Hadith Representative
Utusan yang membawa surat Rasulullah diusir dari majelis
Imam Bukhari : 2723حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَبَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَيْهِ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي هَا هُنَا أَحَدًا مِنْ قَوْمِهِ لِأَسْأَلَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍأَنَّهُ كَانَ بِالشَّأْمِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدِمُوا تِجَارًا فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَجَدَنَا رَسُولُ قَيْصَرَ بِبَعْضِ الشَّأْمِ فَانْطُلِقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلِيَاءَ فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ وَعَلَيْهِ التَّاجُ وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ إِلَيْهِ نَسَبًا قَالَ مَا قَرَابَةُ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فَقُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ وَأَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لِأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا الرَّجُلَ عَنْ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي عَنْهُ وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ أَنْ يَأْثُرُوا الْكَذِبَ عَنِّي فَصَدَقْتُهُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا فَقَالَ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ عَلَى الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ الْآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ نَحْنُ نَخَافُ أَنْ يَغْدِرَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ يُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ لَا أَخَافُ أَنْ تُؤْثَرَ عَنِّي غَيْرُهَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَتْ حَرْبُهُ وَحَرْبُكُمْ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلًا وَسِجَالًا يُدَالُ عَلَيْنَا الْمَرَّةَ وَنُدَالُ عَلَيْهِ الْأُخْرَى قَالَ فَمَاذَا يَأْمُرُكُمْ بِهِ قَالَ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ لَهُ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ ذُو نَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قَدْ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تَخْلِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا يَغْدِرُونَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ تَكُونُ دُوَلًا وَيُدَالُ عَلَيْكُمْ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الْأُخْرَى وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى وَتَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ قَالَ وَهَذِهِ صِفَةُ النَّبِيِّ قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ وَإِنْ يَكُ مَا قُلْتَ حَقًّا فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَلَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ قَدَمَيْهِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا أَنْ قَضَى مَقَالَتَهُ عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ فَلَا أَدْرِي مَاذَا قَالُوا وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا فَلَمَّا أَنْ خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَوْتُ بِهِمْ قُلْتُ لَهُمْ لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ هَذَا مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ يَخَافُهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلًا مُسْتَيْقِنًا بِأَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الْإِسْلَامَ وَأَنَا كَارِهٌ
Ci dissi [Ibrahim bin Hamzah] ci dissi [Ibrahim bin Sa'ad] di [Salih bin Kaisan] di [Ibn Shihab] di ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin 'Utbah] di ['Abdullah bin 'Abbas lu nfurmò ca lu nfurmau] scrissi na littra a Qaishar - lu re dî rumani - ca cuntinìa l'invitu a abbrazzari l'Islam. Quinni mannau Dihyah Al Kalbiy câ sò littra e lu Rasulullah ci ordinò di darila prima ê funzionari Bushra e poi di darila a Qaishar. E Qaishar, quannu Allah lu vincìu contra li truppi pirsiani, caminau ntra la città di Himsh â città di Iyliya' comu ringraziamentu pâ vittoria ca ci detti Allah. Quannu la littra dû Rasulullah arrivò a