Yang berhak menjadi imam adalah yang paling baik bacaan terhadap al-qur’an, lalu yang paling tahu sunnah, paling dahulu hijrah, dan paling dulu masuk islam

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ قَالَ و حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ الزُّبَيْدِيِّ عَنْ أَوْسِ بْنِ ضَمْعَجٍ قَال سَمِعْتُ أَبَا مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيَّ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ كَانُوا فِي الْقِرَاءَةِ سَوَاءً فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ فَإِنْ كَانُوا فِي السُّنَّةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْهِجْرَةِ سَوَاءً فَأَكْبَرُهُمْ سِنًّا وَلَا يُؤَمُّ الرَّجُلُ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يُجْلَسُ عَلَى تَكْرِمَتِهِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِقَالَ مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ فِي حَدِيثِهِ أَقْدَمُهُمْ سِنًّا قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ وَمَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَعَمْرِو بْنِ سَلَمَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا أَحَقُّ النَّاسِ بِالْإِمَامَةِ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ وَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ وَقَالُوا صَاحِبُ الْمَنْزِلِ أَحَقُّ بِالْإِمَامَةِ و قَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا أَذِنَ صَاحِبُ الْمَنْزِلِ لَغَيْرِهِ فَلَا بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ وَكَرِهَهُ بَعْضُهُمْ وَقَالُوا السُّنَّةُ أَنْ يُصَلِّيَ صَاحِبُ الْبَيْتِ قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَقَوْلُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُؤَمُّ الرَّجُلُ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يُجْلَسُ عَلَى تَكْرِمَتِهِ فِي بَيْتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَإِذَا أَذِنَ فَأَرْجُو أَنَّ الْإِذْنَ فِي الْكُلِّ وَلَمْ يَرَ بِهِ بَأْسًا إِذَا أَذِنَ لَهُ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ

Bizə [Hənnəd] dedi; bizə [Əbu Müaviyə] dedi, bizə [Əl-Əmasi] dedi; bizə [Mahmud bin Qeylan] dedi; bizə [Əbu Müaviyə] və [Abdullah bin Numeyr] dedi, [Əl-Əmasi] dedi, [İsmayıl bin Rəcə əz-Zubeyr] dedi, [Aus bin Dləməc] dedi: “Mən [Əbu Məsud Əl-Ənsarinin] belə dediyini eşitdim; “Allahın Rəsulu (s) buyurdu: “Bir qövmün imamı olmağa ən çox haqqı olan şəxs Quranı ən yaxşı oxuyandır. Əgər oxumaqda eynidirlərsə, Sünnəni ən yaxşı başa düşəndir. Əgər Sünnədə eynidirlərsə, onda ilk hicrət edəndir. Əgər hicrətdə eynidirlərsə, onda ən böyük olan ən böyükdür. Heç kim başqasının səlahiyyətində kahin olmasın və onun icazəsi olmadan onun evindəki xüsusi yerində oturmasın”. Mahmud bin Qeylan dedi: İbn Numeyr "Ən yaşlı" hədisində bəhs etmişdir. Əbu İsa demişdir: "Bu fəsildə Əbu Səid əl-Xudri, Ənəs bin Malik, Malik bin əl-Huveyris və Əmr bin Sələmədən də bir rəvayət var. Əbu İsa demişdir: "Əbu Məsudun bu hədisi həsən səhihdir. Bu hədisi alimlər tətbiq edirlər, deyirlər: "İmam olmağa ən layiqli şəxs Quranı ən yaxşı oxuyan və sünnəni ən yaxşı başa düşən şəxsdir." Onlar həmçinin demişdirlər: "Ev sahibinin imam olmaq hüququ var." Bəziləri demişdir: "Əgər ev sahibi başqalarına icazə verərsə, onunla birlikdə namaz qılmağın heç bir zərəri yoxdur." Lakin digərləri bunu məkruh hesab edərək demişdirlər: "Sünnə ev sahibinin imam olmasıdır." İmam Əhməd bin Hənbəl demişdir: "Allahın Rəsulunun sözləri: "Heç kim başqasının səlahiyyətində imam olmamalı və onun icazəsi olmadan onun evində onun imtiyazlı yerində oturmamalıdır." Əgər icazə verilibsə, ümid edirəm ki, icazə hamı üçündür. Sonra o, ev sahibi icazə verərsə, namaza imamlıq etməyin icazəli olduğunu iddia etdi.