Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya

इमाम बुखारी : 6412

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ قُرَّةَ بْنِ خَالِدٍ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَاكُ فَكِلَاهُمَا سَأَلَ فَقَالَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قَالَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ فَقَالَ لَنْ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ إِلَى الْيَمَنِ ثُمَّ اتَّبَعَهُ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ أَلْقَى لَهُ وِسَادَةً قَالَ انْزِلْ وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ تَهَوَّدَ قَالَ اجْلِسْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا أَمَّا أَنَا فَأَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي

हे आम्हाला [मुसद्दद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [यह्या] यांच्याकडून, [कुर्रह बिन खालिद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [हुमैद बिन हिलाल] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अबू बुरदा] यांच्याकडून, [अबू मूसा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले, मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे अस्यारी जमातीतील दोन पुरुषांसह गेलो, एक माझ्या उजवीकडे आणि एक माझ्या डावीकडे, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मिसवक वापरत होते. ते दोघेही नोकरी (पद) मागण्यासाठी आले होते. मग पैगंबर म्हणाले: 'अरे अबू मूसा, किंवा अरे अब्दुल्ला बिन काइस.' अबू मूसा म्हणाले: 'मी उत्तर दिले: "ज्याने तुम्हाला सत्यासह पाठवले आहे, त्या दोघा पाहुण्यांनी आपली खरी इच्छा उघड केली नाही, आणि मला वाटलेही नाही की त्यापैकी कोणीही नोकरी (पद) मागत होते)."' आणि असे वाटले की जणू त्यांचा मिसवक त्यांच्या ओठाखाली फुगून गेला. मग पैगंबर म्हणाले: 'मी कधीच आमची कामे मागणाऱ्यांना (किंवा इच्छिणाऱ्यांना) सोपवणार नाही, परंतु तू, हे अबू मूसा, किंवा हे अब्दुल्ला बिन काइस, येमेनला जा.' मग मुआध बिन जबल त्यांच्या मागे निघाले. जेव्हा मुआध इब्न जबल त्याच्याकडे आला, तेव्हा अबू मूसाने एक उशी पसरली आणि म्हणाला, 'बसा.' त्याच्या शेजारी एक बांधलेला माणूस होता. मुआधने विचारले, 'या माणसाला काय झाले?' अबू मूसा म्हणाले, 'तो एकदा यहूदी होता, नंतर त्याने इस्लाम स्वीकारला आणि पुन्हा आपल्या यहूदी धर्माकडे परतला.' तेव्हा अबू मूसा म्हणाले, 'बस!' ' मुआध म्हणाला, 'जोपर्यंत त्याला अल्लाह आणि त्याच्या पैगंबर यांच्या आदेशानुसार ठार केले जात नाही तोपर्यंत मी बसणार नाही' (त्याने हे तीनदा पुनरावृत्ती केली), म्हणून अबू मूसाने त्या यहुदीला ठार करण्याचा आदेश दिला. नंतर दोघांनी रात्रीच्या नमाजाबद्दल चर्चा केली. त्यापैकी एकाने म्हटले: 'माझ्या बाबतीत, मी रात्री नमाज अदा करतो पण मी झोपतोही, आणि मला माझ्या झोपेबद्दल (पारितोषिक मिळेल अशी) अशीच आशा आहे जशी मला माझ्या लोकांमध्ये (पारितोषिक मिळेल अशी) आशा असते.'