Hadits Perwakilan
Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya
इमाम अबू दाऊद : 3790حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
हे आम्हाला [अहमद बिन हनबल] आणि [मुसद्दद] यांनी सांगितले, ज्यांनी दोघांनीही सांगितले: हे आम्हाला [यह्या बिन सईद] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: [मुसद्दद] म्हणाले: हे आम्हाला [कुर्राह बिन खालिद] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [हुमैद बिन हिलाल] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [अबू बुरदा] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: [अबू मूसा] म्हणाले, "मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना अल-अस'आरी जमातीतील दोन पुरुषांसह भेटलो; त्यापैकी एक माझ्या उजवीकडे आणि दुसरा माझ्या डावीकडे होता. दोघांनीही नोकरी मागितली, तर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) गप्प राहिले. मग त्याने म्हटले: 'अरे अबू मूसा, तुझी काय मते?' किंवा त्याने म्हटले, 'अरे अब्दुल्ला बिन काइस?' मी (अबू मूसा) म्हणालो, 'त्याने तुझ्यावर सत्य उतरवले त्या ईश्वराची शपथ, मला माहीत नाही त्यांना काय हवे आहे, आणि मला हेही माहीत नव्हते की दोघेही नोकरी मागत होते. जणू मी पाहिले की त्याच्या ओठाखालील सिव्क लहान झालेला होता.' त्यानंतर त्याने म्हटले: 'आम्ही कदापि त्याला नोकर ठेवणार नाही, किंवा त्याने म्हटले, 'नोकर ठेवणार नाही,' जो आमचे काम करण्याचा प्रयत्न करतो. 'अरे अबू मूसा, जा,' किंवा त्यांनी म्हटले, 'अरे अबू अब्दुल्ला बिन काइस.' त्यानंतर पैगंबर साहेबांनी अबू मूसा यांना यमनकडे पाठवले, आणि त्यानंतर मुआध बिन जबल यांना पाठवले. जेव्हा मुआध पोहोचले, तेव्हा अबू मूसा म्हणाले, 'इथे खाली ये.' मग अबू मूसा यांनी मुआधसाठी एक उशी आणली. पण अचानक त्याच्या (मुआध) जवळ बांधलेला एक माणूस होता. मुआधने विचारले, "हा कोण आहे?" अबू मूसा म्हणाले, "हा एक यहूदी माणूस आहे; त्याने एकदा इस्लाम स्वीकारला होता, पण तो आपल्या वाईट धर्माकडे परत गेला आहे." मूआझ म्हणाले, "जोपर्यंत तो मारला जात नाही तोपर्यंत मी बसणार नाही, अल्लाह आणि त्यांच्या पैगंबर यांच्या हुकूमनुसार." त्यांनी हे तीन वेळा पुन्हा सांगितले. अबू मूसा म्हणाले, "ठीक आहे, आता बसा." मूआझ म्हणाले, "जोपर्यंत तो मारला जात नाही तोपर्यंत मी बसणार नाही, अल्लाह आणि त्यांच्या पैगंबर यांच्या हुकूमनुसार." त्यांनी हे तीन वेळा पुन्हा सांगितले. अbu मुसा यांनी मग त्याला मृत्युदंडाचा आदेश दिला आणि त्या माणसाचा खून करण्यात आला. त्यानंतर त्यांनी रात्रीच्या प्रार्थनेबद्दल बोलले, आणि त्या दोघांपैकी एकाने (मुआध इब्न जबल) म्हणाले, "मी झोपतो आणि जागतो," किंवा त्यांनी म्हटले, "जागतो आणि झोपतो." आणि मला आशा आहे की माझ्या झोपेतही मला जागृत असताना मिळणाऱ्या (पारितोषिकासारखे) लाभ मिळतील.