Kabarkan kepadaku suatu amal yang akan memasukkan aku kedalam surga

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جُحَادَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْيَشْكُرِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ انْطَلَقْتُ إِلَى الْكُوفَةِ لِأَجْلِبَ بِغَالًا قَالَ فَأَتَيْتُ السُّوقَ وَلَمْ تُقَمْ قَالَ قُلْتُ لِصَاحِبٍ لِي لَوْ دَخَلْنَا الْمَسْجِدَ وَمَوْضِعُهُ يَوْمَئِذٍ فِي أَصْحَابِ التَّمْرِ فَإِذَا فِيهِ رَجُلٌ مِنْ قَيْسٍ يُقَالُ لَهُ ابْنُ الْمُنْتَفِقِ وَهُوَ يَقُولُ وُصِفَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحُلِّيَ فَطَلَبْتُهُ بِمِنًى فَقِيلَ لِي هُوَ بِعَرَفَاتٍ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ فَزَاحَمْتُ عَلَيْهِ فَقِيلَ لِي إِلَيْكَ عَنْ طَرِيقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ دَعُوا الرَّجُلَ أَرِبَ مَا لَهُ قَالَ فَزَاحَمْتُ عَلَيْهِ حَتَّى خَلَصْتُ إِلَيْهِ قَالَ فَأَخَذْتُ بِخِطَامِ رَاحِلَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ زِمَامِهَا هَكَذَا حَدَّثَ مُحَمَّدٌ حَتَّى اخْتَلَفَتْ أَعْنَاقُ رَاحِلَتَيْنَا قَالَ فَمَا يَزَعُنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ مَا غَيَّرَ عَلَيَّ هَكَذَا حَدَّثَ مُحَمَّدٌ قَالَ قُلْتُ ثِنْتَانِ أَسْأَلُكَ عَنْهُمَا مَا يُنَجِّينِي مِنْ النَّارِ وَمَا يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ قَالَ فَنَظَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى السَّمَاءِ ثُمَّ نَكَسَ رَأْسَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيَّ بِوَجْهِهِ قَالَ لَئِنْ كُنْتَ أَوْجَزْتَ فِي الْمَسْأَلَةِ لَقَدْ أَعْظَمْتَ وَأَطْوَلْتَ فَاعْقِلْ عَنِّي إِذًا اعْبُدْ اللَّهَ لَا تُشْرِكْ بِهِ شَيْئًا وَأَقِمْ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَأَدِّ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَصُمْ رَمَضَانَ وَمَا تُحِبُّ أَنْ يَفْعَلَهُ بِكَ النَّاسُ فَافْعَلْهُ بِهِمْ وَمَا تَكْرَهُ أَنْ يَأْتِيَ إِلَيْكَ النَّاسُ فَذَرْ النَّاسَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ خَلِّ سَبِيلَ الرَّاحِلَةِ

Esan digu [Affan] esan digu [Hammam] esan digu, esan digu [Muhammad bin Juhadah] esan digu, esan dit [Al Mughirah bin Abdullah Al Yasykuri] [bere aitatik] esan zidan: "Kufara joan nintzen asto bat hartzera". Abdullah-k esan zuen: "Orduan merkatura joan nintzen, eta merkatua oraindik hasi gabe zegoela ikusi zen. Orduan nire lagunari esan nion: «Eta meskitara sartzen bagara, egun horretan data-merkatarientzako merkatua dago», gertatzen da meskitan Qa'is bin Al Muntafiq izeneko gizon bat zegoela. Gizonak esan zuen: 'Alai Sallallaahu 'alaihi wasallam Messenger-aren izaerari buruz azaldu didate, gero Minan bilatu nuen, gero Arafaten zegoela esan zidaten, azkenean aurkitu nuen. Orduan korrika joan nintzen berarengana, esan zidaten: 'Alden zaitez Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam'-ren bidetik, eta orduan esan zuen: 'Utzi bakean pertsona hori, egin dezala nahi duena', [Ibnul Muntafiq] orduan esan zuen: 'Orduan, harengana joan nintzen bere aurrean egon arte. Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam zaldiaren agintea hartu nuen, edo esan zuen; uhalak lotzen ziren -Muhammadek kontatu bezala- gure bi mendien lepoak elkarrekin egon ziren arte'. Ibnul Muntafiq-ek esan zuen: "Eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ez zen nirekin kexatu, edo esan zuen ez zuela aurpegiaren itxura aldatu nigandik - Muhammadek kontatu zuenez -. Orduan esan nion: «Bi gauza eskatzen dizkiot jauna; zerk eragiten nau infernutik askatu, eta zerk zeruan sartzera? Orduan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek burua altxatu zuen zerura eta berriro jaitsi zuen, gero aurpegiarekin begiratu zidan, esan zuen: "Gai hau arintzen baduzu, kontu handi eta luze bihurtu duzu, zoaz Allah gurtzera eta ez ezazu ezer lotu, egin nahitaezko otoitzak, ordaindu zakat eta barau Ramadan hilabetean zehar. Jendeak zuri zerbait -ongi- egitea gustatzen bazaizu, egin ezazu ongi hori, eta gorroto baduzu jendea zuri hori txarto egitea, ez ezazu horren txarrik egin». Orduan esan zuen: «Egin lekua».