Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya

इमाम मुस्लिम : 3403

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ حَاتِمٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَى أَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَاكُ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قَالَ فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ وَقَدْ قَلَصَتْ فَقَالَ لَنْ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السَّوْءِ فَتَهَوَّدَ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَقَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا الْقِيَامَ مِنْ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذٌ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي

आम्हाला [उबैदिल्लाह बिन सईद] आणि [मुहम्मद बिन हातिम] यांनी सांगितले आहे आणि हे लफद्झ इब्न हातिम आहेत, त्या दोघांनी सांगितले, आम्हाला [यह्या बिन सईद अल कत्थान] यांनी सांगितले आहे, आम्हाला [कुर्राह बिन खालिद] यांनी सांगितले आहे, आम्हाला [हुमैद बिन हिलाल] यांनी सांगितले आहे, मला [अबू बुरदा] यांनी सांगितले, ते म्हणाले, [अबू मूसा] म्हणाले, "मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना बनी अल अस्यारीयिनच्या दोन लोकांसोबत भेटलो, एक माझ्या उजवीकडे आणि दुसरा माझ्या डावीकडे. त्या दोघांनी एक पद मागितले, त्यावेळी ते सिवाक होते." मग ते म्हणाले: "हे अबू मूसा, किंवा अब्दुल्ला बिन कैस, याबद्दल तुमचे काय मत आहे?" अबू मूसा म्हणाले, "जणू काही मी त्यांच्या ओठांखाली त्यांचा जुना सिवाक पाहिला." मग ते म्हणाले: "हे लक्षात ठेवा की जो कोणी पदाची इच्छा करतो त्याला मी ते देणार नाही." "आता जा, हे अबू मूसा किंवा अब्दुल्ला बिन कैस!" शेवटी त्याने त्याला मुअज् बिन जबलच्या पाठोपाठ येमेनला पाठवले. जेव्हा मुअज् अबू मूसाला भेटला, तेव्हा त्याला एक उशी देताना अबू मूसा म्हणाला, "कृपया बसा!" जेव्हा तो बसणार होता, तेव्हा मुअज् बिन जबलने एका बांधलेल्या माणसाला पाहिले, तेव्हा मुअज् म्हणाला, "हा माणूस कोण आहे?" अबू मूसाने उत्तर दिले, "पूर्वी तो एक यहुदी होता ज्याने इस्लाम धर्म स्वीकारला होता, पण त्यानंतर तो त्याच्या मूळ धर्मात, यहुदी धर्मात परत गेला." मुअज् लगेच म्हणाला, "जोपर्यंत अल्लाह आणि त्याच्या पैगंबराच्या कायद्यातील तरतुदींनुसार या माणसाला ठार मारले जात नाही, तोपर्यंत मी बसणार नाही." अबू मूसा म्हणाला, "आधी तुम्ही बसा." मुअज्ने उत्तर दिले, "जोपर्यंत अल्लाह आणि त्याच्या पैगंबराच्या कायद्यातील तरतुदींनुसार या माणसाला ठार मारले जात नाही, तोपर्यंत मी बसणार नाही." अबू मूसा पुढे म्हणाला, "आधी तुम्ही बसा." मुअज् आपल्या मतावर ठाम राहिला आणि म्हणाला, "जोपर्यंत अल्लाह आणि त्याच्या पैगंबराच्या कायद्यातील तरतुदींनुसार या माणसाला ठार मारले जात नाही, तोपर्यंत मी बसणार नाही." "अल्लाह आणि त्याच्या पैगंबराचा कायदा." त्याने हे तीन वेळा उच्चारले. शेवटी, अबू मूसाने त्या यहुदी माणसाला ठार मारण्याचा आदेश दिला आणि मग त्या दोघांनी एकमेकांना नेहमी रात्रीची नमाज अदा करण्याची आठवण करून दिली. त्यांच्यापैकी एक, मुआध म्हणाला, "जर मी स्वतः झोपेत असताना नमाज अदा केली, तर मला आशा आहे की नमाज अदा करताना जेवढे पुण्य मिळाले, तेवढेच झोपेतही मिळेल."