Hadith Representative
Utusan yang membawa surat Rasulullah diusir dari majelis
Imam Bukhari : 2723حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الْإِسْلَامِ وَبَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَيْهِ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ شُكْرًا لِمَا أَبْلَاهُ اللَّهُ فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي هَا هُنَا أَحَدًا مِنْ قَوْمِهِ لِأَسْأَلَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍأَنَّهُ كَانَ بِالشَّأْمِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ قَدِمُوا تِجَارًا فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَجَدَنَا رَسُولُ قَيْصَرَ بِبَعْضِ الشَّأْمِ فَانْطُلِقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلِيَاءَ فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ وَعَلَيْهِ التَّاجُ وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ إِلَيْهِ نَسَبًا قَالَ مَا قَرَابَةُ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فَقُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ وَأَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لِأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا الرَّجُلَ عَنْ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ لَوْلَا الْحَيَاءُ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي عَنْهُ وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ أَنْ يَأْثُرُوا الْكَذِبَ عَنِّي فَصَدَقْتُهُ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَبْلَهُ قُلْتُ لَا فَقَالَ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ عَلَى الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لَا قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ قَالَ فَيَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لَا قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لَا وَنَحْنُ الْآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ نَحْنُ نَخَافُ أَنْ يَغْدِرَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ يُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ لَا أَخَافُ أَنْ تُؤْثَرَ عَنِّي غَيْرُهَا قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَكَيْفَ كَانَتْ حَرْبُهُ وَحَرْبُكُمْ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلًا وَسِجَالًا يُدَالُ عَلَيْنَا الْمَرَّةَ وَنُدَالُ عَلَيْهِ الْأُخْرَى قَالَ فَمَاذَا يَأْمُرُكُمْ بِهِ قَالَ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ لِتَرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ لَهُ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ ذُو نَسَبٍ وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قَدْ قِيلَ قَبْلَهُ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمْ اتَّبَعُوهُ وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ وَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا فَكَذَلِكَ الْإِيمَانُ حِينَ تَخْلِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لَا يَسْخَطُهُ أَحَدٌ وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لَا وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لَا يَغْدِرُونَ وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ تَكُونُ دُوَلًا وَيُدَالُ عَلَيْكُمْ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الْأُخْرَى وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى وَتَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الْأَمَانَةِ قَالَ وَهَذِهِ صِفَةُ النَّبِيِّ قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ وَإِنْ يَكُ مَا قُلْتَ حَقًّا فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَلَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ قَدَمَيْهِ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ سَلَامٌ عَلَى مَنْ اتَّبَعَ الْهُدَى أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الْإِسْلَامِ أَسْلِمْ تَسْلَمْ وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الْأَرِيسِيِّينَ وَ{ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ }قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا أَنْ قَضَى مَقَالَتَهُ عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ فَلَا أَدْرِي مَاذَا قَالُوا وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا فَلَمَّا أَنْ خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَوْتُ بِهِمْ قُلْتُ لَهُمْ لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ هَذَا مَلِكُ بَنِي الْأَصْفَرِ يَخَافُهُ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلًا مُسْتَيْقِنًا بِأَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الْإِسْلَامَ وَأَنَا كَارِهٌ