Qaishar doppu ca la liggìu dissi: "Purtati davanti a mia quarchi d'unu dû sò pòpulu accussì ca li pozzu dumannari dû Rasulullah". [Ibn Abbas] Radliallahu 'anhu dissi; [Abu Sufyan bin Harb] mi dissi ca allura era nnâ terra dâ Siria cû pòpulu Quraysh ca visitava ḍḍu paisi pi cummerciari duranti lu pirìudu di paci/tregua ntra lu prufeta sallallaahu 'alaihi wasallam e li nfideli quraish, Abu Sufyan dissi: 'Quinni lu messaggeru di Qaishar nnâ mia Siria ci scuntrava e amici nzinu a quannu arrivàmu ntâ terra di Iyliya." Fumu ‘nvitati a tràsiri pi ‘ncuntrari Qaishar ca allura era assittatu nnâ sò assemblea riali mentri iḍḍu purtava na curuna mentri ‘ntornu a iḍḍu c’èranu dignitari dû regnu rumanu. Quinni dissi ô sò ntirpriti: "Dumannàlli quali di iḍḍi avi la rilazzioni di sangu cchiù vicina a l'omu ca dici di èssiri lu prufeta". Abu Sufyanu dissi; quinni dissi: "Sò la pirsuna cchiù vicina nnâ lignaggiu". Dumannò: "Quali è la tò rilazzioni cu iḍḍu?" Rispunnìa: "È lu figghiu di me ziu". E allura nun c'era nuḍḍu dî discinnenti di Bani 'Abdu Manaf a parti di mia. Allura Qaishar dissi n'àutra vota: "Avvicinalu a mia". Allura ordinò ê me amici e li fici stari arrè a mia 'n fila vicinu ê me spaddi. Allura dissi ô sò ntirpriti: «Dici ê sò amici ca chiamai a st'omu l'omu ca si dicìa di èssiri lu prufeta». Si iḍḍu minchi, allura tu ci minchi". Abu Sufyan dissi: "Pi Allah, si allura non fussi pi vergogna ca avissa avutu nu tintu impattu supra li me amici - si minchiava - minchiava quannu iḍḍu ci dumannò - lu prufeta sallallaahu 'alaihi wasallam -. Com'è gghiè, mi vargugghiassi si allura ci dava n'immàggini tinta di minzogna, quinni lu cunfirmài". Allura dissi n'autra vota ô so' ntirpriti: "Dicicci, comu è la lignaggiu di st'omu tra di voi?" Rispunnìa: "Ntra nui, iḍḍu è na pirsuna ca havi na bona lignaggiu". Dumannò n'àutra vota: "Qualchidunu di voi prima di iḍḍu dissi chistu - comu prufeta?" Rispunnìa: "Non succidìu mai". Dumannò n’àutra vota: “L’accusasti prima di mintiri prima di diri sta cunfissioni?” Rispunnìa: "Mai". Dumannò n’àutra vota: “Qualchidunu dî sò antenati fu mai re?” Rispunnìa: "Nenti". Dumannò n'àutra vota: "Li genti ca lu sèguinu sunnu dî genti mpurtanti o dî dèbbuli?" Rispunnìa: "Puru chiḍḍi ca lu sèguinu sunnu genti dèbbuli". Dumannò n’àutra vota: “Li sò seguaci aumentunu o diminuìsciunu?” ". Rispunnìa: "‘nfatti sta aumintannu". Dumannò n’àutra vota: «C’è qualchidunu ca s’è addivintatu n’àutra vota n’apòstata picchì odia li nzignamenti dâ sò riliggiuni doppu ca l'abbrazzaru?» Rispunnìa: "Nenti". Dumannò n'àutra vota: «Tradìu mai?» Rispunnìu: «Mai. E ora semu nta nu pirìudu di paci e ni prioccupamu ca ci tradisci. Abu Sufyan dissi: "Lu re non mi detti la minima pussibbilità di fari na sula palora accussì putìa criticàrilu - lu prufeta sallallaahu 'alaihi wasallam - unni non avìa paura ca chiḍḍi palori darissiru a l'àutri genti n'impressioni - mala - di mia". Dumannò n'autra vota: "Tu lu cummatti o ti cummatti?" Rispunnìa: "Iè". Iḍḍu cuntinuò: "Comu finìu la tò guerra?" Rispunnìa: «Vittoria e scunfitta s’altirnunu tra di nui. Quarchi vota ci picca e autri voti lu pigghiamu nuiautri". Dumannò n’àutra vota: «Allura chi ti ordinò di fari?» Rispunnìu: “Ci urdinò di adurari sulu Allah e di non associari nenti cu Iḍḍu e ci pruibbìu di adurari chiḍḍu ca aduràvanu li nostri antenati. Ci ordinò puru di fari li prighieri, dari la shadaqah, èssiri onesti, rispettari li prummisi e rispettari li mandati". Dissi ô sò ntirpriti mentri ca rispunnìa a tuttu chistu: «Dici ca quannu ti dumannai dâ sò lignaggiu tra di voi, tu rispunnìsti ca era n’omu di bona lignaggiu.» E chistu era veru nu Messaggeru ca fu sempri mannatu ntra li sò lignaggi - discinnenti - dû sò pòpulu. E quannu vi dumannai si c’era qualchidunu tra voi ca fici sta cunfissioni davanti a iddu, vi rispunnìsti ca nun c’era nuddu. Quinni dicu ca si qualchidunu di voi l’ha dittu prima di