Al Alim

Imam Ahmad : 24444

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي بِطَائِفَةٍ مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا ذَكَرُوا أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَلِكَ بَعْدَمَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأَنْزِلُ فِيهِ مَسِيرَنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوِهِ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدٌ مِنْ جَزْعِ ظَفَارٍ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَاحْتَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِي كَانُوا يَرْحَلُونَ بِي فَحَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنِّي فِيهِ قَالَتْ كَانَتْ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُهَبِّلْهُنَّ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَحَلُوهُ وَرَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَيَمَّمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ وَظَنَنْتُ أَنَّ الْقَوْمَ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُوا إِلَيَّ فَبَيْنَمَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ قَدْ عَرَّسَ وَرَاءَ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَقَدْ كَانَ يَرَانِي قَبْلَ أَنْ يُضْرَبَ عَلَيَّ الْحِجَابُ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي فَوَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدِهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ فِي شَأْنِي وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيِّ ابْنِ سَلُولَ فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْنَا شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ وَلَمْ أَشْعُرْ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ فَذَاكَ يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقِهْتُ وَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَلَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تُتَّخَذَ الْكُنُفُ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّنَزُّهِ وَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا وَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ بِنْتُ أَبِي رُهْمِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ بْنِ عَبَّادِ بْنِ الْمُطَّلِبِ وَأَقْبَلْتُ أَنَا وَبِنْتُ أَبِي رُهْمٍ قِبَلَ بَيْتِي حِينَ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَمَا قُلْتِ تَسُبِّينَ رَجُلًا قَدْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهُ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا إِلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ قُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَتَيَقَّنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ فَقَالَتْ أَيْ بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةً عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ أَبْكِي وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ لِيَسْتَشِيرَهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ لَهُمْ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُمْ أَهْلُكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ قَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ مِنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ بَرِيرَةُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا قَطُّ أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ فَقَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ لَقَدْ أَعْذِرُكَ مِنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ اجْتَهَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ وَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَاكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ بَكَيْتُ لَيْلَتِي الْمُقْبِلَةَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَأَبَوَايَ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي اسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي فَبَيْنَمَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ لِي مَا قِيلَ وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي شَيْءٌ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ ثُمَّ تُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبٍ ثُمَّ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَص

Беҙгә [Әбдүррәзаҡҡа] һөйләп, ул әйтте; беҙгә [Мәғмәр] [Әззүхри]ҙән әйтте; миңә [Сәғит бин Мусаййаб] һәм [Урва бин Әззүбәйер] һәм [Әл Ҡома бин Ваҡош] һәм [Ғөбәйҙулла бин Абдулла бин Үтба бин Мәсғүд] [Ғәйшә, ​​пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм уға әйткәндә.] хикәйәһенән һөйләне. Шунан һуң Аллаһ Тәғәлә уның был ғәйепләүҙән азат буласағын аңлатты. Был ваҡиға тураһында һөйләүселәр бер төркөм булды, ҡайһы берҙәре был ваҡиғаның тарихын башҡаларҙан ҡабул итте, хикәйә көслө кеүек тойолдо, улар һөйләгән һәр нәмәнең һүҙҙәрен ятлап, ҡайһы бер хикәйәләр башҡаларҙы раҫлағансы. Улар пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны Ғәйсиәнең саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйткәнен һөйләнеләр; — Аллаһ Илсеһе саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм сәйәхәт итергә теләгәс, ҡатындары араһында йәрәбә тартҡан. Кем лотерея тарта, шул Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән бара. Ғәйшә әйтте; — Шунан һуң ул беҙҙең арала һуғышта йәрәбә һалды һәм минең уҡтарым йәрәбә менән сыҡты, шуға күрә мин Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән киттем. Был ваҡиға хиджаб тураһындағы аят төшкәндән һуң була. Шунан мине икенсеһенә алдылар. Сәйәхәт уртаһында пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм бер һуғыш тамамлап, Мәҙинәгә ҡайтҡансы төштөм. Бер кис мин бер төркөм мосолман менән булдым. Улар йоҡлап киткәс, тороп, уларҙан алда барғансы атланым. Эшемде алып барып бөткәс, мосолман төркөмөнә ҡушылырға ҡайттым. Күкрәгемде тотҡас, Йәмәндең Жафар ҡалаһынан килгән муйынсағым өҙөлгән булып сыҡты. Шулай итеп, ҡайтып муйынсаҡымды эҙләнем, эҙләү һуңлатып ебәрҙе. Ә, йәшәү ҡанымды йөрөткән кешеләр төркөмө киткән ине, улар ғәҙәттә атланған дөйәмә йәшәү ҡанымды һалып атланы. Улар мине инде унда тип уйланылар'. Ғәйшә әйтте; — Ул ваҡытта ҡатындары ябыҡ, еңел ине, сөнки бер ҡасан да ит ашаманылар. Әммә улар еңел ризыҡ ҡына ашай. Тимәк, улар атлап килеп күтәргәндә, шул ялтырап торған һыҙаттың ауырлығына бер кем дә шикләнмәҫ ине. Етмәһә, ул ваҡытта бәләкәй инем әле. Ниһайәт, дөйәләрен алып, йәйәүләп киттеләр -юлдарын дауам иттеләр-. Муйынсаҡты ғәскәр үткәс алдым. Шулай итеп, улар ултырған урынға барһам, бер кем дә шылтыратманы, бер кем дә яуап бирмәне. Шунан үҙем ултырған урыныма ҡайттым. Мосолман ғәскәренән берәйһе мине табып, ҡайтып алыр, тип өмөтләнәм. Үҙемдең урыныма ултырғас, йоҡом килеп йоҡлап китте. Шул арала Шәфүән бин Мөғәттәл Әссүләми һәм Дзаквандың кешеләре ғәскәрҙәр артында ҡала - берәйһе ҡалғанмы икәнен тикшерә -. Кис иртүк йәйәү йөрөп, иртәнсәк