Kaum Haruriyah dan Khawarij membaca Al-Qur'an dan tidak mencapai kerongkongan, mereka meninggalkan agama dengan cepatnya seperti terlepasnya anak panah dari panah

इमाम दारिमी : 206

أَخْبَرَنَا الْحَكَمُ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَحْيَى قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا نَجْلِسُ عَلَى بَابِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَبْلَ صَلَاةِ الْغَدَاةِ فَإِذَا خَرَجَ مَشَيْنَا مَعَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَجَاءَنَا أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ فَقَالَ أَخَرَجَ إِلَيْكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ بَعْدُ قُلْنَا لَا فَجَلَسَ مَعَنَا حَتَّى خَرَجَ فَلَمَّا خَرَجَ قُمْنَا إِلَيْهِ جَمِيعًا فَقَالَ لَهُ أَبُو مُوسَى يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنِّي رَأَيْتُ فِي الْمَسْجِدِ آنِفًا أَمْرًا أَنْكَرْتُهُ وَلَمْ أَرَ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ إِلَّا خَيْرًا قَالَ فَمَا هُوَ فَقَالَ إِنْ عِشْتَ فَسَتَرَاهُ قَالَ رَأَيْتُ فِي الْمَسْجِدِ قَوْمًا حِلَقًا جُلُوسًا يَنْتَظِرُونَ الصَّلَاةَ فِي كُلِّ حَلْقَةٍ رَجُلٌ وَفِي أَيْدِيهِمْ حَصًى فَيَقُولُ كَبِّرُوا مِائَةً فَيُكَبِّرُونَ مِائَةً فَيَقُولُ هَلِّلُوا مِائَةً فَيُهَلِّلُونَ مِائَةً وَيَقُولُ سَبِّحُوا مِائَةً فَيُسَبِّحُونَ مِائَةً قَالَ فَمَاذَا قُلْتَ لَهُمْ قَالَ مَا قُلْتُ لَهُمْ شَيْئًا انْتِظَارَ رَأْيِكَ وَانْتِظَارَ أَمْرِكَ قَالَ أَفَلَا أَمَرْتَهُمْ أَنْ يَعُدُّوا سَيِّئَاتِهِمْ وَضَمِنْتَ لَهُمْ أَنْ لَا يَضِيعَ مِنْ حَسَنَاتِهِمْ ثُمَّ مَضَى وَمَضَيْنَا مَعَهُ حَتَّى أَتَى حَلْقَةً مِنْ تِلْكَ الْحِلَقِ فَوَقَفَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ مَا هَذَا الَّذِي أَرَاكُمْ تَصْنَعُونَ قَالُوا يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَصًى نَعُدُّ بِهِ التَّكْبِيرَ وَالتَّهْلِيلَ وَالتَّسْبِيحَ قَالَ فَعُدُّوا سَيِّئَاتِكُمْ فَأَنَا ضَامِنٌ أَنْ لَا يَضِيعَ مِنْ حَسَنَاتِكُمْ شَيْءٌ وَيْحَكُمْ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ مَا أَسْرَعَ هَلَكَتَكُمْ هَؤُلَاءِ صَحَابَةُ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَافِرُونَ وَهَذِهِ ثِيَابُهُ لَمْ تَبْلَ وَآنِيَتُهُ لَمْ تُكْسَرْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَعَلَى مِلَّةٍ هِيَ أَهْدَى مِنْ مِلَّةِ مُحَمَّدٍ أَوْ مُفْتَتِحُو بَابِ ضَلَالَةٍ قَالُوا وَاللَّهِ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَا أَرَدْنَا إِلَّا الْخَيْرَ قَالَ وَكَمْ مِنْ مُرِيدٍ لِلْخَيْرِ لَنْ يُصِيبَهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَنَّ قَوْمًا يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يُجَاوِزُ تَرَاقِيَهُمْ وَايْمُ اللَّهِ مَا أَدْرِي لَعَلَّ أَكْثَرَهُمْ مِنْكُمْ ثُمَّ تَوَلَّى عَنْهُمْ فَقَالَ عَمْرُو بْنُ سَلَمَةَ رَأَيْنَا عَامَّةَ أُولَئِكَ الْحِلَقِ يُطَاعِنُونَا يَوْمَ النَّهْرَوَانِ مَعَ الْخَوَارِجِ

