হাদিছ
Mimpi awan meneteskan samin dan madu, tali menghubungkan langit dan bumi
Imam Tirmidzi : 2217حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُأَنَّ رَجُلًا جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ ظُلَّةً يَنْطِفُ مِنْهَا السَّمْنُ وَالْعَسَلُ وَرَأَيْتُ النَّاسَ يَسْتَقُونَ بِأَيْدِيهِمْ فَالْمُسْتَكْثِرُ وَالْمُسْتَقِلُّ وَرَأَيْتُ سَبَبًا وَاصِلًا مِنْ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ وَأَرَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذْتَ بِهِ فَعَلَوْتَ ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ بَعْدَكَ فَعَلَا ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ بَعْدَهُ فَعَلَا ثُمَّ أَخَذَ بِهِ رَجُلٌ فَقُطِعَ بِهِ ثُمَّ وُصِلَ لَهُ فَعَلَا بِهِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَيْ رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي وَاللَّهِ لَتَدَعَنِّي أَعْبُرُهَا فَقَالَ اعْبُرْهَا فَقَالَ أَمَّا الظُّلَّةُ فَظُلَّةُ الْإِسْلَامِ وَأَمَّا مَا يَنْطِفُ مِنْ السَّمْنِ وَالْعَسَلِ فَهُوَ الْقُرْآنُ لِينُهُ وَحَلَاوَتُهُ وَأَمَّا الْمُسْتَكْثِرُ وَالْمُسْتَقِلُّ فَهُوَ الْمُسْتَكْثِرُ مِنْ الْقُرْآنِ وَالْمُسْتَقِلُّ مِنْهُ وَأَمَّا السَّبَبُ الْوَاصِلُ مِنْ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ فَهُوَ الْحَقُّ الَّذِي أَنْتَ عَلَيْهِ فَأَخَذْتَ بِهِ فَيُعْلِيكَ اللَّهُ ثُمَّ يَأْخُذُ بِهِ رَجُلٌ آخَرُ فَيَعْلُو بِهِ ثُمَّ يَأْخُذُ رَجُلٌ آخَرُ فَيَعْلُو بِهِ ثُمَّ يَأْخُذُ رَجُلٌ آخَرُ فَيَنْقَطِعُ بِهِ ثُمَّ يُوصَلُ لَهُ فَيَعْلُو أَيْ رَسُولَ اللَّهِ لَتُحَدِّثَنِّي أَصَبْتُ أَوْ أَخْطَأْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَبْتَ بَعْضًا وَأَخْطَأْتَ بَعْضًا قَالَ أَقْسَمْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي لَتُخْبِرَنِّي مَا الَّذِي أَخْطَأْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُقْسِمْقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
আমাক কৈছে [আল হুছেইন বিন মহম্মদে] আমাক কৈছে [আব্দুৰ ৰাজ্জাকে] আমাক [মা’মৰ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [উবাইদিল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা কৈছে তেওঁ কৈছিল যে [আবু হুৰাইৰা] কৈছে যে এজন ব্যক্তিয়ে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱা চালামৰ ওচৰলৈ আহি কৈছিল: যোৱা নিশা মই ডাৱৰৰ সপোন দেখিছিলো মাখন আৰু মৌৰে বৈ যোৱা দেখিলোঁ, তাৰ পিছত মই দেখিলোঁ মানুহে হাত দাঙিছে, তেওঁলোকৰ মাজত বহুত পোৱা লোক আছিল আৰু তেওঁলোকৰ মাজত কম পোৱাও আছিল, তাৰ পিছত মই এটা ৰছী দেখিলোঁ যিটো আকাশৰ পৰা পৃথিৱীলৈ সংযোগ হৈছিল আৰু মই দেখিলোঁ, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ৰছীডাল লোৱা যেতিয়ালৈকে আপুনি ওপৰলৈ উঠি নাযায়, তাৰ পিছত আপোনাৰ পিছত এজন মানুহ আছিল যিয়ে ইয়াক লৈছিল আৰু তেওঁ ওপৰলৈ উঠিছিল, তাৰ পিছত তেওঁৰ পিছত আন এজন মানুহ আছিল যিয়ে ইয়াক লৈছিল আৰু তেওঁ ওপৰলৈ গ’ল, তাৰ পিছত তেওঁৰ পিছত আন এজন ব্যক্তিয়ে ল’লে কিন্তু ই কাটি গ’ল আৰু তাৰ পিছত পুনৰ সংযোগ হ’ল আৰু তেওঁ ওপৰলৈ গ’ল, তাৰ পিছত আবু বক্ৰে ক’লে: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই ৰজাৰ স্বাৰ্থত মোৰ পিতৃ-মাতৃক বলিদান দিবলৈ ইচ্ছুক, আল্লাহৰ স্বাৰ্থত মোক সেই ৰছীডাল পাৰ হ’বলৈ দিয়ক, তেতিয়া তেওঁ ক’লে: ‘পাৰ হৈ যাওক,’ তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘যেত ডাৱৰৰ হুমুনিয়াহবোৰ, সেইবোৰ মানে ইছলাম, আনহাতে ছামিন আৰু মৌৰ ৰূপত বৈ যোৱা সকলে কোৰআনক বুজায় কাৰণ ই কোমল আৰু মিঠা, যেনেকৈ বহুত লোৱা আৰু পোৱা লোক আৰু অলপ পায়, ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল কোৰআনৰ বহুত লোৱা মানুহ বা অলপ লোৱা মানুহ, আনহাতে আকাশৰ পৰা পৃথিৱীলৈ সংযোগ হোৱা ৰছীডালৰ অৰ্থ এই সত্য যে আপুনি তেতিয়ালৈকে জীয়াই থাকে আৰু তাৰ পিছত আল্লাহে আপোনাক ওপৰলৈ তুলি লয়, তাৰ পিছত আন এজন মানুহে লয় আৰু তেওঁক ওপৰলৈ তুলি দিয়া হয়। তাৰ পিছত আন এজন মানুহে লৈ গ'ল আৰু তেওঁক ইয়াৰ সৈতে তুলি লোৱা হ'ল, তাৰ পিছত আন এজন মানুহে ইয়াক লৈ গ'ল কিন্তু ইয়াৰ সংযোগ বিচ্ছিন্ন হৈ গ'ল তাৰ পিছত আকৌ সংযোগ হ'ল তাৰ পিছত তেওঁক তুলি লোৱা হ'ল'। ব্যক্তিজনে সুধিলে: হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই সঁচা নে ভুল কোৱা? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: আপুনি আংশিকভাৱে সঠিক আৰু আংশিকভাৱে ভুল’। তেওঁ ক’লে: মই তোমাৰ স্বাৰ্থত মোৰ পিতৃ-মাতৃক বলি দিবলৈ ইচ্ছুক, তোমাৰ ৰজাই মোৰ কি দোষ মোক ক’ব লাগেনে? ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে উত্তৰ দিলে: শপত নাখাব। আবু ইছাই ক’লে: এই হাদীছ সত্য।