Hadith Representative
Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya
Imam Abu Dawud : 3790حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
अहमद इब्न हंबल आनी मुसद्दद ह्या दोगांयनी आमकां सांगलां; याह्या इब्न सईद हाणें आमकां सांगलां; मुसद्ददान म्हणलें; कुर्रा इब्न खालिद हाणें आमकां सांगलां; हुमैद इब्न हिलाल हाणें आमकां सांगलां; अबू बुर्दा हाणें आमकां सांगलां; अबू मुसान म्हणलें, "हांव अल-अश'रीच्या दोन मनशां सयत पैगंबर (स.अ.व.) कडेन आयलो; तातूंतलो एकलो म्हज्या उजव्या वटेन आनी दुसरो म्हज्या उजव्या वटेन आशिल्लो. दोगांयनी काम मागलें, पूण पैगंबर (स.अ.व.) ओगी रावलो. मागीर ताणें म्हणलें, "हे अबू मुसा, तुका कितें दिसता? वा ताणें म्हणलें, "हे अब्दुल्ला इब्न कायस?" हांव - अबू मूसा - म्हणालो, "तुका सत्यान धाडल्ल्या मनशाच्या नांवान, तांकां कितें जाय तें म्हाका खबर ना, तशेंच दोगांयनी काम मागलें हें म्हाका खबर ना. ताच्या ओंठां सकयल आशिल्लो सिवाक आकुंचन जाल्लो पळयल्लो भशेन. ताणें मागीर म्हणलें: 'आमी केन्नाच कामाक घेवचे नात, वा ताणें म्हणलें, 'आमी आमचें काम करपाक सोदपी कोणाकूय कामाक घेवचे नात. हे अबू मुसा, वच, वा ताणें म्हणलें, 'हे अबू अब्दुल्ला बिन कायस'. द उपरांत अल्लाच्या दूतान अबू मूसाक यॅमॅनाक धाडलो, ताचे फाटल्यान मुअद बिन जबल आयलो तेन्ना अबू मुसान म्हणलें, ‘हांगा सकयल येयात’ पूण अचकीत ताचे कुशीक - मुअद - एक मनीस बांदून दवरलो, मुअद हाणें विचारलें, ‘हो कोण?’. अबू मूसान जाप दिली, ‘हो एक ज्यू मनीस, ताणें एक फावट इस्लाम धर्म आपणायलो, पूण मुअद हाणें मागीर म्हणलें, ‘ताका मारले बगर हांव बसचो ना, अल्ला आनी ताच्या दूताच्या फरमानाचे एक रूप म्हणून ताणें हें तीन फावटीं सांगलें, ‘ठीक आसा, आतां ताका मारून उडोवंक ना’ देव आनी ताच्या दूताच्या फरमानाचे रूप’ ताणें तीन फावटीं सांगलें.