Utusan yang membawa surat Rasulullah diusir dari majelis

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَبَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَيْهِ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي هَا هُنَا أَحَدًا مِنْ قَوْمِهِ لِأَسْأَلَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍأَنَّهُ كَانَ بِالشَّأْمِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدِمُوا تِجَارًا فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَجَدَنَا رَسُولُ قَيْصَرَ بِبَعْضِ الشَّأْمِ فَانْطُلِقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلِيَاءَ فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ وَعَلَيْهِ التَّاجُ وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ إِلَيْهِ نَسَبًا قَالَ مَا قَرَابَةُ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فَقُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ وَأَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لِأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا الرَّجُلَ عَنْ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي عَنْهُ وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ أَنْ يَأْثُرُوا الْكَذِبَ عَنِّي فَصَدَقْتُهُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا فَقَالَ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ عَلَى الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ الْآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ نَحْنُ نَخَافُ أَنْ يَغْدِرَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ يُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ لَا أَخَافُ أَنْ تُؤْثَرَ عَنِّي غَيْرُهَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَتْ حَرْبُهُ وَحَرْبُكُمْ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلًا وَسِجَالًا يُدَالُ عَلَيْنَا الْمَرَّةَ وَنُدَالُ عَلَيْهِ الْأُخْرَى قَالَ فَمَاذَا يَأْمُرُكُمْ بِهِ قَالَ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ لَهُ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ ذُو نَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قَدْ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تَخْلِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا يَغْدِرُونَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ تَكُونُ دُوَلًا وَيُدَالُ عَلَيْكُمْ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الْأُخْرَى وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى وَتَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ قَالَ وَهَذِهِ صِفَةُ النَّبِيِّ قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ وَإِنْ يَكُ مَا قُلْتَ حَقًّا فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَلَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ قَدَمَيْهِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا أَنْ قَضَى مَقَالَتَهُ عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ فَلَا أَدْرِي مَاذَا قَالُوا وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا فَلَمَّا أَنْ خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَوْتُ بِهِمْ قُلْتُ لَهُمْ لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ هَذَا مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ يَخَافُهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلًا مُسْتَيْقِنًا بِأَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الْإِسْلَامَ وَأَنَا كَارِهٌ

ໄດ້ບອກພວກເຮົາ [Ibrahim bin Hamzah] ໄດ້ບອກພວກເຮົາ [Ibrahim bin Sa'ad] ຈາກ [Salih bin Kaisan] ຈາກ [Ibn Shihab] ຈາກ [Ubaidullah bin Abdullah bin 'Utbah] ຈາກ [Abdullah bin Abbas Radlialalhu Anhuma] ວ່າລາວໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ລາວຮູ້ວ່າ Rasulullah Shallallahu Alaihi Wasallam ໄດ້ຂຽນຈົດໝາຍເຖິງ Qaishar - ກະສັດຂອງຊາວໂລມັນ - ເຊີນລາວໃຫ້ເຂົ້າຮັບສາສະໜາອິດສະລາມ. ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງສົ່ງ Dihyah Al Kalbiy ພ້ອມກັບຈົດໝາຍຂອງລາວໄປຫາລາວ ແລະ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ໄດ້ສັ່ງໃຫ້ລາວມອບໃຫ້ເຈົ້າໜ້າທີ່ Bushra ກ່ອນ ແລະ ຈາກນັ້ນມອບໃຫ້ Qaishar. ແລະ Qaishar, ເມື່ອ Allah ຊະນະລາວຕໍ່ກັບກອງທັບເປີເຊຍ, ລາວໄດ້ຍ່າງລະຫວ່າງເມືອງ Himsh ໄປຫາເມືອງ Iyliya' ເພື່ອເປັນການຂອບໃຈສຳລັບໄຊຊະນະທີ່ Allah ໄດ້ປະທານໃຫ້ລາວ. ເມື່ອຈົດໝາຍຂອງ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ມາຮອດ Qaishar ຫຼັງຈາກອ່ານມັນແລ້ວ, ເພິ່ນໄດ້ກ່າວຫຼັງຈາກອ່ານແລ້ວວ່າ: 'ຈົ່ງນຳຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈາກປະຊາຊົນຂອງລາວມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະສາມາດຖາມພວກເຂົາກ່ຽວກັບ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam'. [Ibn Abbas] Radliallahu Anhu ກ່າວວ່າ; [Abu Sufyan bin Harb] ໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າໃນເວລານັ້ນເພິ່ນຢູ່ໃນດິນແດນຊີເຣຍກັບຊາວ Quraysh ທີ່ມາຢ້ຽມຢາມປະເທດນັ້ນເພື່ອຄ້າຂາຍໃນຊ່ວງເວລາຂອງສັນຕິພາບ/ການຢຸດຍິງ - ລະຫວ່າງ Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ແລະພວກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖື Quraish, Abu Sufyan ກ່າວວ່າ: 'ດັ່ງນັ້ນທູດຂອງ Qaishar ໄດ້ພົບພວກເຮົາເມື່ອພວກເຮົາຢູ່ໃນຊີເຣຍ ແລະຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ໄປເຊີນຂ້າພະເຈົ້າແລະເພື່ອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະມາຮອດດິນແດນ Iyliya' ພວກເຮົາໄດ້ຖືກເຊີນໃຫ້ເຂົ້າໄປພົບກັບ Qaishar ຜູ້ທີ່ໃນເວລານັ້ນນັ່ງຢູ່ໃນສະພາລາດຊະວົງຂອງລາວໃນຂະນະທີ່ລາວໃສ່ມົງກຸດໃນຂະນະທີ່ອ້ອມຮອບລາວມີຜູ້ມີກຽດຂອງອານາຈັກໂລມັນ. ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງເວົ້າກັບນາຍພາສາຂອງລາວວ່າ: 'ຖາມພວກເຂົາວ່າໃຜໃນພວກເຂົາມີຄວາມສຳພັນທາງເລືອດທີ່ໃກ້ຊິດທີ່ສຸດກັບຜູ້ຊາຍທີ່ອ້າງວ່າເປັນສາດສະດາ'. Abu Sufyan ເວົ້າ; ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເວົ້າວ່າ: 'ຂ້ອຍເປັນຄົນທີ່ມີເຊື້ອສາຍທີ່ໃກ້ຊິດທີ່ສຸດ'. ລາວຖາມວ່າ: 'ເຈົ້າມີຄວາມສຳພັນແນວໃດກັບລາວ?' ຂ້ອຍຕອບວ່າ: 'ລາວເປັນລູກຊາຍຂອງລຸງຂ້ອຍ'. ແລະໃນເວລານັ້ນບໍ່ມີໃຜຈາກລູກຫລານຂອງ Bani 'Abdu Manaf ນອກຈາກຂ້ອຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ Qaishar ກໍ່ເວົ້າອີກວ່າ: 'ເອົາລາວມາໃກ້ຂ້ອຍ'. ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວສັ່ງໃຫ້ໝູ່ຂອງຂ້ອຍແລະໃຫ້ພວກເຂົາຢືນຢູ່ທາງຫຼັງຂ້ອຍເປັນແຖວໃກ້ໆບ່າຂອງຂ້ອຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວເວົ້າກັບນາຍພາສາຂອງລາວວ່າ: 'ບອກໝູ່ຂອງລາວວ່າຂ້ອຍໄດ້ຖາມຜູ້ຊາຍຄົນນີ້ກ່ຽວກັບຜູ້ຊາຍທີ່ອ້າງວ່າເປັນສາດສະດາ. ຖ້າລາວຕົວະເຈົ້າກໍ່ຕົວະລາວ'. ອາບູ ຊູຟຢານ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຂໍອັລລາຮ໌, ຖ້າບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຄວາມອັບອາຍທີ່ຈະສົ່ງຜົນກະທົບທີ່ບໍ່ດີຕໍ່ເພື່ອນຮ່ວມທາງຂອງຂ້ອຍ ຖ້າຂ້ອຍຕົວະ, ຂ້ອຍຄົງຈະຕົວະເມື່ອລາວຖາມຂ້ອຍກ່ຽວກັບລາວ - ສາດສະດາ sallallaahu ‘alayhi wa sallam –. ແຕ່ຂ້ອຍອາຍທີ່ໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນພາບລັກທີ່ບໍ່ດີຂອງການຕົວະ, ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຢືນຢັນມັນ.” ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ເວົ້າກັບນາຍພາສາຂອງລາວອີກຄັ້ງວ່າ: “ບອກລາວວ່າ, ເຊື້ອສາຍຂອງຜູ້ຊາຍຄົນນີ້ໃນບັນດາພວກເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ?” ຂ້ອຍຕອບວ່າ: “ໃນບັນດາພວກເຮົາ, ລາວເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ມີເຊື້ອສາຍດີ.” ລາວຖາມອີກຄັ້ງວ່າ: “ມີໃຜໃນບັນດາພວກເຈົ້າກ່ອນລາວເຄີຍເວົ້າແບບນີ້ກ່ຽວກັບລາວໃນຖານະເປັນສາດສະດາບໍ?” ຂ້ອຍຕອບວ່າ: “ບໍ່ມີໃຜເຄີຍເວົ້າ.” ລາວຖາມອີກຄັ້ງວ່າ: “ເຈົ້າເຄີຍກ່າວຫາລາວວ່າຕົວະກ່ອນທີ່ລາວຈະອ້າງເລື່ອງນີ້ບໍ?” ຂ້ອຍຕອບວ່າ: “ບໍ່ເຄີຍ.” ລາວຖາມອີກຄັ້ງວ່າ: “ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວເຄີຍເປັນກະສັດບໍ?” ຂ້ອຍຕອບວ່າ: “ບໍ່ມີ.” ລາວຖາມອີກຄັ້ງວ່າ: ‘ຄົນທີ່ຕິດຕາມລາວມາຈາກບັນດາຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງ ຫຼື ມາຈາກບັນດາຄົນອ່ອນແອບໍ?’ ຂ້ອຍຕອບວ່າ: ‘ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕິດຕາມລາວກໍ່ເປັນຄົນອ່ອນແອ’. ລາວຖາມອີກຄັ້ງວ່າ: ‘ຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວເພີ່ມຂຶ້ນ ຫຼື ຫຼຸດລົງບໍ?’” ຂ້ອຍຕອບວ່າ: 'ທີ່ຈິງແລ້ວມັນກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນ'. ລາວຖາມອີກວ່າ: 'ມີໃຜທີ່ກາຍເປັນຜູ້ປະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອອີກບໍ ເພາະລາວກຽດຊັງຄຳສອນຂອງສາສະໜາຂອງລາວຫຼັງຈາກຮັບເອົາມັນ?' ຂ້ອຍຕອບວ່າ: 'ບໍ່ມີຫຍັງ'. ລາວຖາມອີກວ່າ: 'ລາວເຄີຍທໍລະຍົດບໍ?' ຂ້ອຍຕອບວ່າ: 'ບໍ່ເຄີຍ. ແລະດຽວນີ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງສັນຕິພາບ ແລະພວກເຮົາກັງວົນວ່າລາວຈະທໍລະຍົດພວກເຮົາ. Abu Sufyan ກ່າວວ່າ: 'ກະສັດບໍ່ໄດ້ໃຫ້ໂອກາດຂ້ອຍເລີຍທີ່ຈະເວົ້າອອກມາແມ້ແຕ່ຄຳດຽວ ເພື່ອວ່າຂ້ອຍຈະສາມາດວິພາກວິຈານລາວ - ສາດສະດາ sallallaahu alaihi wasallam - ບ່ອນທີ່ຂ້ອຍບໍ່ຢ້ານວ່າຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນມີຄວາມປະທັບໃຈທີ່ບໍ່ດີຕໍ່ຂ້ອຍ'. ລາວຖາມອີກວ່າ: 'ເຈົ້າກຳລັງຕໍ່ສູ້ກັບລາວ ຫຼື ລາວກຳລັງຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າ?' ຂ້ອຍຕອບວ່າ: 'ແມ່ນແລ້ວ'. ລາວສືບຕໍ່ວ່າ: 'ສົງຄາມຂອງເຈົ້າສິ້ນສຸດລົງແນວໃດ?' ຂ້ອຍຕອບວ່າ: 'ໄຊຊະນະ ແລະ ຄວາມພ່າຍແພ້ສະຫຼັບກັນລະຫວ່າງພວກເຮົາ. ບາງຄັ້ງລາວເອົາຊະນະພວກເຮົາ ແລະ ບາງຄັ້ງພວກເຮົາເອົາຊະນະລາວ'. ລາວຖາມອີກວ່າ: 'ແລ້ວລາວສັ່ງໃຫ້ເຈົ້າເຮັດຫຍັງ?' ຂ້ອຍຕອບວ່າ: 'ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງໃຫ້ພວກເຮົານະມັດສະການອັນລາຮ໌ພຽງຜູ້ດຽວ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ມີຄວາມຜູກພັນກັບພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງຫ້າມພວກເຮົານະມັດສະການສິ່ງທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົານະມັດສະການ. ພຣະອົງຍັງໄດ້ສັ່ງໃຫ້ພວກເຮົາອະທິຖານ, ໃຫ້ shadaqah, ຊື່ສັດ, ປະຕິບັດຕາມຄຳສັນຍາ ແລະ ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງ.' ລາວໄດ້ເວົ້າກັບນາຍພາສາຂອງລາວໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍຕອບທັງໝົດນີ້ວ່າ: 'ບອກລາວວ່າເມື່ອຂ້ອຍຖາມເຈົ້າກ່ຽວກັບເຊື້ອສາຍຂອງລາວໃນບັນດາເຈົ້າ, ເຈົ້າໄດ້ຕອບວ່າລາວເປັນຜູ້ຊາຍທີ່ມີເຊື້ອສາຍດີ. ແລະນັ້ນແມ່ນຜູ້ສົ່ງຂ່າວທີ່ຖືກສົ່ງໄປໃນບັນດາເຊື້ອສາຍຂອງລາວສະເໝີ - ລູກຫລານ - ຂອງປະຊາຊົນຂອງລາວ. ແລະເມື່ອຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າມີໃຜໃນບັນດາເຈົ້າທີ່ສາລະພາບນີ້ຕໍ່ໜ້າລາວບໍ່, ເຈົ້າຕອບວ່າບໍ່ມີໃຜ. ສະນັ້ນຂ້ອຍເວົ້າວ່າຖ້າຜູ້ໃດໃນພວກເຈົ້າໄດ້ເວົ້າມັນຕໍ່ໜ້າລາວ, ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າຄົນຜູ້ນີ້ພຽງແຕ່ປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ຄົນກ່ອນລາວເວົ້າ. ແລະເມື່ອຂ້ອຍຖາມວ່າເຈົ້າເຄີຍກ່າວຫາລາວວ່າຕົວະກ່ອນທີ່ລາວຈະສາລະພາບນີ້ບໍ່, ເຈົ້າຕອບວ່າເຈົ້າບໍ່ເຄີຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ຂ້ອຍຮູ້ວ່າມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ລາວຈະລະເວັ້ນຈາກການເວົ້າຕົວະຕໍ່ຜູ້ຄົນ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກ້າທີ່ຈະຕົວະຕໍ່ອັນລາຮ໌. ແລະເມື່ອຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າມີບັນພະບຸລຸດຂອງລາວໄດ້ກາຍເປັນກະສັດບໍ່, ເຈົ້າຕອບວ່າບໍ່ມີ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ຖ້າບັນພະບຸລຸດຂອງລາວເຄີຍເປັນກະສັດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າວ່າ ບຸກຄົນຜູ້ນີ້ກຳລັງຊອກຫາ - ເພື່ອທວງເອົາ - ອານາຈັກຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຄືນ. ແລະ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖາມທ່ານວ່າ ຄົນທີ່ຕິດຕາມລາວເປັນຄົນສູງສົ່ງ ຫຼື ອ່ອນແອ, ທ່ານຕອບວ່າ ມັນແມ່ນຄົນທີ່ອ່ອນແອທີ່ຕິດຕາມລາວ. ແລະ ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ຕິດຕາມຂອງສາດສະດາ. ແລະ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖາມທ່ານວ່າ ຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວເພີ່ມຂຶ້ນ ຫຼື ຫຼຸດລົງ, ທ່ານຕອບວ່າພວກເຂົາເພີ່ມຂຶ້ນ. ແລະ ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ສັດທາຈະສືບຕໍ່ເຕີບໃຫຍ່ໄປສູ່ຄວາມສົມບູນແບບ. ແລະ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖາມທ່ານວ່າມີຄົນທີ່ກາຍເປັນຜູ້ປະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອ ເພາະວ່າພວກເຂົາກຽດຊັງຄຳສອນຂອງສາສະໜາຂອງພວກເຂົາ ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາຮັບເອົາມັນ, ທ່ານຕອບວ່າ ບໍ່ມີ. ແລະ ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ສັດທາເປັນ, ເມື່ອມັນໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຄວາມເລິກຂອງຫົວໃຈ, ບໍ່ມີໃຜຈະກຽດຊັງມັນ - ກ່ຽວກັບຄຳສອນຂອງສາສະໜາຂອງຄົນເຮົາ -. ແລະ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖາມທ່ານວ່າ ລາວເຄີຍທໍລະຍົດທ່ານບໍ່, ທ່ານເວົ້າວ່າ ບໍ່. ແລະ ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຜູ້ສົ່ງຂ່າວບໍ່ໄດ້ທໍລະຍົດ. ແລະ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖາມທ່ານວ່າ ເຈົ້າຕໍ່ສູ້ກັບລາວ ແລະ ລາວຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າບໍ່, ທ່ານເວົ້າວ່າ ມີການສູ້ຮົບເລື້ອຍໆ ແລະ ການສູ້ຮົບຂອງເຈົ້າກັບລາວສະຫຼັບກັນ. ບາງຄັ້ງລາວເອົາຊະນະເຈົ້າ ແລະ ບາງຄັ້ງເຈົ້າສາມາດເອົາຊະນະລາວໄດ້ໃນໂອກາດອື່ນໆ. ແລະແທ້ຈິງແລ້ວ, ບັນດາທູດສະຫວັນໄດ້ຖືກທົດສອບ ແລະໃນທີ່ສຸດໄຊຊະນະກໍ່ເປັນຂອງພວກເຂົາຢ່າງແນ່ນອນ. ແລະເມື່ອຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າພຣະອົງໄດ້ສັ່ງເຈົ້າຫຍັງ, ເຈົ້າເວົ້າວ່າພຣະອົງໄດ້ສັ່ງເຈົ້າໃຫ້ນະມັດສະການອະລາຮ໌ໂດຍບໍ່ເຊື່ອມໂຍງຫຍັງກັບພຣະອົງ ແລະຫ້າມເຈົ້າຈາກສິ່ງທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້ານະມັດສະການ ແລະພຣະອົງໄດ້ສັ່ງເຈົ້າໃຫ້ຕັ້ງໃຈອະທິຖານ, ໃຫ້ກຸສົນ, ຊື່ສັດ, ປະຕິບັດຕາມຄຳສັນຍາ ແລະປະຕິບັດຕາມຄວາມໄວ້ວາງໃຈ. ກະສັດກ່າວວ່າ: 'ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຸນລັກສະນະຂອງສາດສະດາ. ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຂ້ອຍຮູ້ວ່າສາດສະດາຄົນສຸດທ້າຍໄດ້ປະກົດຕົວ, ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄິດວ່າລາວຈະມາຈາກບັນດາພວກເຈົ້າ - ກູເຣດ -. ຖ້າສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າເປັນຄວາມຈິງ, ລາວຈະປົກຄອງແຜ່ນດິນທີ່ຢູ່ໃຕ້ຕີນຂອງຂ້ອຍຢ່າງແທ້ຈິງ, ແລະຖ້າຂ້ອຍມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະພົບລາວ, ຂ້ອຍແນ່ນອນວ່າຈະຍອມພົບລາວ. ແລະຖ້າຂ້ອຍຢູ່ຕໍ່ໜ້າລາວ, ຂ້ອຍຈະລ້າງຕີນຂອງລາວຢ່າງແນ່ນອນ.' ອາບູ ຊຸບຢານ ກ່າວວ່າ: 'ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ຂໍຈົດໝາຍຈາກຣາຊູລຸລລັລ ຊານລັລຮ໌ ອານລັລຮ໌ ອານລັລຮ໌ ວາຊັນລາມ ແລະອ່ານມັນໃຫ້ລາວຟັງ, ເນື້ອໃນຂອງຈົດໝາຍແມ່ນ: 'ບິສມິລລາຮິຣ ຣາມານີຣ ຣາຮິມ.' ຈາກ Muhammad, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງ Allah ແລະ Messenger ຂອງພຣະອົງ, ເຖິງ Heraclius, ກະສັດຂອງຊາວໂລມັນ, ຄວາມປອດໄພສຳລັບຜູ້ທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳ. ຈາກນັ້ນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮຽກຮ້ອງເຈົ້າດ້ວຍການຮຽກຮ້ອງຂອງອິດສະລາມ. ເຂົ້າສູ່ອິດສະລາມແລະເຈົ້າຈະປອດໄພ. ເຂົ້າສູ່ອິດສະລາມແລະ Allah ຈະໃຫ້ລາງວັນເຈົ້າສອງເທົ່າ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າເຈົ້າລັງເລໃຈ, ເຈົ້າຈະຮັບຜິດຊອບບາບຂອງຊາດ Arisiyyiin -Erapa-. ແລະ; -ໃນຈົດໝາຍນັ້ນລາວໄດ້ຂຽນພຣະຄຳຂອງ Allah QS Alu 'Imran ຂໍ້ທີ 63- ຊຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າ: -'ໂອ້ຜູ້ຄົນຂອງໜັງສື, ຈົ່ງມາຍຶດໝັ້ນໃນຄຳເວົ້າ -ຄຳສັ່ງ - ລະຫວ່າງພວກເຮົາແລະເຈົ້າ, ບໍ່ມີການຂັດແຍ້ງກັນ, ວ່າພວກເຮົານະມັດສະການໃຜນອກຈາກ Allah ແລະພວກເຮົາບໍ່ເຊື່ອມໂຍງຫຍັງກັບພຣະອົງແລະວ່າບາງຄົນໃນພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ເອົາຄົນອື່ນເປັນເຈົ້ານາຍນອກຈາກ Allah. ຖ້າພວກເຂົາຫັນໜີໄປ, ໃຫ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ: 'ຈົ່ງເປັນພະຍານ, ວ່າພວກເຮົາແມ່ນຜູ້ທີ່ຍອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດ -ຕໍ່ Allah-'. Abu Sufyan ກ່າວວ່າ: 'ເມື່ອກະສັດກ່າວຄຳປາໄສຂອງລາວສຳເລັດ, ທັນໃດນັ້ນ, ກໍມີສຽງດັງຈາກຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບລາວຈາກຜູ້ມີກຽດຂອງຊາວໂລມັນ ແລະສຽງດັງຂອງພວກເຂົາກໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ ແລະຂ້ອຍບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າພວກເຂົາກຳລັງເວົ້າຫຍັງ.' ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ພວກເຮົາໄດ້ຖືກສັ່ງໃຫ້ອອກໄປ. ເມື່ອຂ້ອຍກຳລັງຈະອອກໄປກັບໝູ່ເພື່ອນຂອງຂ້ອຍ ແລະ ຂ້ອຍໄດ້ຍ້າຍອອກຈາກການຊຸມນຸມຂອງພວກເຂົາ, ຂ້ອຍໄດ້ເວົ້າກັບໝູ່ເພື່ອນຂອງຂ້ອຍວ່າ: 'ເລື່ອງຂອງລູກຊາຍຂອງ Abu Kabsyah ຄົນນີ້ແມ່ນໃຫຍ່ຫຼວງແທ້ໆ. ນີ້ແມ່ນກະສັດຂອງ Bani Asfar - ປະເທດທີ່ມີຜິວເຫຼືອງ/ໂລມັນ - ຜູ້ທີ່ລາວເປັນຫ່ວງເຊັ່ນກັນ'. Abu Sufyan ກ່າວອີກເທື່ອໜຶ່ງວ່າ: 'ຂໍສາບານຕໍ່ Allah, ຂ້ອຍຮູ້ສຶກອັບອາຍສະເໝີ ແລະ ໝັ້ນໃຈຫຼາຍວ່າເລື່ອງຂອງລາວ - ສາສະໜາຂອງລາວ - ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດຈົນກວ່າ Allah ຈະເປີດໃຈຂອງຂ້ອຍໃຫ້ຍອມຮັບສາສະໜາອິດສະລາມ ເຖິງແມ່ນວ່າກ່ອນໜ້ານີ້ຂ້ອຍກຽດຊັງມັນກໍຕາມ'.