Al Alim

Imam Ahmad : 20354

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ مُطَرِّفٍ قَالَ قَعَدْتُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَجَاءَ رَجُلٌ فَجَعَلَ يُصَلِّي يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ ثُمَّ يَقُومُ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ لَا يَقْعُدُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ مَا أَرَى هَذَا يَدْرِي يَنْصَرِفُ عَلَى شَفْعٍ أَوْ وِتْرٍ فَقَالُوا أَلَا تَقُومُ إِلَيْهِ فَتَقُولَ لَهُ قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا أَرَاكَ تَدْرِي تَنْصَرِفُ عَلَى شَفْعٍ أَوْ عَلَى وَتْرٍ قَالَ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَدْرِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ سَجَدَ لِلَّهِ سَجْدَةً كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِهَا حَسَنَةً وَحَطَّ بِهَا عَنْهُ خَطِيئَةً وَرَفَعَ لَهُ بِهَا دَرَجَةً فَقُلْتُ مَنْ أَنْتَ فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ فَرَجَعْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ جَزَاكُمْ اللَّهُ مِنْ جُلَسَاءَ شَرًّا أَمَرْتُمُونِي أَنْ أُعَلِّمَ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Был беҙгә әйтелгән ['Аффан] беҙгә һөйләне [Хәммәт бин Сәләмә] [Әли бин Зәйд] [Мөхәриф] әйтте: «Мин бер төркөм Ҡөрәйштәр менән ултырҙым, шунан һуң бер кеше беҙҙең алдыбыҙға килеп, намаҙ уҡый ине, ул баш эйҙе һәм сәждә ҡылды, һуңынан торҙо, һуңынан баш эйҙе һәм сәждә ҡылды, тип әйтте мин тағы, Аллаһ түгел, тип әйтте. был кеше генам рәҡәтен белде йәки был сәйер ул күсте'. Кешеләр шунан һуң: «Ниңә һин тороп, уға әйтмәйһең? — Мөхәриф әйтте: «Шунан мин тороп: «Эй, Аллаһ ҡоло, һинең йоп йәки таҡ рәҡәткә күскәнеңде күрмәнемме? — тип яуап биргән кеше: «Әммә Аллаһ яҡшыраҡ белә. Бер ваҡыт Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең: “Кем Аллаһ ризалығы өсөн бер сәждә ҡылһа, уға бер изгелек яҙылыр, бер ғәйебе юйылыр, бер кимәл күтәрелер”, – тигәнен ишеттем. Шуға күрә мин: «Һин кем? — тип яуап биргән кеше: «Мин [Әбү Дзар]». Шунан мин йыйылышташтарым янына ҡайтып: «Аллаһ ултырған бөтә дуҫтарҙың йәмһеҙлегенән үс алһын, һеҙ миңә пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән бер кешене өйрәтергә ҡуштығыҙ», — тинем.