Hat ús ferteld [Ibrahim bin Hamzah] hat ús ferteld [Ibrahim bin Sa'ad] fan [Salih bin Kaisan] fan [Ibn Shihab] fan ['Ubaidullah bin 'Abdullah bin 'Utbah] fan ['Abdullah bin 'Abbas radliallahu 'anhuma] dat hy him ynformearre dat hy him ynformearre dat Rasulalahi in brief skreaun hat oan Qalla 'rasulalahi fan de Romeinen- dy't befette him útnoege om de islam te omearmjen. Sa stjoerde hy Dihyah Al Kalbiy mei syn brief oan him en Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam bestelde him om it earst oan 'e Bushra-amtners te jaan en it dan oan Qaishar te jaan. En Qaishar, doe't Allah him wûn tsjin de Perzyske troepen, rûn er tusken de stêd Himsh nei de stêd Iyliya' as tank foar de oerwinning dy't Allah him joech. Doe't de brief fan Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam nei Qaishar kaam, sei er nei it lêzen: 'Bring foar my ien fan syn folk, sadat ik har freegje kin oer Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam'. [Ibn 'Abbas] radliallahu 'anhu sei; [Abu Sufyan bin Harb] fertelde my dat hy op dat stuit yn it lân fan Syrië wie mei de Quraysh-minsken dy't dat lân besochten om te hanneljen yn 'e perioade fan frede / wapenstilstân tusken de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en de Quraish-ûnleauwigen, Abu Sufyan sei: 'Sa Qaishar's boadskipper moete ús doe't wy yn it lân kamen en doe't wy yn it lân kamen en doe't wy nei my kamen. fan Iyliya.' Wy waarden útnoege om yn te gean om Qaishar te moetsjen, dy't op dat stuit yn syn keninklike gearkomste siet wylst er in kroan droech, wylst der om him hinne weardichheden fan it Romeinske keninkryk wiene. Dat hy sei tsjin syn tolk: 'Freegje harren wa fan harren de nasab -bloedrelaasje- hat neist de man dy't beweart de profeet te wêzen'. Abu Sufyan sei; dus ik sei: 'Ik bin de persoan dy't it tichtst by de stam is'. Hy frege: 'Wat is dyn relaasje mei him?' Ik antwurde: 'Hy is myn omke syn soan'. En op dat stuit wie der gjinien út 'e neikommelingen fan Bani 'Abdu Manaf útsein my. Doe sei Qaishar nochris: 'Bring him tichter by my'. Doe bestelde er myn freonen en liet se efter my op in rige by myn skouders stean. Doe sei er tsjin syn tolk: 'Fertel syn freonen dat ik dizze man frege oer de man dy't bewearde de profeet te wêzen. As er lies dan lizze jo tsjin him'. Abu Sufyan sei: 'Troch Allah, as it op dat stuit net foar skamte west hie, wat in minne ynfloed op myn freonen soe hawwe hân - as ik lied - soe ik ligen hawwe doe't hy oer him frege - de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam -. Ik soe my lykwols skamje as ik har dan in min byld fan ligen joech dat ik it befêstige'. Doe sei er nochris tsjin syn tolk: 'Sis him, hoe is it geslacht fan dizze man ûnder jimme?' Ik antwurde: 'Under ús is hy in persoan dy't in goede stam hat'. Hy frege nochris: 'Hat ien fan jimme foar him sein - as profeet?' Ik antwurde: 'Nea bard'. Hy frege nochris: 'Hawwe jo him earst beskuldige fan ligen, foardat er dizze bekentenis sei?' Ik antwurde: 'Nea'. Hy frege nochris: 'Hat ien fan syn foarâlden oait kening west?' Ik antwurde: 'Neat'. Hy frege nochris: 'Binne de minsken dy't him folgje út 'e foaroansteande minsken of út 'e swakken?' Ik antwurde: 'Sels dy't him folgje binne swakke minsken'. Hy frege nochris: 'Tinke syn folgers ta of minder? ''. Ik antwurde: 'In feite nimt it ta'. Hy frege nochris: 'Is der ien dy't wer in ôffaller wurden is, om't er de lear fan syn godstsjinst hatet nei him te knuffelen?' Ik antwurde: 'Neat'. Hy frege nochris: 'Hat er oait ferriede?' Ik antwurde: 'Nea. En wy binne no yn in perioade fan frede en wy binne benaud dat hy sil ferriede ús. Abu Sufyan sei: 'De kening joech my net de minste kâns om ien wurd yn te setten sadat ik him - de profeet sallallaahu 'alaihi wasallam - bekritisearje koe, wêr't ik net bang wie dat dy wurden oare minsken in - minne - yndruk oer my jaan soene'. Hy frege nochris: 'Fjochtsje jo mei him of fjochtsje er mei jo?' Ik antwurde: 'Ja'. Hy gie troch: 'Hoe is dyn oarloch ôfrûn?' Ik antwurde: 'Oerwinning en nederlaach wikselje inoar ôf. Soms slacht er ús en oare kearen slaan wy him'. Hy frege nochris: 'Hwat hat er dy dan opdroegen?' Ik antwurde: 'Hy bestelde ús om Allah allinich te oanbidden en neat mei Him te assosjearjen en hy ferbea ús om te oanbidden wat ús foarâlden oanbidden. Hy bestelde ús ek om gebeden út te fieren, shadaqah te jaan, earlik te wêzen, beloften te ferfoljen en mandaten te ferfoljen. Hy sei tsjin syn tolk wylst ik dit alles antwurde: 'Sis him dat doe't ik dy frege nei