Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah
इमाम मुस्लिम : 1763
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي نُعْمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُا بَعَثَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْيَمَنِ بِذَهَبَةٍ فِي أَدِيمٍ مَقْرُوظٍ لَمْ تُحَصَّلْ مِنْ تُرَابِهَا قَالَ فَقَسَمَهَا بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ بَيْنَ عُيَيْنَةَ بْنِ حِصْنٍ وَالْأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ وَزَيْدِ الْخَيْلِ وَالرَّابِعُ إِمَّا عَلْقَمَةُ بْنُ عُلَاثَةَ وَإِمَّا عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ كُنَّا نَحْنُ أَحَقَّ بِهَذَا مِنْ هَؤُلَاءِ قَالَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَلَا تَأْمَنُونِي وَأَنَا أَمِينُ مَنْ فِي السَّمَاءِ يَأْتِينِي خَبَرُ السَّمَاءِ صَبَاحًا وَمَسَاءً قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ غَائِرُ الْعَيْنَيْنِ مُشْرِفُ الْوَجْنَتَيْنِ نَاشِزُ الْجَبْهَةِ كَثُّ اللِّحْيَةِ مَحْلُوقُ الرَّأْسِ مُشَمَّرُ الْإِزَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اتَّقِ اللَّهَ فَقَالَ وَيْلَكَ أَوَلَسْتُ أَحَقَّ أَهْلِ الْأَرْضِ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ قَالَ ثُمَّ وَلَّى الرَّجُلُ فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَضْرِبُ عُنُقَهُ فَقَالَ لَا لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ يُصَلِّي قَالَ خَالِدٌ وَكَمْ مِنْ مُصَلٍّ يَقُولُ بِلِسَانِهِ مَا لَيْسَ فِي قَلْبِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي لَمْ أُومَرْ أَنْ أَنْقُبَ عَنْ قُلُوبِ النَّاسِ وَلَا أَشُقَّ بُطُونَهُمْ قَالَ ثُمَّ نَظَرَ إِلَيْهِ وَهُوَ مُقَفٍّ فَقَالَ إِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ رَطْبًا لَا يُجَاوِزُ حَنَاجِرَهُمْ يَمْرُقُونَ مِنْ الدِّينِ كَمَا يَمْرُقُ السَّهْمُ مِنْ الرَّمِيَّةِ قَالَ أَظُنُّهُ قَالَ لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ وَعَلْقَمَةُ بْنُ عُلَاثَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ عَامِرَ بْنَ الطُّفَيْلِ وَقَالَ نَاتِئُ الْجَبْهَةِ وَلَمْ يَقُلْ نَاشِزُ وَزَادَ فَقَامَ إِلَيْهِ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ لَا قَالَ ثُمَّ أَدْبَرَ فَقَامَ إِلَيْهِ خَالِدٌ سَيْفُ اللَّهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أَضْرِبُ عُنُقَهُ قَالَ لَا فَقَالَ إِنَّهُ سَيَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ لَيِّنًا رَطْبًا وَقَالَ قَالَ عُمَارَةُ حَسِبْتُهُ قَالَ لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ بَيْنَ أَرْبَعَةِ نَفَرٍ زَيْدُ الْخَيْرِ وَالْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ وَعُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ وَعَلْقَمَةُ بْنُ عُلَاثَةَ أَوْ عَامِرُ بْنُ الطُّفَيْلِ وَقَالَ نَاشِزُ الْجَبْهَةِ كَرِوَايَةِ عَبْدِ الْوَاحِدِ وَقَالَ إِنَّهُ سَيَخْرُجُ مِنْ ضِئْضِئِ هَذَا قَوْمٌ وَلَمْ يَذْكُرْ لَئِنْ أَدْرَكْتُهُمْ لَأَقْتُلَنَّهُمْ قَتْلَ ثَمُودَ
हे आम्हाला [कुतायबा बिन सईद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अब्दुल वहाद] यांच्याकडून, त्यांनी [उमराह बिन अल-का'का'] यांच्याकडून, त्यांनी आम्हाला [अब्दुर्रहमान बिन अबू नु'म] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी [अबू सा'द अल-खुद्री] यांना म्हणताना ऐकले; अली बिन अबू तालिब यांनी एकदा येमेनहून घाणेरड्या पिशवीत ठेवलेले सोने पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना पाठवले. नंतर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी ते चार जणांमध्ये वाटून दिले: उयैनाह बिन हिस्न, अल-अक्रा बिन हबीस आणि ज़ैद अल-खलील. चौथा माणूस अल्कामाह बिन उलथ्थाह किंवा आमिर बिन अथ्-थुफै़ल पैकी एक होता. मग एका सहचार्याने म्हटले की आम्हाला या देणगीचा अधिकार त्यांच्यापेक्षा जास्त आहे. जेव्हा ही गोष्ट पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्यापर्यंत पोहोचली, तेव्हा त्यांनी विचारले: "तुम्ही माझ्यावर विश्वास का ठेवत नाही?" कारण मी स्वर्गातील रहिवाशांचा विश्वासू आहे, आणि मला नेहमीच स्वर्गातून बातम्या मिळतात." अबू सा'द म्हणाले: मग एक माणूस आला ज्याच्या डोळ्यांची पातळी खाली गेलेली होती, वरचे गाल उठलेले होते, दाढी दाट होती, केस लहान होते आणि त्याने आपले वस्त्र उंचावले होते, त्याने म्हटले, "अल्लाहचा भय करा, हे पैगंबर!" तर पैगंबरांनी उत्तर दिले: "तुला धिक्कार!" मी पृथ्वीवरील सर्वात अधिक ईश्वरभयभीत नाही का?" मग तो माणूस वळून गेला, आणि खालिद इब्न अल-वलीद म्हणाले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, मला त्याचा शिरच्छेद करण्याची परवानगी द्या." त्याने म्हटले: "नाही, कदाचित तोही नमाज अदा करतो." खालिद म्हणाला: "अनेक लोक नमाज अदा करतात; त्यांच्या जीभांनी शब्द उच्चारले जातात, परंतु त्यांची हृदये ते मानत नाहीत." अल्लाहचे संदेशवाहक (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "खरोखरच, मला लोकांच्या हृदयांना दुखावण्याचे किंवा त्यांच्या पोटांना फाडण्याचे आदेश दिलेले नाहीत." अबू सा'द म्हणाले: मग त्याने त्याच्याकडे पाहिले, आणि तो जवळ आला तेव्हा म्हणाला: "खरोखर, या गटातून असे लोक निर्माण होतील ज्यांच्या तोंडातून अल्लाहचे पुस्तक सतत पठण होत राहील, परंतु ते त्यांच्या घशापलीकडे जात नाही. ते अल्लाहच्या धर्मातून तसंच बाहेर पडतील जसं बाण धनुष्यातून निघतं." अबू सा'ईद म्हणाले: "जर तुम्हाला असे लोक भेटले, तर मी नक्कीच त्यांचा नाश करीन, जसं थमूद लोकांचा नाश झाला होता." ही हदीस आम्हाला [उत्मान बिन अबू शैबाह] यांनी सांगितली, ज्यांनी [जरीर] यांच्याकडून [उमराह बिन अल-का'का'] यांच्या साखळीतून आम्हाला हदीस सांगितली. त्यांनी सांगितले: आणि अल्कामा बिन उलैसाह. आणि त्यांनी आमिर बिन अथ-थुफैल यांचा उल्लेख केला नाही. आणि त्यांनी "नातीउल जबहाह" याचा उल्लेख केला, परंतु "नासीझ" याचा उल्लेख केला नाही. मग त्याने असेही जोडले: "मग उमर बिन अल-खत्ताब पुढे आले आणि म्हणाले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, मी त्याची मान कापून टाकू का?' पैगंबर म्हणाले: 'नाही.' मग ते मागे परतले. मग खालिद बिन अल-वलीद, अल्लाहची तलवार, उभे राहिले आणि म्हणाले, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, मी त्याची मान कापून टाकू का?' त्यांनी उत्तर दिले: 'नाही. या माणसाच्या वंशजांमधून अल्लाहचे पुस्तक वाचण्यात निपुण असलेले लोक उदयास येतील." उमरह म्हणाले: (खालिद) म्हणाले, "जर मी त्यांना सामोरे आलो, तर मी नक्कीच त्यांना तशीच मारून टाकेन जशी मी थमूदच्या लोकांना मारले होते." आणि [इब्न नुमैर] यांनी आम्हाला कथन केले, [इब्न फुदलैल] यांनी [उमराह बिन अल-का'का'] यांच्याहून या प्रेषणशृंखलेद्वारे आम्हाला कथन केले, आणि त्यांनी सांगितले: चार पुरुषांमध्ये, म्हणजे: जैद अल-खलील, अल-अक्रा' बिन हबीस, उयैनाह बिन हिस्न आणि अल्कामाह बिन उलैत्साह किंवा आमिर बिन अथ-थुफैल्. त्याने असेही नमूद केले: "नातीउल जबहाह" जसे अब्दुल वहाद यांनी वर्णन केले आहे. त्याने असेही म्हटले: "खरोखरच, या माणसाच्या वंशजांमधून एक लोक उदयास येईल…" परंतु त्याने असे नमूद केले नाही: "जर मला ते सापडले असते, तर मी नक्कीच त्यांना ठार मारले असते, जसे थमुदचे लोक ठार मारले गेले होते."