iḍḍu, chistu voli diri ca sta pirsuna sta seguennu sulu chiḍḍu ca dissi la pirsuna prima di iḍḍu. E quannu ci dumannai si l’avìsti mai accusatu di mintiri prima di fari sta cunfissiuni, tu rispunnìsti ca nun l’avìsti mai. Pirciò, so ca è mpussìbbili pi iḍḍu asteniri di parrari minzogni contra li genti e poi osari mintiri contra Allah. E quannu ti dumannai si qualchidunu dî sò antenati era addivintatu re, tu rispunnìsti ca nuḍḍu. Dissi ca si qualchidunu dî sò antenati fussi mai statu re, dissi ca sta pirsuna stava circannu - di ripigghiari - lu regnu dî sò antenati. E quannu ti dumannai si li genti ca lu siguìanu èranu nòbbili o dèbbuli, tu rispunnìsti ca èranu li dèbbuli ca lu siguìanu. E infatti èrunu li seguaci dû prufeta. E quannu ti dumannai si li sò seguaci stàvanu aumintannu o diminuennu, tu rispunnìsti ca stàvanu aumintannu. E accussì la fidi cuntinuarà a crìsciri â pirfizzioni. E quannu ti dumannai si c’èranu genti ca addivintaru apòstati picchì odiàvanu li ‘nsignamenti dâ sò riliggiuni doppu ca l’abbrazzaru, tu rispunnìsti ca nun c’èranu. E accussì è la fidi, na vota ca trasi ntê prufunnità dû cori, nuḍḍu la odià - riguardu l'insignamenti dâ propria riliggiuni -. E quannu ti dumannai si t'avìa mai traditu, tu rispunnìsti mai. E accussì li Messaggeri non tradisciunu. E quannu ti dumannai si tu cummattìsti cu iḍḍu e iḍḍu ti cummattìa, tu rispunnìsti ca ci foru guerri friquenti e ca li tò e li sò guerri avìanu canciatu. Quarchi vota ti pigghia e quarchi vota tu lu po' pigghiari nta àutri occasioni. E accussì foru pruvati li Messaggeri e â fini la vittoria fu difinitivamenti sò. E quannu ti dumannai cosa ti ordinò di fari, tu rispunnìsti ca ti ordinò di adurari Allah non associannu cumpagni cu Iḍḍu pi nenti e ti vietannu di chiḍḍu ca aduràvanu li to antenati e ti ordinò di fari li prighieri, dari la shadaqah, èssiri onesti, rispettari li to prummisi e rispettari lu to mandatu". Re ber dissi: «Chisti sunnu li qualità di nu prufeta. Certu, già sapìa ca l’ùrtimu prufeta avìa cumparutu, ma nun pinzava mai ca iḍḍu vinìa di tra voi - li Quraysh -. Si chiḍḍu ca dici è veru, iḍḍu guvernarà veramenti la terra ca ora è sutta li me pedi, e si avìssi na spiranza di ncuntràrilu, di sicuru m'obbligassi a ncuntràrilu. E si fussi davanti a iḍḍu, di sicuru ci lavassi li suoli dî pedi." Abu Sufyan dissi: “Allura chiamò na littra dû prufeta e ci la leggiu, li cui cuntinuti èranu; "Bismillahir Rahmanir Rahim." Di Muhammad, sirvituri di Allah e dû sò Messaggeru, a Eràcliu, Re dî Rumani, Sicurizza pi chiḍḍi ca sèguinu l'istruzzioni. Allura di chissu, ti chiamu veru câ chiamata di l'Islam. Entra nta l’Islam e sarai sicuru. Entra nta l’Islam e Allah ti ricumpenzarà du’ voti. Comunque, si voi riluttanti allura suppurterate i piccati dâ nazzioni Arisiyyiin. E; -Nna chiḍḍa littra, scrissi li palori di Allah, QS Alu 'Imran versu 63- ca voli diri: -'O genti dû libbru, -aderimu- a na frasi -nu dicretu- ca nun c'è na cuntraversa tra nui e voi, ca nun aduramu tranni Allah e nun pigghiamu nenti autru di Iḍḍu e mancu nuḍḍu voli. Si si vutàru, allura dìcilli: "Eccu, nuiautri siamu chiḍḍi ca si suttumèttiru a Allah". Abu Sufyan dissi: "Quannu lu Re avìa finitu la sò dichiarazzioni all'improvvisu ci fu na cummozzioni dâ genti ca c'era ntunnu a iḍḍu di parti di l'ufficiali rumani e la sò cummozzioni aumintò ancora cchiù assài e non capìa chi stavanu dicennu." Allura ci fu l'ordini di nesciri. Quannu stava pi nesciri cu l’amici e m’avìa spustatu dâ so’ assemblea, dissi ê me amici: “Chi granni cosa fici stu figghiu di Abu Kabsyah”. Chistu era nu re dî Bani Ashfar - genti di peddi gialla/rumani - ca puru iḍḍu si prioccupava". Abu Sufyan dissi n'àutra vota: "Pi Allah, mi sintìa sempri umiliatu e era assài sicuru ca li sò affari - la sò riliggiuni - avìssiru avutu successu 'nzinu a quannu â fini Allah m'aprìu lu cori pi accittari l'Islam puru si prima lu odiava".