syn ôfstamming ûnder jimme, do antwurde dat hy in man fan goede ôfkomst wie. En dat wie yndied in boadskipper dy't altyd stjoerd waard ûnder syn stammen - neikommelingen - fan syn folk. En doe't ik dy frege oft der ien ûnder jimme wie dy't dizze belidenis foar him die, antwurde jo dat der gjinien wie. Dat ik sis dat as ien fan jimme it foar him sein hat, dat betsjut dat dizze persoan gewoan folget wat de persoan foar him sei. En doe't ik frege oft jo him oait beskuldige hiene fan ligen foardat hy dizze bekentenis die, antwurde jo dat jo noait hienen. Dêrom wit ik dat it ûnmooglik is foar him te ûnthâlden fan it sprekken fan leagens tsjin minsken en dan doare te lizzen tsjin Allah. En doe't ik jo frege oft ien fan syn foarâlden keningen wurden wie, antwurde jo dat gjinien. Ik sei dat as ien fan syn foarâlden oait keningen west hie, ik soe sizze dat dizze persoan it keninkryk fan syn foarâlden socht - om werom te winnen. En doe't ik dy frege oft de minsken dy't him folgen eal of swak wiene, antwurde jo dat it de swakken wie dy't him folgen. En yndie wiene se de folgelingen fan 'e profeet. En doe't ik jo frege oft syn folgers tanimme of ôfnimme, antwurde jo dat se tanimme. En dat is hoe't it leauwe sil trochgroeie ta folsleinens. En doe't ik jo frege oft d'r minsken wiene dy't ôffallen waarden, om't se de lear fan har godstsjinst haatsje nei't se it omearme, antwurde jo dat d'r gjinien wiene. En sa is it leauwe, as it ienris de djipten fan it hert yngien is, sil gjinien it - oangeande de lear fan syn godstsjinst - haatsje. En doe't ik dy frege oft er dy oait ferret hie, antwurde jo noait. En sa soene de boaden net ferriede. En doe't ik jo frege oft jo tsjin him fjochtsje en hy tsjin jo, antwurde jo dat der faak oarloggen west hienen en dat jo en syn oarloggen feroare wiene. Soms slacht er dy en soms kinst him by oare gelegenheden slaan. En sa waarden de boaden hifke en úteinlik wie de oerwinning definityf harres. En doe't ik jo frege wat hy jo bestelde te dwaan, antwurde jo dat hy jo bestelde om Allah te oanbidden troch gjin partners mei Him yn alles te assosjearjen en jo te ferbieden fan wat jo foarâlden oanbidden en hy bestelde jo om gebeden te dwaan, shadaqah te jaan, earlik te wêzen, jo beloften nei te kommen en jo mandaat te ferfoljen'. Kening ber sei: 'Dat binne de kwaliteiten fan in profeet. Yndied, ik wist al dat de lêste profeet ferskynde, mar ik hie nea tocht dat hy soe komme út jo midden - de Quraysh -. As it wier is wat jo sizze, dan sil er wier it lân regearje dat no ûnder myn fuotten is, en as ik hope hie om him te moetsjen, soe ik my grif ferplichtsje om him te treffen. En as ik foar him siet, soe ik him grif de fuotten fan syn fuotten waskje.' Abu Sufyan sei: 'Doe frege er om in brief fan 'e profeet sallallaahu 'alaihi wasallam en lies it oan him, wêrfan de ynhâld wie; 'Bismillahir rahmaanir rahim. Fan Muhammad, tsjinstfeint fan Allah en syn boadskipper, oant Heraclius, kening fan 'e Romeinen, Feiligens foar dyjingen dy't de ynstruksjes folgje. Dan fan dat, Ik neam dy echt mei de oprop fan de Islam. Fier de Islam yn en jo sille feilich wêze. Fier de islam yn en Allah sil jo twa kear beleanje. As jo lykwols weromhâldend binne, sille jo de sûnden fan 'e Arisiyyiin -Erapa- naasje drage. En; -Yn dy brief skreau er de wurden fan Allah, QS Alu 'Imran fers 63- wat betsjut: -'O minsken fan it boek, lit ús -oanhâlde- oan in sin -in dekreet- dat d'r gjin skeel is tusken ús en jo, dat wy net sille oanbidde útsein Allah en wy sille neat mei Him assosjearje en gjinien fan ús sil oaren as goaden nimme as oaren. As se har ôfkeare, sis dan tsjin har: 'Sjoch, wy binne dejingen dy't har ûnderjûn hawwe oan Allah'. Abu Sufyan sei: 'Doe't de kening syn ferklearring ôfmakke hie, kaam der ynienen in opskuor fan 'e minsken om him hinne fan 'e Romeinske amtners en har opskuor naam noch mear ta en ik begriep net wat se seinen. Doe krigen wy opdracht om út te kommen. Doe't ik mei myn freonen útgean soe en ik fan har gearkomst fuortgien wie, sei ik tsjin myn freonen: 'Wat hat dizze soan fan Abu Kabsyah in geweldige saak dien. Dit wie in kening fan de Bani Ashfar - giele hûden/Romeinen - dêr't er ek noed oer hie'. Abu Sufyan sei nochris: 'Troch Allah, ik fielde my altyd fernedere en wie der tige wis fan dat syn saken - syn religy - suksesfol wêze soene oant Allah úteinlik myn hert iepene om de islam te akseptearjen, ek al hie ik it earder'.