минең урынға килеп еттеләр. Шәфүән бин әл-Мөғәттәл Әссүләми әле йоҡлап ятҡан кешене күрҙе, шуға күрә ул минең янға килде һәм ул мине күргәс таныны. Сөнки, ул мине хиджаб кейергә тейеш булғанға тиклем күргән ине. Шунда уҡ уянып киттем, мине танығас, иннә лилләһи үә иннә иләйһи ражиғүн тип ял иткәнен ишеттем. Шунда уҡ хиджабым менән битемде ҡапланым. Валлаһи, ул бер һүҙ ҙә әйтмәне һәм мин уның истиржәенән башҡа бер һүҙ ишетмәнем. Ахырҙа ул дөйәһен төшөрҙө, мин уға мендем. Шунан ул барып, дөйәне - мин атланған - Әҙжәриә ярында ял иткәндән һуң мосолман ғәскәрҙәрен ҡыуып еткәнсе етәкләне. Минең эштәремде ҡаршы фекер йөрөткәндәргә ҡайғы. Ул ваҡытта иң күренгән кеше уның тәкәбберлеге Абдулла бин Үбай бин Салул булған. Ниһайәт, Мәҙинәгә килеп еттем. Беҙ килгәндән һуң, мин ҡапыл бер айға яҡын ауырып киттем, шул уҡ ваҡытта кешеләр ғәйепләүҙәр тураһында һөйләшеүен дауам итте - миңә тигеҙләнеп -, хатта минең бөтөнләй был эште башҡарырға теләмәһәм дә. Тимәк, ул да минең ауырыуыма шикләнгән. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләмдең быға тиклем унан күргән йомшаҡлығын хәҙер белмәйем. Ауырып ятҡанда Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм килеп инде лә сәләм бирҙе һәм һораны; 'Һинең хаҡта?' Әйтерһең дә, ул ваҡытта, мин үҙемде шул насар эште эшләгән кеүек тоймаһам да, ул миңә шикләнгән. Мин үҙемде һауыға башлаған кеүек тойғандан һуң, Өммө Мистә менән ябыҡ урынға дефекацияға сыҡтым, төндән башҡа бер ҡасан да сыҡманыҡ, тик тағы төн еткәнсе. Был ябыҡ урындар беҙҙең йорттар эргәһендә булдырылды. Беҙҙең бизнес беҙҙең ғәрәп предшественниктары кеүек, беҙ, ғәҙәттә, өйҙә дефекация өсөн ябыҡ урын эшләйбеҙ. Һуңынан Умм Миста һәм мин - ул уның ҡыҙы Әби Рухми бин әл-Мөтәллиб бин Әбди Мәнәф һәм уның әсәһе уның ҡыҙы Шәхри бин Әмир, уның еңгәһе Әбү Бәкер аш Шидиҡ һәм уның улы Миста бин Утсаба бин Аббад бин әл-Мөтәллиб - беҙҙең эшемде тамамлағандан һуң ҡайтарылды. Ул ваҡытта Өммө Мистә аяҡ баҫҡанға йәки туҡымаһына ҡапҡанға тайып киткән. Шул ваҡытта ул әйтте; — Ҡайғы Мистах. Мин унан һораным; — Ниндәй йәмһеҙ һүҙҙәр әйттең, Бәҙер һуғышында ҡатнашҡан кешеләрҙе тәнҡитләйһең. Ул әйтә; — Эйе, нимә тигәнен ишетмәнеңме? Мин әйттем; — Нимә тине? шуға күрә ул мине ғәйепләүселәрҙең һүҙҙәрен әйтте. Шул ваҡытта ауырыуым көсәйә барҙы һәм өйөмә ҡайтҡас, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм мине ҡаршы алып сәләм бирҙе. Шунан: «Хәлдәрең нисек?» Мин әйттем; — Атай-әсәйемә барырға рөхсәт итерһеңме? тип әйтте; — Ул ваҡытта икеһенән дә хәбәрҙе раҫларға теләй инем. Ниһайәт, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм миңә рөхсәт бирҙе. Шунан атай-әсәйемә барҙым, әсәйемдән һораным; — Эй, әсәйем, кешеләр нимә тураһында һөйләй? тип яуап бирҙе; — Эй, балам, эштәрең еңел булһын, Аллаһ менән ант итәм, ҡатындың төрлө хаталары булғанда, ҡатын-ҡыҙ үҙен яратҡан ир менән асыҡтан-асыҡ булмай, әгәр ҙә улар ҡатын-ҡыҙға ҡарата ғәйепләүҙәрҙе арттырмаһа. тип әйтте; — Аллаһҡа дан, кешеләрҙең һөйләшеүе ошо хаҡтамы? тип әйтте; — Шул уҡ төндә илап ебәрҙем, тик таң менән күҙ йәштәрем бөткәнгә башҡаса аға алманы, йоҡлағанда ла иламаным. Иртәнсәк илап ебәрҙем. Һәм, шул ваҡытта пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм Ғәли бин Әби Талиб менән Усама бин Зәйетте саҡырып, ҡатындарын айырыу өсөн, әле вәхи төшмәгән саҡта, икеһен