"Bakarlah jasadku, debunya buang ke angin"

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ الْمَازِنِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو نَعَامَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُنَيْدَةَ الْبَرَاءُ بْنُ نَوْفَلٍ عَنْ وَالَانَ الْعَدَوِيِّ عَنْ حُذَيْفَةَ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ أَصْبَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَصَلَّى الْغَدَاةَ ثُمَّ جَلَسَ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ الضُّحَى ضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ مَكَانَهُ حَتَّى صَلَّى الْأُولَى وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ كُلُّ ذَلِكَ لَا يَتَكَلَّمُ حَتَّى صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى أَهْلِهِ فَقَالَ النَّاسُ لِأَبِي بَكْرٍ أَلَا تَسْأَلُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَأْنُهُ صَنَعَ الْيَوْمَ شَيْئًا لَمْ يَصْنَعْهُ قَطُّ قَالَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ نَعَمْ عُرِضَ عَلَيَّ مَا هُوَ كَائِنٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَأَمْرِ الْآخِرَةِ فَجُمِعَ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ بِصَعِيدٍ وَاحِدٍ فَفَظِعَ النَّاسُ بِذَلِكَ حَتَّى انْطَلَقُوا إِلَى آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَام وَالْعَرَقُ يَكَادُ يُلْجِمُهُمْ فَقَالُوا يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ وَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِثْلَ الَّذِي لَقِيتُمْ انْطَلِقُوا إِلَى أَبِيكُمْ بَعْدَ أَبِيكُمْ إِلَى نُوحٍ { إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ } قَالَ فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى نُوحٍ عَلَيْهِ السَّلَام فَيَقُولُونَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ فَأَنْتَ اصْطَفَاكَ اللَّهُ وَاسْتَجَابَ لَكَ فِي دُعَائِكَ وَلَمْ يَدَعْ عَلَى الْأَرْضِ مِنْ الْكَافِرِينَ دَيَّارًا فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي انْطَلِقُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ اتَّخَذَهُ خَلِيلًا فَيَنْطَلِقُونَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ كَلَّمَهُ تَكْلِيمًا فَيَقُولُ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلَام لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَإِنَّهُ يُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَيُحْيِي الْمَوْتَى فَيَقُولُ عِيسَى لَيْسَ ذَاكُمْ عِنْدِي وَلَكِنْ انْطَلِقُوا إِلَى سَيِّدِ وَلَدِ آدَمَ فَإِنَّهُ أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ انْطَلِقُوا إِلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَشْفَعَ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ فَيَنْطَلِقُ فَيَأْتِي جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام رَبَّهُ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ائْذَنْ لَهُ وَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ قَالَ فَيَنْطَلِقُ بِهِ جِبْرِيلُ فَيَخِرُّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ يَا مُحَمَّدُ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَرْفَعُ رَأْسَهُ فَإِذَا نَظَرَ إِلَى رَبِّهِ عَزَّ وَجَلَّ خَرَّ سَاجِدًا قَدْرَ جُمُعَةٍ أُخْرَى فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ارْفَعْ رَأْسَكَ وَقُلْ يُسْمَعْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ قَالَ فَيَذْهَبُ لِيَقَعَ سَاجِدًا فَيَأْخُذُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام بِضَبْعَيْهِ فَيَفْتَحُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِ مِنْ الدُّعَاءِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى بَشَرٍ قَطُّ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ خَلَقْتَنِي سَيِّدَ وَلَدِ آدَمَ وَلَا فَخْرَ وَأَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا فَخْرَ حَتَّى إِنَّهُ لَيَرِدُ عَلَيَّ الْحَوْضَ أَكْثَرُ مِمَّا بَيْنَ صَنْعَاءَ وَأَيْلَةَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الصِّدِّيقِينَ فَيَشْفَعُونَ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الْأَنْبِيَاءَ قَالَ فَيَجِيءُ النَّبِيُّ وَمَعَهُ الْعِصَابَةُ وَالنَّبِيُّ وَمَعَهُ الْخَمْسَةُ وَالسِّتَّةُ وَالنَّبِيُّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ ثُمَّ يُقَالُ ادْعُوا الشُّهَدَاءَ فَيَشْفَعُونَ لِمَنْ أَرَادُوا وَقَالَ فَإِذَا فَعَلَتْ الشُّهَدَاءُ ذَلِكَ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ أَدْخِلُوا جَنَّتِي مَنْ كَانَ لَا يُشْرِكُ بِي شَيْئًا قَالَ فَيَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ قَالَ ثُمَّ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا فِي النَّارِ هَلْ تَلْقَوْنَ مِنْ أَحَدٍ عَمِلَ خَيْرًا قَطُّ قَالَ فَيَجِدُونَ فِي النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي كُنْتُ أُسَامِحُ النَّاسَ فِي الْبَيْعِ وَالشِّرَاءِ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَسْمِحُوا لِعَبْدِي كَإِسْمَاحِهِ إِلَى عَبِيدِي ثُمَّ يُخْرِجُونَ مِنْ النَّارِ رَجُلًا فَيَقُولُ لَهُ هَلْ عَمِلْتَ خَيْرًا قَطُّ فَيَقُولُ لَا غَيْرَ أَنِّي قَدْ أَمَرْتُ وَلَدِي إِذَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي بِالنَّارِ ثُمَّ اطْحَنُونِي حَتَّى إِذَا كُنْتُ مِثْلَ الْكُحْلِ فَاذْهَبُوا بِي إِلَى الْبَحْرِ فَاذْرُونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَا يَقْدِرُ عَلَيَّ رَبُّ الْعَالَمِينَ أَبَدًا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِمَ فَعَلْتَ ذَلِكَ قَالَ مِنْ مَخَافَتِكَ قَالَ فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرْ إِلَى مُلْكِ أَعْظَمِ مَلِكٍ فَإِنَّ لَكَ مِثْلَهُ وَعَشَرَةَ أَمْثَالِهِ قَالَ فَيَقُولُ لِمَ تَسْخَرُ بِي وَأَنْتَ الْمَلِكُ قَالَ وَذَاكَ الَّذِي ضَحِكْتُ مِنْهُ مِنْ الضُّحَى

Esan zigun [Ibrahim Bin Ishaq Ath Thalaqani] esan zuen; Esan zidan [An Nadlar Bin Syumail Al Mazini] esan zuen; Esan zidan [Abu Na'amah] esan zuen; Esan zidan [Abu Hunaidah Al Barra' Bin Naufal] [Walan Al 'Adawi] [Hudzaifah] [Abu Bakar Ash Shiddiq]-etik [Abu Bakar Ash Shiddiq]-etik; 'Goiz batean Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam goizeko otoitza otoitz egin zuen. Orduan eseri zen, dhuharako ordua iritsi zen arte, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam barre egin zuen, gero bere jatorrizko lekuan eseri zen eguerdiko otoitz egin arte, Asr eta Magrib otoitzak, ez zuen hitz egin gauaren amaieran arratsaldeko otoitzera arte, gero etxera joan zen bere familiara, orduan jendeak esan zion Abu Bakr-i; 'Zergatik ez diozu galdetzen Allahren Mezulariari zer egin duen gaur, nahiz eta inoiz egin ez duen?' esan zuen; orduan galdetu zion, orduan erantzun zion: «Bai, mundu honetako eta ondorengoetan zer gertatuko den erakutsi didate, beraz, lehen zeudenak eta etorritakoak leku batean bildu ziren, orduan jendea honen beldur zen, beraz, Adamengana etorri ziren izerdiak ia estali zituen bitartean, esan zuten; 'O Adam, gizateriaren aita zara eta Allah 'azza wajallak aukeratu zaitu, beraz, eskatu zure Jaunari gure alde intercede dezala,' erantzun zuen Adamek; «Nik ere zu aurrean zaudenaren aurrean nago, zoaz zure aitaren ondotik, hots, Noeren ondora», hain zuzen ere Allahk Adam, Noe, Abrahamen familia eta «Imranen familia jende guztiaren gainetik» aukeratu ditu. Orduan, Noegana heldu eta esan zioten: 'Eman iezaguzu interzesioa Zure Mahiaren aurrean, Ala aukeratu zaituelako eta zure otoitzari erantzun diolako eta ez duelako etxerik utzi lurrazaleko sinesgabeen artean'. Orduan Noek esan