Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

इमाम बुखारी : 6880

حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ أَوْ أَبِي نُعْمٍ شَكَّ قَبِيصَةُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ بُعِثَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذُهَيْبَةٍ فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةٍ و حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَبَعَثَ عَلِيٌّ وَهُوَ بِالْيَمَنِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِذُهَيْبَةٍ فِي تُرْبَتِهَا فَقَسَمَهَا بَيْنَ الْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي مُجَاشِعٍ وَبَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ بَدْرٍ الْفَزَارِيِّ وَبَيْنَ عَلْقَمَةَ بْنِ عُلَاثَةَ الْعَامِرِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي كِلَابٍ وَبَيْنَ زَيْدِ الْخَيْلِ الطَّائِيِّ ثُمَّ أَحَدِ بَنِي نَبْهَانَ فَتَغَيَّظَتْ قُرَيْشٌ وَالْأَنْصَارُ فَقَالُوا يُعْطِيهِ صَنَادِيدَ أَهْلِ نَجْدٍ وَيَدَعُنَا قَالَ إِنَّمَا أَتَأَلَّفُهُمْ فَأَقْبَلَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ نَاتِئُ الْجَبِينِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ اتَّقِ اللَّهَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَنْ يُطِيعُ اللَّهَ إِذَا عَصَيْتُهُ فَيَأْمَنُنِي عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَلَا تَأْمَنُونِي فَسَأَلَ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ قَتْلَهُ أُرَاهُ خَالِدَ بْنَ الْوَلِيدِ فَمَنَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الْإِسْلَامِ مُرُوقَ السَّهْمِ مِنْ الرَّمِيَّةِ يَقْتُلُونَ أَهْلَ الْإِسْلَامِ وَيَدَعُونَ أَهْلَ الْأَوْثَانِ لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ عَادٍ

आम्हाला [काबिशह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सुफ्यान] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, [इब्न अबू नु'म] यांच्याकडून—किंवा अबू नु'म; काबिशह यांना या दोघांपैकी कोणता हे निश्चित नव्हते—[अबू सा'द अल-खुद्री] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: "पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे काही सोन्याचे तुकडे आणले गेले, आणि त्याने ते चार लोकांमध्ये वाटले." आणि [इशाक बिन नाश्र] यांनी मला सांगितले: ['अब्दुर्रज़ाक] यांनी आम्हाला सांगितले: [सुफ्यान] यांनी आम्हाला त्यांच्या वडिलांकडून, [इब्न अबू नु'म] कडून सांगितले [अबू सा'द अल-खुद्री] म्हणाले, "त्या वेळी यमनमध्ये असलेल्या अली यांनी मातीने झाकलेले काही सोन्याचे तुकडे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे पाठवले, आणि त्यांनी ते अल-अक्रा बिन हबीस अल-हन्झली यांच्यात, नंतर बनी मजासी'ह येथील एका माणसात, नंतर 'उयैनाह बिन बदार अल-फज़ारी, अल्कामाह बिन 'अल-अत्साह अल-'अमिरी, नंतर बनी किलाबचा एक माणूस आणि ज़ैद अल-खैल अथ-थई, आणि नंतर बनी नब्हानचा एक माणूस. त्यामुळे कुरैश आणि अंसारमधील काही जण रागावले, आणि त्यांनी म्हटले, 'पैगंबरने नाजदच्या लोकांच्या नेत्यांना सोने दिले आहे आणि आम्हाला वगळले आहे.' पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुढे सांगितले, 'मी ते फक्त त्यांची मने जिंकण्यासाठी दिले.' मग एक माणूस आला ज्याच्या डोळे खोल होते, कपाळ पुढे आलेले होते, दाढी जाड होती, भुवया उठलेल्या होत्या आणि डोकं टक्कल पडलेले होते; त्याने म्हटले, 'हे मुहम्मद, अल्लाहची भीती बाळगा (म्हणजेच सावधगिरीने आणि न्यायाने वागा)!' प्रत्युत्तरात पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सहजपणे उत्तर दिले: "जर मी अल्लाहची अवज्ञा केली, तर इतर कोण अल्लाहची आज्ञापालन करेल? खरोखरच, अल्लाहने मला पृथ्वीवरील लोकांचे नेतृत्व सोपवले आहे, तरीही तुम्ही माझ्यावर विश्वास ठेवत नाही." मग एका सहचार्याने त्या माणसाला ठार मारण्याची विनंती केली, आणि जसा मला आठवते, तो सहचर खालिद बिन अल-वलीद होता, परंतु पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला रोखले. तो माणूस निघून गेल्यावर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: 'या माणसाच्या वंशजांमध्ये असे लोक आहेत जे कुरआन वाचतात, परंतु ते त्यांच्या घशापलीकडे जात नाही (त्यांचे पठण त्यांच्या हृदयात प्रवेश करत नाही), ते इस्लामपासून तसेच दूर होतील जसे बाण धनुष्यापासून निघतो; ते मुसलमानांना ठार मारतील आणि मूर्तिपूजकांना एकटे सोडतील. जर मी त्यांना भेटलो असतो, तर मी नक्कीच त्यांना मारून टाकलो असतो जसे 'आद' लोकांना मारले गेले होते."