Mengirimkan gadis sebagai tebusan pasukan Muslimin

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ غَزَوْنَا فَزَارَةَ وَعَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ أَمَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْنَا فَلَمَّا كَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْمَاءِ سَاعَةٌ أَمَرَنَا أَبُو بَكْرٍ فَعَرَّسْنَا ثُمَّ شَنَّ الْغَارَةَ فَوَرَدَ الْمَاءَ فَقَتَلَ مَنْ قَتَلَ عَلَيْهِ وَسَبَى وَأَنْظُرُ إِلَى عُنُقٍ مِنْ النَّاسِ فِيهِمْ الذَّرَارِيُّ فَخَشِيتُ أَنْ يَسْبِقُونِي إِلَى الْجَبَلِ فَرَمَيْتُ بِسَهْمٍ بَيْنهُمْ وَبَيْنَ الْجَبَلِ فَلَمَّا رَأَوْا السَّهْمَ وَقَفُوا فَجِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ وَفِيهِمْ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ عَلَيْهَا قَشْعٌ مِنْ أَدَمٍ قَالَ الْقَشْعُ النِّطَعُ مَعَهَا ابْنَةٌ لَهَا مِنْ أَحْسَنِ الْعَرَبِ فَسُقْتُهُمْ حَتَّى أَتَيْتُ بِهِمْ أَبَا بَكْرٍ فَنَفَّلَنِي أَبُو بَكْرٍ ابْنَتَهَا فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السُّوقِ فَقَالَ يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَعْجَبَتْنِي وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا ثُمَّ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَدِ فِي السُّوقِ فَقَالَ لِي يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ لِلَّهِ أَبُوكَ فَقُلْتُ هِيَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَبَعَثَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ فَفَدَى بِهَا نَاسًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا أُسِرُوا بِمَكَّةَ

[झुहैर बिन हर्ब] यांनी आम्हाला सांगितले, [उमर बिन युनुस] यांनी आम्हाला सांगितले, [इक्रिमा बिन अम्मार] यांनी मला सांगितले, [इयास बिन सलामा] यांनी मला सांगितले, [माझे वडील] म्हणाले, "एकदा मी फजराह प्रदेशात अबू बकर यांच्या नेतृत्वाखाली लढलो, ज्यांना अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आमचे नेतृत्व करण्यासाठी नियुक्त केले होते. जेव्हा झऱ्याचे अंतर अगदी काही क्षणांचे होते, तेव्हा अबू बकर यांनी आम्हाला थोडा वेळ विश्रांती घेण्याचा आदेश दिला आणि हल्ल्याची रणनीती सांगितली, की झऱ्याजवळ कसे जायचे, हल्ला कसा करायचा आणि कैदी कसे पकडायचे. तेव्हा मला दिसले की त्यांच्यामध्ये (शत्रूंमध्ये) लहान मुले आणि स्त्रिया कैदी म्हणून होत्या. ते आधी डोंगर चढतील या भीतीने, मी डोंगराभोवती असलेल्या शत्रूंच्या गटावर बाणांचा वर्षाव केला. जसे मी त्यांच्या दिशेने बाण उडताना पाहिले, तसे ते थांबले आणि मी त्यांना पकडले. नंतर असे दिसून आले की त्यांच्यामध्ये बनी फजराह जमातीची एक स्त्री होती, जिने चामड्याचे डोके झाकणारे वस्त्र परिधान केले होते आणि तिच्यासोबत तिची मुलगी होती, जी त्या सर्वांमध्ये सर्वात सुंदर होती." अरब. मग मी तिला अबू बकर यांच्या हवाली केले. मग अबू बकर यांनी आपली मुलगी मला घनिमाचा खजिना म्हणून दिली. त्यानंतर आम्ही घरी गेलो आणि मदिना येथे पोहोचलो, आणि मला त्या मुलीसोबत प्रेमसंबंध ठेवण्यासही वेळ मिळाला नाही. जेव्हा मी बाजारात होतो, तेव्हा माझी भेट रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याशी झाली, ते मला लगेच म्हणाले: "हे अबू सलामा, कालची मुलगी मला दे!" तेव्हा मी उत्तर दिले, "हे अल्लाहचे पैगंबर, अल्लाहची शपथ, त्याने मला खरोखरच आश्चर्यचकित केले आहे, परंतु मला अजून त्याच्यासोबत लैंगिक संबंध ठेवण्याची संधी मिळाली नाही." मग दुसऱ्या दिवशी, रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मला बाजारात भेटले आणि मला म्हणाले: "हे सलामा, कालची मुलगी मला दे!" तेव्हा मी म्हणालो, "हे अल्लाहचे पैगंबर, ती तुमच्यासाठी आहे, अल्लाहची शपथ, मी तिच्यासोबत कधीही लैंगिक संबंध ठेवले नाहीत." मग रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्या मुलीला मक्का येथे पाठवले. तेथे कैदेत ठेवलेल्या मुस्लिम सैनिकांच्या सुटकेसाठी खंडणी."