Hadith
Nabi melarang mempekerjakan dalam urusan pemerintahan orang yang berambisi menginginkannya
Imam Abu Dawud : 3790حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمُسَدَّدٌ قَالَا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا أَبُو بُرْدَةَ قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَىأَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعِي رَجُلَانِ مِنْ الْأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالْآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلَاهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاكِتٌ فَقَالَ مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ قَلَصَتْ قَالَ لَنْ نَسْتَعْمِلَ أَوْ لَا نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنْ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ مُعَاذٌ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السُّوءِ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ قَالَ اجْلِسْ نَعَمْ قَالَ لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا قِيَامَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ أَوْ أَقُومُ وَأَنَامُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي
Na është thënë se [Ahmed bin Hanbel] dhe [Museddadi] të dy kanë thënë; na ka treguar [Jahja bin Said] ka thënë; [Museddadi] ka thënë; na ka treguar [Kurrah bin Khalid] ka thënë, na ka treguar [Humejd bin Hilal] ka thënë, na ka treguar [Ebu Burdah] ka thënë ai; [Ebu Musa] ka thënë: “E takova Profetin (salallahu alejhi ue selem) me dy burra nga El-Asjari; njëri prej të dyve ishte në të djathtën time dhe tjetri në të majtën time. Të dy kërkuan të gjenin një punë, ndërsa Profeti (salallahu alejhi ue selem) heshtte. Pastaj ai tha: “O Ebu Musa, çfarë mendon?” Apo ai tha: “O Abdullah bin Kais?” Unë -Ebu Musa- thashë: “Pasha Atë që të dërgoi me të vërtetën, nuk e dija çfarë donin, as nuk e dija që të dy kërkonin edhe punë. Ishte sikur pashë që misvaku nën buzët e tij ishte zvogëluar.” Pastaj tha: “Ne kurrë nuk do të punësojmë, ose tha ai, 'kurrë nuk do të punësojmë askënd që dëshiron që ai të bëjë punën tonë. O Ebu Musa, shko,' ose tha ai, 'O Ebu Abdullah bin Kais'. Profeti pastaj dërgoi Ebu Musain në Jemen, i cili më pas u pasua nga Mu'axhi bin Xhebeli. Kur erdhi Muaxhi, Ebu Musa tha: 'Eja këtu poshtë'. Pastaj Ebu Musa mori një jastëk për Muaxhin. Por papritmas pranë tij - Muaxhit - u shfaq një burrë i lidhur. Muaxhi pyeti: 'Kush është ky?' Ebu Musa u përgjigj: 'Ky është një hebre, ai dikur u konvertua në Islam, por u kthye në fenë e tij të keqe'. Pastaj Muaxhi tha: 'Nuk do të ulem derisa të vritet, si një formë urdhri i Allahut dhe i të Dërguarit të Tij'. Ai e tha këtë tri herë. Ebu Musa tha: 'Në rregull, tani ulu'. Muaxhi tha: "Nuk do të ulem derisa të vritet, si një formë urdhri i Allahut dhe i të Dërguarit të Tij." Ai e tha këtë tri herë. Pastaj Ebu Musa urdhëroi ndëshkimin dhe burri u ekzekutua. Pas kësaj ata përmendën namazin e natës, njëri prej tyre - Muadh ibn Xhebeli - pastaj tha: "Unë fle dhe zgjohem", ose tha: "zgjohem dhe fle. Dhe shpresoj që në gjumë të marr shpërblimin e të qenit zgjuar".