِوَايَتِهِ إِذَا وَلَدَتْ الْأَمَةُ بَعْلَهَا يَعْنِي السَّرَارِيَّ

Һәм беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйибә] һәм [Зөһәйр бин Хәрб] [Ибн Үләйә], [Зөһәйр] әйтте, беҙгә [Исмәғил бин Ибраһим] [Әбү Хәййәндән] [Әбү Зурраһ бин Әмру бин Джарирҙан] [Әбү Зурраһ бин Әмру бин Джарирҙан] [Әбү Хүрәйәнең] һүҙен һөйләне. васаллам бер көндө кешеләр алдында булды, шунан бер кеше уға килеп: «Эй, Аллаһ Рәсүле, нимә ул иман? ' Ул яуап бирҙе: "Һеҙ Аллаһҡа, Уның фәрештәләренә, Уның китабына ышанаһығыҙ, һеҙ Уның менән осрашыу ваҡиғаһына ышанаһығыҙ, һеҙ Уның пәйғәмбәрҙәренә ышанаһығыҙ, һәм һеҙ һуңғы ҡиәмәт көнөнә ышанаһығыҙ". Ул: «Эй, Аллаһ Рәсүле, нимә ул Ислам? — Ул яуап бирҙе: «Ислам – ул Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылыу һәм Уға бер нәмәне лә тиңдәш итмәү, фарыз намаҙҙарҙы уҡыу, фарыз зәкәт түләү һәм Рамаҙан айында ураҙа тотоу». Ул тағы ла һораны: «Эй, Аллаһ Рәсүле, нимә ул ихсан? Ул яуап бирҙе: «Һеҙ Аллаһҡа күргән кеүек ғибәҙәт ҡылаһығыҙ, әгәр ҙә Уны күрмәһәгеҙ, тимәк, Ул һеҙҙе күрә». Ул тағы ла һораны: «Эй, Аллаһ Рәсүле, Ҡиәмәт көнө ҡасан булыр? — Ул яуап бирҙе: «Был турала һоралған кеше һораған кешенән дә яҡшыраҡ яуапты белмәй, әммә мин һиңә ғәләмәттәр тураһында һөйләйем; йәғни хеҙмәтсе ҡатын хужаһына бала тапҡанда. Был билдәнең береһе. -Икенсенән- әгәр яланғас, ялан аяҡ кеше кешелектең етәксеһе булып китһә. Был билдәнең береһе. -Өсөнсө- әгәр кәзә көтөүселәр бер-береһе менән -бина- төҙөүҙә ярышһа. Был биш аяттағы аяттарҙан береһе, уны Аллаһтан башҡа бер кем дә белмәй», — тип уҡыны: «-Ысынлап та, Аллаһ, Ҡиәмәт көнөн белеү тик Уның янында ғына; Ул – ямғыр яуҙырыусы һәм әсә ҡарынында нимә барлығын белеүсе. Ә Уның иртәгә нимә эшләйәсәген бер кем дә белә алмай - аныҡ ҡына. Ә ер йөҙөндә ҡайҙа үләсәген бер кем дә белә алмай. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да белеүсе, барыһын да белеүсе-' -Qs. Лоҡман: 34-. Шунан ир тағы сығып киткән. Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ: «Ирҙе миңә кире саҡыр», — тигән. Шулай итеп, тағы шылтырата башланылар, бер нәмә лә күрмәнеләр. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Был Джибрил, ул кешеләргә динен өйрәтергә килгән», — тигән. Беҙгә [Мөхәммәт бин Абдулла бин Нумайр] һөйләне [Мөхәммәт бин Бисыр] беҙгә [Әбү Хәййән ат-Тәйми] был сәнғәт менән шундай хәҙис һөйләне, тик риүәйәттә генә был һөйләм бар: «Ҡатын-ҡыҙ хеҙмәтселәр ирҙәрен, атап әйткәндә, концуларҙы тыуҙырғанда».