Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

इमाम बुखारी : 3341

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقْسِمُ قِسْمًا أَتَاهُ ذُو الْخُوَيْصِرَةِ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اعْدِلْ فَقَالَ وَيْلَكَ وَمَنْ يَعْدِلُ إِذَا لَمْ أَعْدِلْ قَدْ خِبْتَ وَخَسِرْتَ إِنْ لَمْ أَكُنْ أَعْدِلُ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِيهِ فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَقَالَ دَعْهُ فَإِنَّ لَهُ أَصْحَابًا يَحْقِرُ أَحَدُكُمْ صَلَاتَهُ مَعَ صَلَاتِهِمْ وَصِيَامَهُ مَعَ صِيَامِهِمْ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ يُنْظَرُ إِلَى نَصْلِهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى رِصَافِهِ فَمَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى نَضِيِّهِ وَهُوَ قِدْحُهُ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ يُنْظَرُ إِلَى قُذَذِهِ فَلَا يُوجَدُ فِيهِ شَيْءٌ قَدْ سَبَقَ الْفَرْثَ وَالدَّمَ آيَتُهُمْ رَجُلٌ أَسْوَدُ إِحْدَى عَضُدَيْهِ مِثْلُ ثَدْيِ الْمَرْأَةِ أَوْ مِثْلُ الْبَضْعَةِ تَدَرْدَرُ وَيَخْرُجُونَ عَلَى حِينِ فُرْقَةٍ مِنْ النَّاسِ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ فَأَشْهَدُ أَنِّي سَمِعْتُ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَشْهَدُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَاتَلَهُمْ وَأَنَا مَعَهُ فَأَمَرَ بِذَلِكَ الرَّجُلِ فَالْتُمِسَ فَأُتِيَ بِهِ حَتَّى نَظَرْتُ إِلَيْهِ عَلَى نَعْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي نَعَتَهُ

हे आम्हाला [अबू अल-यामान] यांनी सांगितले, ज्यांनी [शु'ऐब] यांच्याकडून, [अज़-ज़ुहरी] यांच्याकडून आम्हाला हे सांगितले की: [अबू सलामा इब्न अब्दुर-रहमान] यांनी मला कळवले की [अबू सा'ईद अल-खुद्री, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो] म्हणाले: "जेव्हा आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत होतो आणि ते लूटवस्तू वाटत होते, तेव्हा बनी तमीमचा एक माणूस, जुल खुवैशराह, आला आणि म्हणाला: 'ऐ पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम), कृपया न्याय करा.' त्यांनी उत्तर दिले: 'हाय रे तुला! जर मीच न्याय करू शकत नसतो तर इतर कोणी न्याय करू शकेल? खरोखरच, जर मी न्याय न केल्यास तुम्हाला नुकसान आणि तोटा सहन करावा लागेल." मग 'उमर म्हणाले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, मला त्याचा शिरच्छेद करण्याची परवानगी द्या!" त्यांनी उत्तर दिले, "त्याला सोडून द्या. कारण त्याच्यासोबत असे साथीदार असतील ज्यांच्या तुलनेत तुमच्यापैकी कोणीही त्याची नमाज त्यांच्या नमाजापेक्षा कमी समजेल, आणि त्याचे उपवास त्यांच्या उपवासापेक्षा कमी समजेल. ते कुरआन पढतात, परंतु ते त्यांच्या घशापर्यंत पोहोचत नाही. ते धर्मापासून तितक्या वेगाने दूर जातात जशी बाण आपल्या लक्ष्याला (शिकारी प्राण्याला) सोडतो. (बाण इतक्या वेगाने सोडला जातो की) जेव्हा त्याची नोक तपासली जाते, तेव्हा कोणताही ठसा आढळत नाही; मग त्याचा कांड तपासला जातो, तरीही काहीच आढळत नाही; मग त्याच्या पाखांची तपासणी केली जाते, तरीही काहीच सापडत नाही; असे वाटते की बाण घाण आणि रक्तामधून इतक्या वेगाने पार झाला आहे. त्यांची ओळख अशी आहे की ते काळे त्वचेचे पुरुष आहेत, ज्यांच्या वरच्या बाहूंपैकी एक बाईच्या स्तनासारखा किंवा हालणाऱ्या मांसाच्या तुकड्यासारखा दिसतो. ते संप्रदायांच्या उदयाच्या वेळी प्रकट होतील. अबू सा'ईद म्हणाले, "मी साक्ष देतो की मी हा हदीस अल्लाहच्या प्रेषितांकडून (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ऐकला आहे, आणि मी साक्ष देतो की अली इब्न अबू तालिब यांनी त्यांच्याविरुद्ध लढा दिला, आणि मी त्या वेळी त्यांच्यासोबत होतो. त्यानंतर त्यांनी एका लपलेल्या माणसाला शोधण्याचा आदेश दिला; तो माणूस सापडला आणि आमच्यासमोर आणला गेला, आणि मी त्याला अगदी तसंच पाहिलं जसं पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याचं वर्णन केलं होतं."