आम्हाला [अल-हकाम बिन अल-मुबारक] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला ['अमर बिन याह्या] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: "मी [माझ्या वडिलांना] त्यांच्या वडिलांकडून सांगताना ऐकले, म्हणाले: 'आम्ही फाज्रच्या नमाजापूर्वी [अब्दुल्ला बिन मसऊद] यांच्या दारात बसत असू; जेव्हा ते बाहेर येत, तेव्हा आम्ही त्यांच्यासोबत मशीदपर्यंत चालत असू." मग अबू मूसा अल-अश'अरी, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो, आमच्याकडे आले आणि विचारले: 'अबु अब्दुर-रहमान तुमच्याकडे आले आहेत का?' आम्ही उत्तर दिले: 'अजून नाही.' तेव्हा ते आमच्यासोबत बसले, जोपर्यंत (अबु अब्दुर-रहमान) आले नाहीत. तो आला तेव्हा आम्ही सर्व उठून त्याच्याकडे गेलो. अबू मूसा यांनी त्याला म्हटले: 'अरे अबू अब्दुर-रहमान, नुकतेच मशिदीत मी एक नवीन घटना पाहिली जी मला आवडली नाही. माझ्या माहितीनुसार, अल्हम्दुलिल्लाह, जरी ते चांगल्या हेतूने केले गेले असले तरीही. त्याने विचारले: 'ते काय होते?', 'जर तुम्ही अजून जिवंत असता, तर तुम्ही ते पाहिले असते,' असे अबू मूसा म्हणाले. अबू मूसा पुढे म्हणाले: 'मी मशिदीत प्रार्थनेची वाट पाहत असताना वर्तुळात बसलेल्या लोकांचा एक गट पाहिला; प्रत्येक वर्तुळात एक नेता होता, आणि त्यांच्या हातात खडे होते, मग (नेता) म्हणायचा: 'तस्बीह शंभर वेळा म्हणा' आणि ते तस्बीह शंभर वेळा म्हणायचे, 'तह्लील शंभर वेळा म्हणा' आणि ते तह्लील शंभर वेळा म्हणायचे, 'तस्बीह शंभर वेळा म्हणा' आणि ते तस्बीह शंभर वेळा म्हणायचे. अबू अब्दुर्रहमानने विचारले: 'तर तुम्ही त्यांना काय सांगितले?' अबू मूसा म्हणाले: 'मी त्यांना काहीच सांगितले नाही, कारण मी तुमचे मत किंवा आज्ञा ऐकण्याची वाट पाहत होतो.' अबू अब्दुर्रहमान म्हणाले: 'तुम्ही त्यांना फक्त त्यांच्या पापांची मोजणी करण्यास सांगितले असते आणि त्यांना आश्वस्त केले असते की त्यांची चांगली कृत्ये वाया जाणार नाहीत, तर ते अधिक चांगले झाले असते ना?' मग अबू अब्दुर्रहमान निघाले आणि आम्हीही त्यांच्यासोबत निघालो, तोपर्यंत ते ज्या झिक्र करणाऱ्यांच्या जमावाबद्दल त्यांनी सांगितले होते, त्या जमावापर्यंत पोहोचले. ते त्यांच्यासमोर उभे राहिले आणि म्हणाले: 'तुम्ही काय करत आहात?' त्यांनी उत्तर दिले: 'अरे अबू अब्दुर्रहमान, ही आहेत कणगण्या, ज्यांच्या साहाय्याने आम्ही तक्बीर, तहलील आणि तस्बीह मोजतो.' त्याने म्हटले: 'तुम्ही त्याऐवजी तुमचे पाप मोजायला हवेत; मी हमी देतो की तुमचे चांगले कर्म वाया जाणार नाहीत. अरे मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या उम्मत, तुमचे दुर्दैव! तुमचा पतन किती लवकर येईल, जरी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांचे साथी अजूनही बरेच आहेत, आणि त्यांचे कपडे अजून घाणलेले नाहीत, ना त्यांची भांडी तुटलेली आहेत, ज्याच्या हाती माझी आत्मा आहे, त्याच्या शपथाने, तुम्ही असे आहात जणू तुम्ही पैगंबर मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आणलेल्या धर्मापेक्षा उत्तम धर्म पाळत आहात, किंवा तुम्ही जाणूनबुजून मार्गभ्रष्टतेचे दार उघडण्याचा प्रयत्न करत आहात?' त्यांनी उत्तर दिले: 'अल्लाहच्या शपथाने, हे अबू अब्दुर्रहमान, आम्हाला फक्त चांगुलपणाचीच इच्छा आहे.' अबू अब्दुर्रहमान म्हणाले: 'किती लोक चांगुलपणाची इच्छा करतात, परंतु त्याला प्राप्त होत नाहीत! खरोखरच, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आम्हाला अशा लोकांबद्दल सांगितले आहे जे कुरआन पढतात, परंतु ते त्यांच्या घशापलीकडे जात नाही. अल्लाहने जाणो, मला माहीत नाही; कदाचित त्यापैकी बहुसंख्य तुमच्यापैकीच आहेत.' मग अबू अब्दुर्रहमान त्यांच्याकडे पाठ फिरवून गेले. 'अम्र इब्न सलामाह म्हणाले: 'दुसऱ्या दिवशी आम्ही त्या धिक्र गटातील बहुतेक लोकांना नहरवानच्या लढाईच्या दिवशी खवारिजसोबत आम्हाला बदनामी करताना पाहिले.''