Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah
इमाम मुस्लिम : 1759
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ إِسْحَقُ أَخْبَرَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ آثَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاسًا فِي الْقِسْمَةِ فَأَعْطَى الْأَقْرَعَ بْنَ حَابِسٍ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ وَأَعْطَى عُيَيْنَةَ مِثْلَ ذَلِكَ وَأَعْطَى أُنَاسًا مِنْ أَشْرَافِ الْعَرَبِ وَآثَرَهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْقِسْمَةِ فَقَالَ رَجُلٌ وَاللَّهِ إِنَّ هَذِهِ لَقِسْمَةٌ مَا عُدِلَ فِيهَا وَمَا أُرِيدَ فِيهَا وَجْهُ اللَّهِ قَالَ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَأُخْبِرَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَأَتَيْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا قَالَ قَالَ فَتَغَيَّرَ وَجْهُهُ حَتَّى كَانَ كَالصِّرْفِ ثُمَّ قَالَ فَمَنْ يَعْدِلُ إِنْ لَمْ يَعْدِلْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ يَرْحَمُ اللَّهُ مُوسَى قَدْ أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ قَالَ قُلْتُ لَا جَرَمَ لَا أَرْفَعُ إِلَيْهِ بَعْدَهَا حَدِيثًا
आम्हाला हे [जुहैर बिन हारब] आणि [उस्मान बिन अबू शयबाह] यांनी सांगितले आणि [इशाक बिन इब्राहिम] – इशाक म्हणाले – आम्हाला माहिती मिळाली – तर इतर दोघांनी सांगितले – आम्हाला [जारिर] यांनी [मन्सूर] यांच्याकडून, [अबू वाइल] यांच्याकडून, [अब्दुल्ला] यांच्याकडून कथन केले, ज्यांनी म्हटले: हुनैनाच्या लढाईदरम्यान, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी वितरणात काही लोकांना प्राधान्य दिले. त्याने अल-अक्रा बिन हबीस यांना शंभर उंटांची देणगी दिली आणि उयैना यांनाही तितकीच संख्या दिली. नंतर त्याने अरब सरदारांना वाटप केले आणि त्यांना मोठा हिस्सा दिला. मग एका माणसाने म्हटले, "अल्लाहच्या शपथाने, हा अन्यायकारक वाटाघाट आहे आणि यात अल्लाहची प्रसन्नता नाही." तेव्हा मी म्हटले, "अल्लाहच्या शपथाने, मी नक्कीच हे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यापर्यंत पोहोचवीन." मग मी सरळ त्यांच्याकडे गेलो आणि त्या माणसाने जे म्हटले ते त्यांना सांगितले, आणि त्यांचे चेहरे वर्मिलियनसारखे लाल झाले. त्यानंतर त्याने म्हटले: "जर गोष्ट अशी असेल, तर मग इतर कोण न्याय करेल, जर अल्लाह आणि त्याचा प्रेषितही अन्यायकारक असल्याचे म्हटले गेले तर?" मग त्याने पुन्हा म्हटले: "अल्लाह मोशेवर दया करो; खरोखरच, त्याच्यावर यापेक्षा जास्त अन्याय झाला होता, तरीही त्याने संयम धरला." मी म्हणालो, "आता मी त्याला रागावू शकणारी कोणतीही गोष्ट पुढे सांगणार नाही, यात काहीच पाप नाही."