Mengirimkan gadis sebagai tebusan pasukan Muslimin

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ غَزَوْنَا فَزَارَةَ وَعَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ أَمَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْنَا فَلَمَّا كَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْمَاءِ سَاعَةٌ أَمَرَنَا أَبُو بَكْرٍ فَعَرَّسْنَا ثُمَّ شَنَّ الْغَارَةَ فَوَرَدَ الْمَاءَ فَقَتَلَ مَنْ قَتَلَ عَلَيْهِ وَسَبَى وَأَنْظُرُ إِلَى عُنُقٍ مِنْ النَّاسِ فِيهِمْ الذَّرَارِيُّ فَخَشِيتُ أَنْ يَسْبِقُونِي إِلَى الْجَبَلِ فَرَمَيْتُ بِسَهْمٍ بَيْنهُمْ وَبَيْنَ الْجَبَلِ فَلَمَّا رَأَوْا السَّهْمَ وَقَفُوا فَجِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ وَفِيهِمْ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ عَلَيْهَا قَشْعٌ مِنْ أَدَمٍ قَالَ الْقَشْعُ النِّطَعُ مَعَهَا ابْنَةٌ لَهَا مِنْ أَحْسَنِ الْعَرَبِ فَسُقْتُهُمْ حَتَّى أَتَيْتُ بِهِمْ أَبَا بَكْرٍ فَنَفَّلَنِي أَبُو بَكْرٍ ابْنَتَهَا فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السُّوقِ فَقَالَ يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَعْجَبَتْنِي وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا ثُمَّ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَدِ فِي السُّوقِ فَقَالَ لِي يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ لِلَّهِ أَبُوكَ فَقُلْتُ هِيَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَبَعَثَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ فَفَدَى بِهَا نَاسًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا أُسِرُوا بِمَكَّةَ

[Зөһәйр бин Харб] безгә сөйләде [Гомәр бин Юныс] безгә сөйләде [Икримә бин Аммар] миңа әйтте [Ияс бин Сәлам] миңа [әтием] ул болай диде: "Мин бервакыт Фәзарә төбәгендә Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) безне җитәкләргә билгеләгән Әбу Бәкер җитәкчелегендә сугыштым. Чишмәгә кадәр ара берничә минут кына калгач, Әбу Бәкер безгә һөҗүм стратегиясен, чишмәгә ничек якынлашырга, һөҗүм итәргә һәм әсирләрне алырга икәнен билгеләгәндә бераз ял итәргә кушты. Аннары мин алар арасында - дошман арасында - балалар һәм хатын-кызлар әсирләрен күрдем. Мин аларның тауга беренче булып менеп җитүләреннән борчылганга, тау тирәсендәге дошман төркеменә уклар яудырдым. Укларның аларга таба очуын күрүгә, алар туктадылар һәм мин аларны тоттым. Алар арасында Бәни Фәзарәдән бер хатын-кыз бар иде, ул башына күннән эшләнгән каплау кигән, аның янында гарәпләр арасында иң матур кызы да бар иде." Аннары мин аны Әбү Бәкергә тапшырдым, аннары Әбү Бәкер үз кызын миңа ганимә хәзинәсе итеп бирде. Шуннан соң без өйгә кайтып, Мәдинәгә килеп җиттек, һәм минем кыз белән җенси мөнәсәбәттә булырга вакытым да булмады. Базарда булганда, мин Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам белән очраштым, ул шунда ук миңа: "Әй Әбү Сәләмә, миңа кичәге кызны бир!" - диде. Мин җавап бирдем: "Әй Аллаһның Илчесе, Аллаһ белән ант итәм, ул мине чыннан да гаҗәпләндерде, ләкин мин аның белән җенси мөнәсәбәттә булырга әле вакыт тапмадым". Икенче көнне, Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам мине базарда очратты һәм миңа: "Әй Аллаһның Илчесе, миңа кичәге кызны бир!" - диде. Мин: "Ул синең өчен, әй Аллаһның Илчесе, Аллаһ белән ант итәм, мин аның белән беркайчан да җенси мөнәсәбәттә булмадым", - дидем. Аннары Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам кызны анда әсирлектә булган мөселман гаскәрләре өчен фидия буларак Мәккәгә җибәрде.