Orang-orang yang bersaksi bahwa tiada tuhan yang disembah kecuali Allah, maka Allah memerintahkan kepada malaikat agar mengeluarkan dari neraka

इमाम बुखारी : 764

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ اللَّيْثِيُّ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ أَخْبَرَهُمَاأَنَّ النَّاسَ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ هَلْ تُمَارُونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَهَلْ تُمَارُونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ كَذَلِكَ يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَلْيَتَّبِعْ فَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الشَّمْسَ وَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الْقَمَرَ وَمِنْهُمْ مَنْ يَتَّبِعُ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَدْعُوهُمْ فَيُضْرَبُ الصِّرَاطُ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ جَهَنَّمَ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يَجُوزُ مِنْ الرُّسُلِ بِأُمَّتِهِ وَلَا يَتَكَلَّمُ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ إِلَّا الرُّسُلُ وَكَلَامُ الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَفِي جَهَنَّمَ كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ قَالُوا نَعَمْ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ مَنْ يُوبَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يُخَرْدَلُ ثُمَّ يَنْجُو حَتَّى إِذَا أَرَادَ اللَّهُ رَحْمَةَ مَنْ أَرَادَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَمَرَ اللَّهُ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوا مَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَيُخْرِجُونَهُمْ وَيَعْرِفُونَهُمْ بِآثَارِ السُّجُودِ وَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ فَكُلُّ ابْنِ آدَمَ تَأْكُلُهُ النَّارُ إِلَّا أَثَرَ السُّجُودِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ النَّارِ قَدْ امْتَحَشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ كَمَا تَنْبُتُ الْحِبَّةُ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ ثُمَّ يَفْرُغُ اللَّهُ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَيَبْقَى رَجُلٌ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ وَهُوَ آخِرُ أَهْلِ النَّارِ دُخُولًا الْجَنَّةَ مُقْبِلٌ بِوَجْهِهِ قِبَلَ النَّارِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ اصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَيَقُولُ هَلْ عَسَيْتَ إِنْ فُعِلَ ذَلِكَ بِكَ أَنْ تَسْأَلَ غَيْرَ ذَلِكَ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ فَيُعْطِي اللَّهَ مَا يَشَاءُ مِنْ عَهْدٍ وَمِيثَاقٍ فَيَصْرِفُ اللَّهُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَإِذَا أَقْبَلَ بِهِ عَلَى الْجَنَّةِ رَأَى بَهْجَتَهَا سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ قَالَ يَا رَبِّ قَدِّمْنِي عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ اللَّهُ لَهُ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ الْعُهُودَ وَالْمِيثَاقَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنْتَ سَأَلْتَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَا أَكُونُ أَشْقَى خَلْقِكَ فَيَقُولُ فَمَا عَسَيْتَ إِنْ أُعْطِيتَ ذَلِكَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُ غَيْرَ ذَلِكَ فَيُعْطِي رَبَّهُ مَا شَاءَ مِنْ عَهْدٍ وَمِيثَاقٍ فَيُقَدِّمُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا بَلَغَ بَابَهَا فَرَأَى زَهْرَتَهَا وَمَا فِيهَا مِنْ النَّضْرَةِ وَالسُّرُورِ فَيَسْكُتُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ اللَّهُ وَيْحَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ أَلَيْسَ قَدْ أَعْطَيْتَ الْعُهُودَ وَالْمِيثَاقَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَ الَّذِي أُعْطِيتَ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَا تَجْعَلْنِي أَشْقَى خَلْقِكَ فَيَضْحَكُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْهُ ثُمَّ يَأْذَنُ لَهُ فِي دُخُولِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ تَمَنَّ فَيَتَمَنَّى حَتَّى إِذَا انْقَطَعَ أُمْنِيَّتُهُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ كَذَا وَكَذَا أَقْبَلَ يُذَكِّرُهُ رَبُّهُ حَتَّى إِذَا انْتَهَتْ بِهِ الْأَمَانِيُّ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُقَالَ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ لِأَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ اللَّهُ لَكَ ذَلِكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ لَمْ أَحْفَظْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا قَوْلَهُ لَكَ ذَلِكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ إِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ ذَلِكَ لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ

आम्हाला [अबू अल-यामान] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [शु'आयब] यांनी [अज़-ज़ुहरी] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: मला [सा'द इब्न अल-मुसय्याब] आणि ['अथा' इब्न याज़िद अल-लैसी] यांनी सांगितले की [अबू हुरैरा] यांनी दोघांनाही सांगितले की लोकांनी विचारले, "अल्लाहच्या प्रेषिता, आम्ही पुनरुत्थानाच्या दिवशी आमच्या प्रभूला पाहू का?" त्यांनी उत्तर दिले: "तुम्ही पूर्ण चंद्राच्या रात्री, जर ढग त्याला झाकण्यासाठी नसतील, तर चंद्र पाहू शकता, हे तुम्ही नाकारू शकता का?" त्यांनी उत्तर दिले, "नाही, अल्लाहच्या प्रेषिता." त्याने पुन्हा विचारले: "जर ढगांनी अडथळा आणला नाही, तर तुम्ही सूर्य पाहू शकता, हे नाकाराल का?" त्यांनी उत्तर दिले, "नाही." मग त्याने म्हटले: "निश्चितच, तुम्ही त्याला तसंच पाहाल. कियामतच्या दिवशी मानवजातीची जमणी होईल, मग अल्लाह, सुब्हानहु व तआला, म्हणेल: 'ज्यानेही कुठल्याही गोष्टीची उपासना केली असेल, त्याने तिच्याच मागे जावे.' तर त्यांच्यामध्ये असेही असतील जे सूर्याची उपासना करतात, त्यांच्यामध्ये असेही असतील जे चंद्राची उपासना करतात, आणि त्यांच्यामध्ये असेही असतील जे मूर्तींची उपासना करतात. मग या समुदायातून हा समुदाय उरला असेल, ज्यामध्ये ढोंगी असतील. मग अल्लाह त्यांच्याजवळ येतो आणि म्हणतो: 'मीच तुमचा प्रभू आहे.' ते म्हणतात: 'आम्ही इथेच होतो, जोपर्यंत आमचा प्रभू येईपर्यंत. जेव्हा आमचा प्रभू येईल, तेव्हा आम्ही नक्कीच त्याला ओळखू.' मग अल्लाह त्यांच्याजवळ येतो, म्हणतो: 'मीच तुमचा प्रभू आहे.' मग अल्लाह त्यांना बोलावतो, आणि सिरात जहन्नमच्या नरकावर पसरवले जाते. आणि मीच प्रेषितांमध्ये माझ्या लोकांसह प्रथम त्यावरून पार होणारा आहे. त्या दिवशी प्रेषितांव्यतिरिक्त कोणीही बोलू शकणार नाही, आणि प्रेषितांचे शब्द असतील: 'अल्लाहो, आम्हाला वाचव, आम्हाला वाचव.' आणि जहन्नममध्ये असे लोखंड आहे ज्याच्या टोकांना सदानच्या काटांसारखे वाकवलेले आहे (सदान हा तीक्ष्ण काटा असलेला एक वनस्पती आहे). "तुम्ही कधी सा'दनच्या काटा पाहिले आहेत का?" त्यांनी उत्तर दिले: "होय, आम्ही पाहिले आहेत." त्यांनी पुढे सांगितले: "खरंच, ते सा'दनच्या काटांसारखेच आहेत, फक्त त्या काटांचा आकार अल्लाहशिवाय कोणीच जाणत नाही." तो कांट्याने लोकांना त्यांच्या कर्मांप्रमाणे भेदेल. त्यापैकी काहींना त्यांच्या कर्मांमुळे नष्ट होईपर्यंत तुकडे-तुकडे केले जाईल, तर इतरांचे तुकडे होऊन ते सुरक्षितपणे त्यातून पार होतील. जोपर्यंत अल्लाह ज्यावर इच्छितो त्यावर दया दाखवू इच्छितो, तेव्हा तो स्वर्गातील देवदूतांना आदेश देतो की ज्यांनी कधीही अल्लाहची उपासना केली आहे त्यांना बाहेर काढा. मग देवदूत त्यांना त्यांच्या सजदेच्या खुणा (अत्सारुस् सुजुद) ओळखून बाहेर काढतात. आणि अल्लाहने त्या सजदेच्या खुणा जळून नष्ट होऊ नयेत म्हणून आगीला मनाई केली आहे, त्यामुळे ते आगीतून बाहेर येतात. आदमाच्या प्रत्येक वंशजाला नरकाच्या आगीने जळून जावे लागेल, फक्त प्रणाम करताना उमटलेल्या खुणा असलेल्या लोकांना वगळता. त्यामुळे ते जळून कोळसासारखे अवस्थेत बाहेर येतात, मग त्यांच्यावर जीवनाचे पाणी शिंपडले जाते आणि ते नदीच्या काठावर उगवलेल्या बियांसारखे वाढतात. त्यानंतर अल्लाहने आपल्या बंधूंमध्ये सर्व व्यवहार निपटावले आहेत. आणि उरलेला फक्त एक माणूस आहे जो स्वर्ग आणि नरक यांच्या मधोमध उभा आहे, आणि तो नराकात प्रवेश करण्यास पात्र असलेल्या स्वर्गीय रहिवाशांपैकी शेवटचा स्वर्गात प्रवेश करणारा आहे; तो नराकाकडे आपले चेहरं वळवून म्हणतो, 'अरे प्रभू, माझं चेहरं नराकापासून वळवा! खऱ्या अर्थाने, नरकाच्या वाऱ्यांनी मला विषबाधित केले आहे आणि त्याच्या ज्वाळांनी मला जळून टाकले आहे.' मग अल्लाहने म्हटले: 'जर तुला आणखी एक संधी दिली गेली, तर तू काहीही विचारणार नाहीस का?' त्या माणसाने उत्तर दिले: 'नाही, तुझ्या महिमेची शपथ, हे अल्लाह!' म्हणून अल्लाहने त्याला त्या माणसाच्या इच्छेनुसार एक वचन आणि करार दिला. मग अल्लाहने त्या व्यक्तीचे चेहरे नरकापासून वळवले. जेव्हा त्याचा चेहरा स्वर्गाकडे वळवला गेला, तेव्हा त्याने स्वर्गातील बागा आणि सौंदर्य पाहिले, आणि तो अल्लाहच्या इच्छेनुसार विस्मयाने मूक उभा राहिला. मग त्या माणसाने म्हटले, 'अरे प्रभू, मला स्वर्गाच्या द्वारांजवळ आण!' सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाहने विचारले: 'तुझ्या मागील विनंतीनंतर काहीही मागू नये, असे तू आधीच वचन दिले नव्हतेस आणि करार केले नव्हतेस का?' त्या व्यक्तीने उत्तर दिले, 'अरे प्रभू, मी तुझी सर्वात दुर्दैवी निर्मिती होऊ इच्छित नाही.' अल्लाहने पुन्हा विचारले: 'जर तुझी मागणी आता मान्य झाली, तर तू भविष्यात आणखी काही मागत नाहीस का?' त्या व्यक्तीने उत्तर दिले, 'नाही, तुझ्या महिमेची शपथ. यानंतर मी आणखी काही मागत नाही.' म्हणून त्याच्या प्रभूने त्याला त्या व्यक्तीच्या इच्छेनुसार एक वचन आणि करार दिला. मग त्या माणसाला स्वर्गाच्या द्वाराजवळ आणण्यात आले. जेव्हा तो स्वर्गाच्या द्वाराजवळ पोहोचला, तेव्हा त्याने स्वर्गाची सुंदरता, हिरव्या बागा आणि त्यातील आनंद पाहिला; तो अल्लाहच्या इच्छेनुसार विस्मयाने मूक उभा राहिला. मग तो माणूस म्हणाला, 'अरे प्रभू, मला स्वर्गात प्रवेश दे!' अल्लाह म्हणाला: 'तुझ्या वचनभंगासाठी तुझ्यावर धिक्कार आहे. तुला जे हवे होते ते मिळाल्यानंतर तू काहीही मागणार नाही, असे तू वचन आणि करार केले नव्हतेस का?' त्या माणसाने म्हटले, 'अरे प्रभू, मला तुझ्या सर्व सृष्टीतील सर्वात दुर्दैवी बनवू नकोस.' हे ऐकून सर्वशक्तिमान आणि परमपवित्र अल्लाहने हसले. मग अल्लाहने त्या माणसाला स्वर्गात प्रवेश करण्याची परवानगी दिली. त्यानंतर सर्वशक्तिमान आणि उन्नत अल्लाहने म्हटले: 'कल्पना कर!' त्या माणसाने कल्पना केली आणि जेव्हा त्याने आपली कल्पना पूर्ण केली, तेव्हा अल्लाहने त्याला म्हटले: 'इथून.' आणि अशाप्रकारे त्याच्या प्रभूने त्याला आठवण करून दिली, आणि जेव्हा त्याने कल्पना पूर्ण केली, तेव्हा अल्लाहने पुन्हा म्हटले: 'हे सर्व तुझ्यासाठी आहे आणि यासारखेही.' [अबू सा'द अल-खुद्री] यांनी अबू हुरैरा यांना सांगितले, "खरोखरच, अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितले: 'अल्लाहने म्हटले: "हे सर्व तुमच्यासाठी आहे आणि त्यासारखे दहा पट अधिक."'" [अबू हुरैरा] म्हणाले, "मला पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी 'हे सर्व तुमच्यासाठी आहे आणि त्यासारखेच' याव्यतिरिक्त काहीही सांगितलेले आठवत नाही." अबू सा'द अल-खुद्री म्हणाले, "खरोखर, मी त्यांना म्हणताना ऐकले: 'हे सर्व तुमच्यासाठी आहे आणि त्यासारख्या दहा प्रकारांसह.'"