Hədis
Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya
Imam Abu Dawud : 3790حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
Bizə [Əhməd ibn Hənbəl] və [Müsəddad] dediklərini, bizə [Yəhya ibn Səid] dediklərini, [Müsəddad] dediklərini, bizə [Qurra ibn Xalid] dediklərini, bizə [Hümeyd ibn Hilal] dediklərini, bizə [Əbu Bürdə] dediklərini, [Əbu Musa] dediklərini, [Peyğəmbərin -sallallahu aleyhi və səlləm- Əşaridən olan iki kişi ilə görüşdüyüm bildirilir. Onlardan biri sağımda, digəri isə solumda idi. Hər ikisi iş tapmaq istədilər, Peyğəmbər isə susdu. Sonra o dedi: “Ey Əbu Musa, nə düşünürsən?” Yoxsa o dedi: “Ey Abdullah ibn Qeys?” Mən - Əbu Musa - dedim: “Səni haqq ilə göndərənə and olsun ki, onların nə istədiyini bilmirdim, hər ikisinin də iş istədiyini bilmirdim. Sanki dodaqlarının altındakı misvakın kiçildiyini gördüm.” Sonra dedi: “Biz heç vaxt işə götürməyəcəyik, yaxud da dedi ki, “bizim işimizi görmək istəyən heç kimi işə götürməyəcəyik. Ey Əbu Musa, get, ya da dedi ki, “Ey Əbu Abdullah ibn Qeys”. Sonra Peyğəmbər Əbu Musanı Yəmənə göndərdi, onun ardınca Muaz ibn Cəbəl də gəldi. Muaz gələndə Əbu Musa dedi: “Buraya gəl”. Sonra Əbu Musa Muaz üçün yastıq götürdü. Lakin birdən onun yanında – Muaz – əl-qolu bağlı bir kişi var idi. Muaz soruşdu: “Bu kimdir?” Əbu Musa cavab verdi: “Bu, yəhudi bir kişidir, bir dəfə İslamı qəbul etmişdi, amma pis dininə qayıtmışdı”. Muaz dedi: “Allahın və Onun Elçisinin hökmü ilə öldürülənə qədər oturmayacağam”. Bunu üç dəfə dedi. Əbu Musa dedi: “Yaxşı, indi otur”. Muaz dedi: “Allahın və Onun Elçisinin hökmü ilə öldürülənə qədər oturmayacağam”. Bunu üç dəfə dedi. Əbu Musa cəza əmri verdi və kişi edam edildi. Bundan sonra gecə namazından bəhs etdilər, onlardan biri - Muaz ibn Cəbəl - dedi: "Mən yatdım və oyandım" və ya dedi: "Oyandım və yatdım. Və ümid edirəm ki, yuxumda oyaq olmağın mükafatını alacağam".