Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي

اسان کي ٻڌايو ويو آهي ته [احمد بن حنبل] ۽ [مصدد] ٻنهي چيو؛ اسان کي ٻڌايو آهي [يحيى بن سعيد] چيو؛ [مصدد] چيو؛ اسان کي ٻڌايو آهي [قرة بن خالد] چيو، اسان کي ٻڌايو آهي [حميد بن هلال] چيو، اسان کي ٻڌايو آهي [ابو برده] چيو؛ [ابو موسى] چيو؛ 'مان رسول الله ﷺ سان ٻن ماڻهن سان مليو جن ۾ العسيري مان هڪ هو؛ ٻنهي مان هڪ منهنجي ساڄي پاسي هو ۽ ٻيو کاٻي پاسي. انهن ٻنهي نوڪري ڳولڻ لاءِ چيو، جڏهن ته رسول الله ﷺ خاموش رهيا. پوءِ هن چيو: 'اي ابو موسى، توهان جو ڇا خيال آهي؟ يا هن چيو، 'اي عبدالله بن قيس؟' مون - ابو موسى - چيو؛ 'ان ذات جو قسم جنهن توکي سچائي سان موڪليو، مون کي خبر نه هئي ته اهي ڇا چاهين ٿا، ۽ نه ئي مون کي خبر هئي ته انهن ٻنهي به ڪم لاءِ پڇيو هو. اهو ائين هو جيئن مون ڏٺو ته سندس چپن هيٺان مسواڪ سُڪي ويو هو. پوءِ هن چيو: 'اسين ڪڏهن به نوڪري نه ڏينداسين، يا هن چيو، 'ڪڏهن به ڪنهن کي نوڪري نه ڏينداسين جيڪو هن کان اسان جو ڪم ڪرائڻ چاهي ٿو. اي ابو موسيٰ، وڃ،' يا هن چيو، 'اي ابو عبدالله بن قيس'. پوءِ نبي ڪريم ﷺ ابو موسيٰ کي يمن موڪليو، جنهن کان پوءِ معاذ بن جبل آيو. جڏهن معاذ آيو، ته ابو موسيٰ چيو: 'هتي هيٺ لهي اچ'. پوءِ ابو موسيٰ معاذ لاءِ هڪ تکيو کڻي آيو. پر اوچتو سندس پاسي - معاذ - هڪ ماڻهو هو جيڪو بند ٿيل هو، معاذ پڇيو، 'هي ڪير آهي؟' ابو موسيٰ جواب ڏنو، 'هي هڪ يهودي ماڻهو آهي، هن هڪ ڀيرو اسلام قبول ڪيو هو، پر هو پنهنجي خراب مذهب ڏانهن موٽي آيو'. پوءِ معاذ چيو؛ 'مان ان وقت تائين نه ويهندس جيستائين ان کي قتل نه ڪيو وڃي، جيئن الله ۽ سندس رسول جي حڪم سان.' هن ٽي ڀيرا چيو. ابو موسيٰ چيو؛ 'ٺيڪ آهي، هاڻي ويهو'. معاذ چيو؛ 'مان ان وقت تائين نه ويهندس جيستائين ان کي قتل نه ڪيو وڃي، جيئن الله ۽ سندس رسول جي حڪم سان.' هن ٽي ڀيرا چيو. پوءِ ابو موسيٰ سزا جو حڪم ڏنو، ۽ ان ماڻهوءَ کي قتل ڪيو ويو. ان کان پوءِ انهن رات جي نماز جو ذڪر ڪيو، انهن مان هڪ - معاذ بن جبل - پوءِ چيو، "مان سمهان ٿو ۽ جاڳان ٿو،" يا هن چيو، "جاڳيان ٿو ۽ سمهان ٿو. ۽ مون کي اميد آهي ته منهنجي ننڊ ۾ مون کي جاڳڻ جو ثواب ملندو."