Utusan yang membawa surat Rasulullah diusir dari majelis
Imam Ahmad : 2252حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَبَعَثَ كِتَابَهُ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ فَدَفَعَهُ عَظِيمُ بُصْرَى وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلْيَاءَ عَلَى الزَّرَابِيِّ تُبْسَطُ لَهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي مِنْ قَوْمِهِ مَنْ أَسْأَلُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ أَنَّهُ كَانَ بِالشَّامِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدِمُوا تُجَّارًا وَذَلِكَ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَأَتَانِي رَسُولُ قَيْصَرَ فَانْطَلَقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلْيَاءَ فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ عَلَيْهِ التَّاجُ وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَنَا أَقْرَبُهُمْ إِلَيْهِ نَسَبًا قَالَ مَا قَرَابَتُكَ مِنْهُ قَالَ قُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ رَجُلٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي قَالَ فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ مِنِّي ثُمَّ أَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لِأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَاللَّهِ لَوْلَا الِاسْتِحْيَاءُ يَوْمَئِذٍ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي وَلَكِنِّي اسْتَحَيْتُ أَنْ يُؤْثَرَ عَنِّي الْكَذِبُ فَصَدَقْتُهُ عَنْهُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قَالَ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ فِي الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قَالَ فَقُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قَالَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قَالَ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ الْآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ وَنَحْنُ نَخَافُ ذَلِكَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ غَيْرُهَا لَأَخَافُ أَنْ يُؤْثَرَ عَنِّي الْكَذِبُ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ كَيْفَ كَانَتْ حَرْبُكُمْ وَحَرْبُهُ قَالَ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلًا سِجَالًا نُدَالُ عَلَيْهِ الْمَرَّةَ وَيُدَالُ عَلَيْنَا الْأُخْرَى قَالَ فَبِمَ يَأْمُرُكُمْ قَالَ قُلْتُ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ قَالَ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ لَهُ ذَلِكَ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَطُّ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ يُخَالِطُ بَشَاشَةَ الْقُلُوبِ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ يَكُونُ دُوَلًا يُدَالُ عَلَيْكُمْ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الْأُخْرَى وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى وَيَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَحْدَهُ لَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصِّدْقِ وَالصَّلَاةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ وَهَذِهِ صِفَةُ نَبِيٍّ قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ فَإِنْ يَكُنْ مَا قُلْتَ فِيهِ حَقًّا فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَاللَّهِ لَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمَيْهِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهِ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِيسِيِّينَ يَعْنِي الْأَكَّارَةَ وَ { يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ } قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَضَى مَقَالَتَهُ عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ فَلَا أَدْرِي مَاذَا قَالُوا وَأَمَرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَصْتُ لَهُمْ قُلْتُ لَهُمْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ هَذَا مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ يَخَافُهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلًا مُسْتَيْقِنًا أَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الْإِسْلَامَ وَأَنَا كَارِهٌ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ قَالَ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ فَذَكَرَهُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ فَذَكَرَهُ
[ຢາກູບ] ໄດ້ບອກພວກເຮົາ; [ລູກຊາຍຂອງນ້ອງຊາຍຂອງຂ້ອຍ ອິບນ໌ ຊີຫາບ] ໄດ້ບອກພວກເຮົາຈາກລຸງຂອງລາວ, ມູຮຳມັດ ອິບນ໌ ມຸດສະລິມ, ຜູ້ທີ່ກ່າວວ່າ; [ອູໄບດູລລາ ອິບນ໌ ອັບດູລລາ ອິບນ໌ ອຸດບາ ອິບນ໌ ຮັດ] ໄດ້ບອກຂ້ອຍວ່າ [ອັບດູລລາ ອິບນ໌ ອັບບາສ] ໄດ້ບອກລາວວ່າ ສາດສະດາຂອງອະລັລ (ສັນຕິພາບແລະພອນຂອງອະລັລຈົ່ງມີແກ່ລາວ) ໄດ້ຂຽນຈົດໝາຍເຖິງຈັກກະພັດໂລມັນເຊີນລາວເຂົ້າສູ່ສາສະໜາອິດສະລາມ ແລະສົ່ງມັນມາພ້ອມກັບ ດີຢາ ອານ-ຄາລະບີ. ສາດສະດາຂອງອະລັລ (ສັນຕິພາບແລະພອນຂອງອະລັລຈົ່ງມີແກ່ລາວ) ໄດ້ບອກລາວໃຫ້ມອບມັນໃຫ້ຜູ້ປົກຄອງຂອງ ບຸຊຣາ, ຜູ້ທີ່ຫຼັງຈາກນັ້ນໄດ້ມອບມັນໃຫ້ຈັກກະພັດໂລມັນ. ສຳລັບຈັກກະພັດໂລມັນ, ເມື່ອອະລັລໄດ້ເອົາຊະນະກອງທັບເປີເຊຍ, ລາວໄດ້ຍ່າງຈາກ ຮິມຊ໌ ໄປຫາ ອີລີຢາ ດ້ວຍຜ້າພົມທີ່ປູໄວ້ໃຫ້ລາວ. ອັບດູລລາ ອິບນ໌ ອັບບາສ ກ່າວວ່າ; 'ເມື່ອຈົດໝາຍຂອງສາດສະດາຂອງອະລັລ (ສັນຕິພາບແລະພອນຂອງອະລັລຈົ່ງມີແກ່ລາວ) ມາຮອດມືຂອງລາວ, ລາວໄດ້ອ່ານມັນທັນທີ ແລະກ່າວວ່າ: 'ຊອກຫາຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຈາກປະຊາຊົນຂອງລາວທີ່ຂ້ອຍສາມາດຖາມກ່ຽວກັບສາດສະດາຂອງອະລັລ (ສັນຕິພາບແລະພອນຂອງອະລັລຈົ່ງມີແກ່ລາວ).' [ອິບນ໌ ອັບບາສ] ກ່າວວ່າ; [ອາບູ ຊູຟຢານ ບິນ ຮາບ] ໄດ້ບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າກ່ອນໜ້ານີ້ລາວຢູ່ໃນຊີເຣຍກັບຊາວກູເຣດທີ່ມາເພື່ອການຄ້າ, ແລະເຫດການນັ້ນເກີດຂຶ້ນເມື່ອຍັງມີຄວາມເປັນສັດຕູລະຫວ່າງທ່ານຣັສສຸລລັລລັລ ຊານລັລຮູ ອາໄລຮີ ວາຊາລາມ ແລະພວກທີ່ບໍ່ເຊື່ອຖືຊາວກູເຣດ. ອາບູ ຊູຟຢານກ່າວວ່າ; ທູດຂອງຈັກກະພັດໂລມັນມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ, ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວ, ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະໝູ່ເພື່ອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຈົນກວ່າພວກເຮົາຈະມາຮອດ ອີລີຢາ, ຫຼັງຈາກນັ້ນພວກເຮົາໄດ້ຖືກພາໄປພົບກັບຈັກກະພັດ, ໃນເວລານັ້ນລາວນັ່ງຢູ່ເທິງບັນລັງຂອງລາວ, ມີມົງກຸດຢູ່ເທິງຫົວຂອງລາວ, ແລະຢູ່ຂ້າງລາວແມ່ນບຸກຄົນສຳຄັນຂອງໂລມັນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ເວົ້າກັບນາຍພາສາຂອງລາວວ່າ, 'ຖາມພວກເຂົາວ່າ, ໃນພວກເຂົາ, ໃຜມີເຊື້ອສາຍທີ່ໃກ້ຊິດທີ່ສຸດກັບຜູ້ຊາຍຄົນນີ້ທີ່ຖືວ່າຕົນເອງເປັນສາດສະດາ'. ອາບູ ຊູຟຢານຕອບວ່າ; 'ຂ້ອຍແມ່ນຄົນທີ່ໃກ້ຊິດທີ່ສຸດກັບລາວ'. ຈັກກະພັດຖາມອີກວ່າ, 'ເຈົ້າມີຄວາມສຳພັນແນວໃດກັບລາວ?' ອາບູ ຊູຟຢານຕອບວ່າ; ຂ້ອຍຕອບວ່າ; 'ລາວເປັນລູກຊາຍຂອງລຸງຂອງຂ້ອຍ'. ອາບູ ຊູຟຢານກ່າວວ່າ; ແລະບໍ່ມີໃຜຢູ່ໃນກຸ່ມລົດໃນເວລານັ້ນ, ຜູ້ທີ່ມາຈາກ ບານີ ອັບດູ ມານາຟ ນອກຈາກຂ້ອຍ. ລາວເວົ້າ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ກະສັດກ່າວວ່າ; 'ເອົາລາວມາໃກ້ຂ້ອຍ'. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລາວບອກໃຫ້ໝູ່ຂອງຂ້ອຍໄປທາງຫຼັງຂ້ອຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ລາວເວົ້າກັບນາຍພາສາຂອງລາວວ່າ; 'ບອກໝູ່ຂອງລາວ, ຕົວຈິງແລ້ວຂ້ອຍຈະຖາມຄົນນີ້ກ່ຽວກັບຜູ້ຊາຍທີ່ອ້າງວ່າເປັນສາດສະດາ. ຖ້າລາວຕົວະ, ໃຫ້ຕົວະລາວ.' Abu Sufyan ກ່າວວ່າ; ແລະໂດຍ Allah, ຖ້າມັນບໍ່ແມ່ນຍ້ອນຄວາມອັບອາຍຂອງຂ້ອຍໃນເວລານັ້ນ, ແລະພວກເຂົາຈະເວົ້າວ່າຂ້ອຍຕົວະ, ຂ້ອຍກໍ່ຈະຕົວະເມື່ອລາວຖາມຂ້ອຍ. ແຕ່ຂ້ອຍອາຍຖ້າໝູ່ຂອງຂ້ອຍເວົ້າວ່າຂ້ອຍຕົວະ, ສະນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ. ກະສັດກ່າວກັບນາຍພາສາຂອງລາວວ່າ; 'ບອກລາວ, ຕຳແໜ່ງຂອງຄົນນີ້ເປັນແນວໃດໃນບັນດາພວກເຈົ້າ?' Abu Sufyan ຕອບວ່າ; 'ສຳລັບພວກເຮົາລາວເປັນຄົນທີ່ມີເຊື້ອສາຍສູງສົ່ງ'. ກະສັດຖາມອີກວ່າ, 'ມີໃຜເວົ້າສິ່ງທີ່ລາວເວົ້າມາກ່ອນບໍ?' Abu Sufyan ຕອບ; ຂ້ອຍຕອບວ່າ; 'ບໍ່'. ກະສັດຖາມອີກວ່າ; 'ເຈົ້າເຄີຍເຫັນລາວນອນກ່ອນທີ່ລາວຈະເວົ້າສິ່ງທີ່ລາວເວົ້າບໍ?' Abu Sufyan ຕອບ; ຂ້ອຍຕອບວ່າ; 'ບໍ່'. ກະສັດຖາມອີກວ່າ, 'ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວມີກະສັດບໍ?' ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວ; ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ; 'ບໍ່'. ຈັກກະພັດໄດ້ຖາມອີກວ່າ, 'ແລ້ວພວກຂຸນນາງຫຼືຄົນທຳມະດາທີ່ຕິດຕາມລາວ?' ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວ; ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ; 'ຄວາມຈິງແລ້ວ, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຄົນທຳມະດາ'. ຈັກກະພັດໄດ້ຖາມອີກວ່າ, 'ຈຳນວນຂອງພວກເຂົາເພີ່ມຂຶ້ນຫຼືຫຼຸດລົງ?' ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວ; ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ; 'ແມ່ນແລ້ວ, ພວກເຂົາສືບຕໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນ'. ຈັກກະພັດໄດ້ຖາມອີກວ່າ, 'ມີໃຜປະຖິ້ມສາສະໜາຍ້ອນຄວາມກຽດຊັງຕໍ່ສາສະໜາຂອງລາວຫຼັງຈາກຮັບເອົາມັນບໍ?' ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວ; ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ; 'ບໍ່'. ຈັກກະພັດໄດ້ຖາມອີກວ່າ, 'ລາວເຄີຍທໍລະຍົດບໍ'. ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວ; ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ, 'ບໍ່. ແລະປະຈຸບັນພວກເຮົາມີຄວາມສະຫງົບສຸກ, ແລະນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຢ້ານ'. ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວ; ແລະມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າທີ່ຈະເພີ່ມບາງສິ່ງບາງຢ່າງຫຼືຍົກເວັ້ນບາງສິ່ງບາງຢ່າງຈາກຄຳຕອບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ແທ້ຈິງແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຢ້ານວ່າພວກເຂົາຈະຕິດປ້າຍຂ້າພະເຈົ້າວ່າເປັນຄົນຕົວະ. ຈັກກະພັດໄດ້ຖາມອີກວ່າ, 'ເຈົ້າເຄີຍຕໍ່ສູ້ກັບລາວຫຼືລາວໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າບໍ?' ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວ; ຂ້າພະເຈົ້າຕອບວ່າ; 'ແມ່ນແລ້ວ'. ຈັກກະພັດໄດ້ຖາມວ່າ; 'ສົງຄາມລະຫວ່າງເຈົ້າກັບລາວເປັນແນວໃດ? “ ອາບູ ຊູຟຢານ ໄດ້ກ່າວ; ຂ້ອຍຕອບວ່າ; “ຕຳແໜ່ງຂອງລາວສະຫຼັບກັນ, ພວກເຮົາໄດ້ຊະນະລາວຄັ້ງໜຶ່ງ, ແລ້ວລາວກໍ່ຊະນະພວກເຮົາໃນຄັ້ງຕໍ່ໄປ.” ຈັກກະພັດຖາມວ່າ; “ລາວບອກໃຫ້ເຈົ້າເຮັດຫຍັງ?” ອາບູ ຊູຟຢານ ໄດ້ກ່າວ; ຂ້ອຍຕອບວ່າ; “ລາວບອກພວກເຮົາໃຫ້ນະມັດສະການອະລາຮ໌ພຽງຜູ້ດຽວ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ມີຄວາມຜູກພັນຫຍັງກັບພຣະອົງ. ລາວຍັງຫ້າມພວກເຮົາບໍ່ໃຫ້ນະມັດສະການພະເຈົ້າຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຮົາ. ແລະ ບອກພວກເຮົາໃຫ້ອະທິຖານ, ເວົ້າຄວາມຈິງ, ຮັກສາກຽດສັກສີຂອງພວກເຮົາ, ຮັກສາຄຳສັນຍາຂອງພວກເຮົາ ແລະ ປະຕິບັດຕາມຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງພວກເຮົາ.” ອາບູ ຊູຟຢານ ໄດ້ກ່າວ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈັກກະພັດໄດ້ກ່າວກັບນາຍພາສາຂອງລາວເມື່ອຂ້ອຍເວົ້າທັງໝົດແລ້ວວ່າ; “ບອກລາວວ່າ, ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຂ້ອຍໄດ້ຖາມເຈົ້າກ່ຽວກັບເຊື້ອສາຍຂອງລູກຫລານຂອງລາວ, ແລ້ວເຈົ້າກ່າວວ່າລາວມີເຊື້ອສາຍທີ່ມີກຽດ, ນັ້ນແມ່ນວິທີທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວເປັນ, ພວກເຂົາຖືກສົ່ງມາຈາກຄອບຄົວທີ່ມີເຊື້ອສາຍອັນສູງສົ່ງໃນບັນດາປະຊາຊົນຂອງພວກເຂົາ. ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າມີໃຜໃນບັນດາພວກເຈົ້າໄດ້ຮຽກຮ້ອງເລື່ອງນີ້ມາກ່ອນບໍ່, ເຈົ້າຕອບວ່າບໍ່. ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ, ຖ້າມີໃຜໄດ້ຮຽກຮ້ອງເລື່ອງນີ້ມາກ່ອນ, ຂ້ອຍຈະເວົ້າວ່າ, “ລາວພຽງແຕ່ປະຕິບັດຕາມສິ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາກ່ອນ.” ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າເຈົ້າເຄີຍກ່າວຫາລາວວ່າຕົວະກ່ອນທີ່ລາວຈະເວົ້າແບບນີ້ - ໂດຍອ້າງວ່າເປັນສາດສະດາ - ເຈົ້າຕອບວ່າບໍ່. ຂ້ອຍຮູ້ວ່າມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ລາວຈະປະໄວ້ຄຳເວົ້າຕົວະໃຫ້ກັບຜູ້ຄົນ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກ້າຕົວະຕໍ່ອະລາຮ໌ 'azza wa jalla. ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າມີພໍ່ຕູ້ຂອງລາວເຄີຍເປັນກະສັດບໍ່, ເຈົ້າຕອບວ່າບໍ່. ໃນຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ, ຖ້າພໍ່ຕູ້ຂອງລາວເຄີຍເປັນກະສັດ, ຂ້ອຍຈະເວົ້າວ່າ, 'ລາວພຽງແຕ່ຕ້ອງການຟື້ນຟູອຳນາດຂອງບັນພະບຸລຸດຂອງລາວເທົ່ານັ້ນ.' ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າ, ຜູ້ນຳຂອງຊຸມຊົນແມ່ນຜູ້ຕິດຕາມຂອງລາວ ຫຼື ຄົນອ່ອນແອໃນບັນດາພວກເຂົາ, ເຈົ້າຕອບວ່າ, ຄົນອ່ອນແອຕິດຕາມລາວ. -ຂ້ອຍຮູ້-, ແທ້ຈິງແລ້ວ, ຄົນອ່ອນແອແມ່ນຜູ້ຕິດຕາມຂອງທູດສະຫວັນ. ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາເພີ່ມຂຶ້ນ ຫຼື ຫຼຸດລົງ, ເຈົ້າເວົ້າວ່າພວກເຂົາເພີ່ມຂຶ້ນສະເໝີ. ນັ້ນແມ່ນກໍລະນີຂອງສັດທາຈົນກວ່າມັນຈະສົມບູນແບບ. ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າ, ມີໃຜທີ່ປະຖິ້ມຄວາມເຊື່ອຍ້ອນຄວາມກຽດຊັງຕໍ່ສາສະໜາຂອງລາວຫຼັງຈາກຮັບເອົາມັນບໍ? ເຈົ້າຕອບວ່າ, ບໍ່. ນີ້ແມ່ນກໍລະນີຂອງສັດທາເມື່ອສະເໜ່ຂອງມັນໄດ້ປະສົມກັບຫົວໃຈ; ບໍ່ມີໃຜກຽດຊັງມັນ. ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າ, ລາວເຄີຍທໍລະຍົດເຈົ້າບໍ? ເຈົ້າຕອບວ່າ, ບໍ່ເຄີຍ. ກໍລະນີດັ່ງກ່າວແມ່ນກັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວ; ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍທໍລະຍົດ. ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າ, ເຈົ້າໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບລາວ ແລະ ລາວຕໍ່ສູ້ກັບເຈົ້າບໍ? ເຈົ້າຕອບວ່າແມ່ນ, ແລະ ການສູ້ຮົບຂອງເຈົ້າກັບລາວກໍ່ເທົ່າທຽມກັນ. ບາງຄັ້ງເຈົ້າຊະນະ ແລະ ບາງຄັ້ງເຈົ້າກໍ່ເສຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນກັບຜູ້ສົ່ງຂ່າວ; ພວກເຂົາປະເຊີນກັບການທົດລອງຕ່າງໆ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ບັນລຸຜົນດີ. ຂ້ອຍຖາມເຈົ້າວ່າ, ລາວໄດ້ສັ່ງເຈົ້າຫຍັງ? ເຈົ້າຕອບວ່າ, ລາວໄດ້ສັ່ງໃຫ້ເຈົ້ານະມັດສະການອະລົຮ໌ພຽງຜູ້ດຽວ, ບໍ່ໃຫ້ເຊື່ອມໂຍງຫຍັງກັບພຣະອົງ, ແລະ ເວົ້າຄວາມຈິງ, ອະທິຖານ, ຮັກສາກຽດສັກສີຂອງເຈົ້າ, ປະຕິບັດຄຳສັນຍາຂອງເຈົ້າ, ແລະ ປະຕິບັດຄຳສັ່ງຂອງເຈົ້າ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລັກສະນະຂອງສາດສະດາ. ຂ້ອຍຮູ້ວ່າລາວຈະຖືກສົ່ງໄປ, ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຄາດຫວັງວ່າລາວຈະມາຈາກປະເທດຂອງເຈົ້າ. ຖ້າສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າເປັນຄວາມຈິງ, ລາວຈະມີບ່ອນທີ່ຕີນຂອງຂ້ອຍຢືນຢູ່. ຂໍສາບານຕໍ່ອະລົຮ໌, ຖ້າຂ້ອຍແນ່ໃຈວ່າຂ້ອຍຈະໄດ້ພົບລາວ, ຂ້ອຍຈະເລືອກພົບລາວຢ່າງແນ່ນອນ. ຖ້າຂ້ອຍຢູ່ຄຽງຂ້າງລາວ, ຂ້ອຍຈະລ້າງຕີນຂອງລາວຢ່າງແນ່ນອນ - ເປັນຮູບແບບຂອງການເຄົາລົບ -. ອາບູ ຊຸບຢານ ກ່າວວ່າ; ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ຂໍຈົດໝາຍຈາກຣັສສຸລຸລ ຊານລັລ ອານລັລ ອານລັລ ວະຊາລາມ ແລະ ສັ່ງໃຫ້ອ່ານມັນ. ເນື້ອໃນຂອງຈົດໝາຍ; ບິສມິລລາຮິຣຣາຮ໌ມານີຣຣາຮີມ - ໃນພຣະນາມຂອງອົງອະລາຮ໌, ຜູ້ຊົງພຣະຄຸນສູງສຸດ, ຜູ້ຊົງເມດຕາສູງສຸດ -. ຈາກທ່ານມູຮຳມັດ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງອົງອະລາຮ໌ ແລະ ທູດສະຫວັນຂອງພຣະອົງ ເຖິງທ່ານເຮຣາກລິອຸສ, ຜູ້ປົກຄອງຊາວໂລມັນ, ຂໍໃຫ້ຄວາມລອດຈົ່ງຢູ່ກັບທຸກຄົນທີ່ປະຕິບັດຕາມຄຳແນະນຳ - ຄວາມຈິງ -. ອຳມາ ບາດູ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທ່ານປະຕິບັດຕາມການຮຽກຮ້ອງຂອງສາສະໜາອິດສະລາມ, ເຂົ້າສູ່ສາສະໜາອິດສະລາມ ແລະ ທ່ານຈະປອດໄພ. ແລະ ປ່ຽນມາເປັນສາສະໜາອິດສະລາມ, ອົງອະລາຮ໌ຈະປະທານລາງວັນສອງເທົ່າໃຫ້ທ່ານຢ່າງແນ່ນອນ. ແຕ່ຖ້າທ່ານປະຕິເສດ - ແລ້ວທ່ານຈະຮັບຜິດຊອບບາບທັງໝົດຂອງປະຊາຊົນໂລມັນ, ຄືກັບຄົນໄຖນາ. ແລະ 'ຈົ່ງເວົ້າວ່າ: 'ໂອ້ ຜູ້ຄົນແຫ່ງຄຳພີ, ໃຫ້ພວກເຮົາ - ຍຶດໝັ້ນ - ຕໍ່ປະໂຫຍກ - ຄຳປະກາດ - ວ່າບໍ່ມີການຂັດແຍ້ງລະຫວ່າງພວກເຮົາ ແລະ ທ່ານ, ວ່າພວກເຮົານະມັດສະການໃຜນອກຈາກອົງອະລາຮ໌ ແລະ ພວກເຮົາບໍ່ເຊື່ອມໂຍງສິ່ງໃດກັບພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ມີໃຜໃນພວກເຮົາເອົາຄົນອື່ນເປັນພະເຈົ້ານອກຈາກອົງອະລາຮ໌'. ຖ້າພວກເຂົາປະຕິເສດ, ໃຫ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ: 'ຈົ່ງເບິ່ງ, ພວກເຮົາແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຍອມຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງອົງອະລາຮ໌-'. ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວວ່າ; ຫຼັງຈາກລາວເວົ້າຈົບ, ມີຄວາມວຸ້ນວາຍໃນບັນດາເຈົ້າໜ້າທີ່ໂລມັນທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບລາວ, ແລະມັນກໍ່ຍິ່ງມີສຽງດັງຂຶ້ນ, ຈົນຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າພວກເຂົາກຳລັງເວົ້າຫຍັງ. ຈາກນັ້ນຄຳສັ່ງກໍ່ອອກມາ, ແລະພວກເຮົາກໍ່ຖືກພາອອກໄປ. ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວວ່າ; ເມື່ອໝູ່ຂອງຂ້ອຍແລະຂ້ອຍໄດ້ອອກໄປແລະເຮັດທຸລະກິດກັບພວກເຂົາສຳເລັດແລ້ວ, ຂ້ອຍໄດ້ເວົ້າກັບພວກເຂົາວ່າ: 'ເລື່ອງຂອງ ອິບນ ອາບູ ຄັບຊີຢານ ເຮັດໃຫ້ກະສັດຂອງ ບານີ ອານ ອັດຊາຟາ ຢ້ານກົວລາວ - ຜິວເຫຼືອງ-'. ອາບູ ຊູຟຢານ ກ່າວວ່າ; ເພື່ອພຣະເຈົ້າ. ຂ້ອຍເຊື່ອສະເໝີວ່າລາວຈະປະສົບຜົນສຳເລັດ, ຈົນກະທັ່ງໃນທີ່ສຸດພຣະເຈົ້າໄດ້ເອົາອິດສະລາມເຂົ້າມາໃນຫົວໃຈຂອງຂ້ອຍເມື່ອຂ້ອຍກຽດຊັງລາວ. [ຢາກູບ] ໄດ້ບອກພວກເຮົາ [ພໍ່ຂອງຂ້ອຍ] ຈາກ [ຊາລີຮ໌ ບິນ ໄກຊານ], ລາວເວົ້າ; [ອິບນ ຊີຮາບ] ກ່າວວ່າ; [ອູໄບດູລລາ ບິນ ອັບດູລລາ ບິນ 'ອຸຕບາ ບິນ ມາສອຸດ] ໄດ້ບອກພວກເຮົາວ່າ [ອັບດູລລາ ບິນ ອັບບາສ] ໄດ້ບອກລາວວ່າ ສາດສະດາຂອງອົງອະລາ (ສັນຕິພາບແລະພອນຂອງອົງອະລາຈົ່ງມີແກ່ລາວ) ໄດ້ຂຽນຈົດໝາຍ, ແລະລາວໄດ້ກ່າວເຖິງຮາດີດຂ້າງເທິງ. [Abdurrazaq] ໄດ້ບອກພວກເຮົາຈາກ [Ma'mar], ຫຼັງຈາກນັ້ນລາວໄດ້ກ່າວເຖິງ hadith ຂ້າງເທິງ.