Mengirimkan gadis sebagai tebusan pasukan Muslimin

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ غَزَوْنَا فَزَارَةَ وَعَلَيْنَا أَبُو بَكْرٍ أَمَّرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْنَا فَلَمَّا كَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْمَاءِ سَاعَةٌ أَمَرَنَا أَبُو بَكْرٍ فَعَرَّسْنَا ثُمَّ شَنَّ الْغَارَةَ فَوَرَدَ الْمَاءَ فَقَتَلَ مَنْ قَتَلَ عَلَيْهِ وَسَبَى وَأَنْظُرُ إِلَى عُنُقٍ مِنْ النَّاسِ فِيهِمْ الذَّرَارِيُّ فَخَشِيتُ أَنْ يَسْبِقُونِي إِلَى الْجَبَلِ فَرَمَيْتُ بِسَهْمٍ بَيْنهُمْ وَبَيْنَ الْجَبَلِ فَلَمَّا رَأَوْا السَّهْمَ وَقَفُوا فَجِئْتُ بِهِمْ أَسُوقُهُمْ وَفِيهِمْ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي فَزَارَةَ عَلَيْهَا قَشْعٌ مِنْ أَدَمٍ قَالَ الْقَشْعُ النِّطَعُ مَعَهَا ابْنَةٌ لَهَا مِنْ أَحْسَنِ الْعَرَبِ فَسُقْتُهُمْ حَتَّى أَتَيْتُ بِهِمْ أَبَا بَكْرٍ فَنَفَّلَنِي أَبُو بَكْرٍ ابْنَتَهَا فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَلَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي السُّوقِ فَقَالَ يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ لَقَدْ أَعْجَبَتْنِي وَمَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا ثُمَّ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْغَدِ فِي السُّوقِ فَقَالَ لِي يَا سَلَمَةُ هَبْ لِي الْمَرْأَةَ لِلَّهِ أَبُوكَ فَقُلْتُ هِيَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَاللَّهِ مَا كَشَفْتُ لَهَا ثَوْبًا فَبَعَثَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَهْلِ مَكَّةَ فَفَدَى بِهَا نَاسًا مِنْ الْمُسْلِمِينَ كَانُوا أُسِرُوا بِمَكَّةَ

Пире каласа пачӗ [Зухайр бин Харб] пире каласа пачӗ [Умар бин Юнус] пире каласа пачӗ [Икрима бин Аммар] мана каласа пачӗ [Ияс бин Салама] мана [манӑн аттене] каласа пачӗ, вӑл ҫапла каларӗ: «Эпӗ пӗррехинче Фазара тӑрӑхӗнче Абу Бакр ертсе пынипе ҫапӑҫнӑ, ӑна Расулуллах саллах саллах пире лартнӑччӗ. Ҫӑлкуҫ патне ҫитме темиҫе самант ҫеҫ кирлӗ пулсан, Абу Бакр пире пӗр самантлӑха канма хушрӗ, ҫав вӑхӑтрах пирӗн тапӑну стратегине, ҫӑлкуҫ патне мӗнле ҫывхарса тапӑнса тыткӑна илмеллине палӑртрӗ. Вара куртӑм вӗсен хушшинче — тӑшман — тыткӑнри ачасемпе хӗрарӑмсем пур. Вӗсем малтан ту ҫине хӑпарса каясран шикленнӗрен ту таврашӗнчи тӑшман ушкӑнӗ ҫине ухӑ йӗпписем ҫуса ятӑм. Вӗсем хӑйсем еннелле ҫӗмренсем пенине курсанах чарӑнчӗҫ те, эпӗ вӗсене тытса чартӑм. Вӗсен хушшинче Бану-Фазара хулинчен килнӗ пӗр хӗрарӑм пур иккен, вӑл пуҫне сӑранран ҫӗленӗ хупӑлча тӑхӑннӑ, унпа пӗрле арабсем хушшинче илемлӗ хӗрӗ те пулнӑ. Унтан эпӗ ӑна Абу Бакра патӑм, унтан Абу Бакр хӑйӗн хӗрне мана ганима мулӗ вырӑнне пачӗ. Çакӑн ​​хыҫҫӑн эпир киле таврӑнтӑмӑр та Мединӑна ҫитрӗмӗр, манӑн та хӗрпе юрату тума ӗлкӗреймерӗм. Пасарта чухне эпӗ Расулулла саллаллаху алейхи васаллямпа тӗл пултӑм, вӑл мана тӳрех: «Эй, Абу Салама, пар-ха мана ӗнерхи хӗре!» Эпӗ ҫапла хуравларӑм: «Эй, Аллахӑн Элчи, вӑл мана чӑнах та тӗлӗнтерчӗ, анчах эпӗ унпа ар хутшӑнӑвӗнче пулма май килмерӗ-ха». Унтан тепӗр кунне Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам мана пасарта тӗл пулчӗ те мана ҫапла каларӗ: «Эй Салама, ӗнерхи хӗре пар мана!» Эпӗ вара: «Вӑл саншӑн, Аллахӑн Элчи, эпӗ унпа нихҫан та ар хутшӑнӑвӗнче пулман», — терӗм. Унтан Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам хӗре Меккӑна унта тыткӑнра тӑракан мӑсӑльман ҫарӗсемшӗн тӳлев вырӑнне янӑ».