zuen; "Ezin dut zure alde otoitz egin, beraz, zoaz Ibrahimengana, Ala bere maitale egin duelako". Orduan Ibrahimengana joan ziren, eta Ibrahimek esan zuen; "Ezin dizut interzesiorik eman, zoaz Moisesengana, behin Ala zuzenean hitz egin baitzion". Orduan Musak erantzun zuen; "Ez daukat eskatzen duzuna, beraz, zoaz Isa bin Maryamengana, benetan itsuak, gaixoak senda ditzake eta hildakoak biziarazi". Orduan Jesusek erantzun zion; "Ez daukat eskatzen duzuna, baina zoaz zure nagusiarengana, Adanen semea, bere hilobia izango baita Pizkundearen egunean irekiko den lehena, zoaz Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam, ziur aski zure alde egingo du zure Rabb'. Esan zuen; "Beraz, alde egin zuen, gero Jibrilek bere Jaunari aurre egin zion, orduan Allahk esan zuen: "Utzi - intercede - eta eman zeruko berri ona". dio; orduan Jibril joan zen berri onarekin, orduan Mahoma makurtu eta prosternatu zen ostiral batez, orduan Allah-k esan zuen: "Altxatu burua, oi, Muhammad, esan entzuna izango zarela eta intercede, baimena ematen zaizu tartekatzeko". dio; beraz, burua altxatu zuen eta bere Jaunari begiratu zuenean, beste ostiral baterako otzan jarri zen, eta Allahk berriro esan zuen: "altxa ezazu burua eta esan entzuna izango zarela, intercede, intercede egiteko baimena duzu". dio; prostratzera joan zen, eta Gabrielek bi eskuak hartu zituen, gero inongo gizakiari inoiz zabaldu gabeko otoitz bat ireki zuen, hala esan zuen; «Oi, ene Rabb, sortu nauzu Adanen semearen jabe izateko eta ez dago harrokeriarik, Pizkundearen egunean bere hilobia irekitzeko lehena egin nauzu eta ez dago harrokeriarik, Shona eta Ailah artean dauden adina jende egin arte nire lakura etortzen diren arte», esan zen orduan; «Deitu Shiddiqin-ei, intercede egin dezaten», esan zen orduan; «Deitu Nabs-ei i'. Esan zuen; orduan Profeta bere jarraitzaile talde batekin etorri zen, eta profeta bat zegoen bost edo sei jarraitzailerekin, eta profeta bat jarraitzailerik gabekoa, orduan esaten zen; "Deitu martiriei, nahi dutenen alde otoitz egin dezaten". eta Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam jarraitu zuen; beraz, martiriek hori egin zutenean, Profetak esan zuen: Allahk esan zuen: "Ni naiz errukitsuenetako errukitsuena, sartu nire zerura nirekin ezer lotzen ez dutenak". esan zuen; orduan sartu ziren zeruan. Esan zuen: Orduan Ala esan zuen: 'Begira infernura, aurkitzen al duzu inoiz ekintza on bat egin duenik? «Esaten du; Beraz, gizon bat aurkitu zuten, orduan Allahk galdetu zion: 'Inoiz egin al duzu ekintza onik? 'erantzun zuen gizonak; «Ez, salbu, iraganean jendeari gauzak erraztu nizkiola erosteko eta saltzeko gaietan». Beraz, Allah-k esan zuen: "erraztu ezazu nire zerbitzariari nire beste zerbitzariei erraztu dien bezala". Orduan gizon bat atera zuten infernutik, eta Allahk galdetu zion; «Inoiz egin al duzu ekintza onik? 'erantzun zuen; "Ez, nire semeari esan ez badiot hiltzen banaiz, erre nazazu suarekin gero eho nazazu irina bezala, gero itsasora eraman eta airean barreiatu, orduan Allah, mundu guztien Jauna, ezin izango nau berriro itzuli". Orduan Ala esan zuen: 'Zergatik egin duzu hori? 'erantzun zuen; 'Zure beldurrez'. Sallallahu 'alaihi wasallam profetak jarraitu zuen: orduan Allah-k esan zuen: "Hona hemen erresumarik loriatsuenaren erreinua, orduan, egia esan, zuretzako antzekoa da, nahiz eta den bezainbeste hamar aldiz". Profetak jarraitu zuen: zerbitzariak esan zuen; 'Zergatik iraintzen nauzu erregea zarenean?' Sallallaahu 'alaihi wasallam profetak esan zuen: "Hori da iraganean barre egin ninduena".