дә кәңәшләшергә саҡырҙы. Ғәйшә әйтте; Ә инде Усама бин Зәйеткә килгәндә, ул Аллаһ Рәсүленә ҡатынының был ғәмәлдән алыҫлашыуы тураһында белгәндәре һәм ҡатынының үҙенә булған мөхәббәте тураһында белгәндәре менән күрһәтте. Усама әйтте; — Эй, Аллаһ илсеһе! Улар һинең ҡатындарың, беҙ изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәйбеҙ». Ә Ғәли бин Әби Талипҡа килгәндә, ул әйтте; — Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә һиңә ауырлыҡ бирмәҫ һәм унан башҡа ҡатын-ҡыҙҙар ҙа күп. Ысынлап та, ҡолоңдан һораһаң, ул һис шикһеҙ намыҫлы булыр», — тине Ғәйшә: «Шунан һуң Рәсүлуллаһ Бәрирәне саҡырып: «Эй Бәрирә! Барира яуап бирҙе; — Һине хәҡиҡәт менән Ебәреүсе менән ант итәм, әгәр ҙә мин унда берәй нәмә күрһәм, был әле бәләкәй булғанға ғына, он ҡамыр ашап йоҡлаған. нг ғаиләһендә. Әгәр ҙә өйрәтелгән йондоҙ булһа, ул уның менән уйнай'. Шунан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм тороп, Абдуллаһ бин Үбәй бин Сәлүл исемле кешенән ярҙам һорай. Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм минбәрҙә булғанда, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм: «Эй, бөтә мосолмандар, ғаиләмде рәнйеткән кешенән миңә кем ярҙам итер?» Ысынлап та, Аллаһ менән ант итәм, мин ғаиләмдән изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәйем. Улар миңә изгелектән башҡа бер нәмә лә белмәгән кеше тураһында һөйләгәндәр ине. Ә ҡатынымды бер кем дә осрашмай, әгәр ул минең менән булмаһа». Сәғәт бин Муәҙ әл-Әнсари тигән; — Эй, Аллаһ илсеһе! Мин һиңә унан ярҙам итермен. Әгәр ҙә Бәни Аустарҙан кемдеңдер муйынын ҡырҡһалар, хатта Бәни Хазраждан килгән ҡәрҙәштәребеҙҙең дә, әгәр ҙә һеҙ беҙгә бойороҡ бирһәгеҙ, беҙ һеҙҙең бойороҡтарығыҙҙы үтәрбеҙ». Шунда уҡ Сәғәт бин Үбәҙә -- ул Бәни Хазраждың етәксеһе, ул тәҡүә кеше. Әммә уның барыбер фанатик ҡарашы бар ине - Сәғәт бин Мөғәдкә; «Аллаһ менән ант итәм, һин уны үлтерә алмаясаҡһың һәм үлтерә алмаясаҡһың». Шулай итеп, Өсәйд бин Хөдләйер тороп баҫты һәм ул Сәғәт бин Мөғәҙҙең ейәне, ул Сәғәт бин Үбәҙәгә әйтте; — Һин ялған һөйләйһең, ысынлап та, беҙ уны үлтерәсәкбеҙ, сөнки һин ике йөҙлөләр менән бәхәсләшкән ике йөҙлө кешеһең. Әүс менән Хәзраж балалары араһында хәл ҡыҙа барҙы, шул тиклем улар Аллаһ Рәсүле (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минбәрҙә торғанда бер-береһен үлтерергә теләй башланы. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм уларҙы тынысландырҙы, улар тынып ҡалғансы, ул тынып ҡалғансы. Ул көндө күҙ йәштәрем бөткәнсе илап йөрөнөм, йоҡлағанда подводка ла кеймәнем. Икенсе төндә лә күҙ йәштәрем бөткәнсе илап йөрөнөм, йоҡлағанда подводка ла кеймәнем. Атайым менән әсәйем илауым йөрәгемә зыян килтерер тип уйланы. Айся әйтте; — Шунан икеһе лә эргәмдә ултырҙы, ә мин илауымды дауам иттем. Ул ваҡытта, бер ансар ҡатыны бар ине, минән осрашырға рөхсәт һораны, мин уға рөхсәт иттем. Минең менән бергә ултырып иланы. Беҙ шундай хәлдә булғанда ҡаршыға Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм килде, сәләм бирҙе лә, шунан ултырҙы. Ул әйтте; — Ул бер ай ҙа минең эргәмдә ултырманы, сөнки минең эштәрем тураһында уға бер ниндәй ҙә вәхи индерелмәне. Ул әйтте; Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм дә шаһитлыҡ итте, ултырғанда сәләм бирҙе. тип әйтте: «Әммә бәғд, эй, Ғәйсе, ысынлап та, был һәм шундай хәбәр миңә килеп етте, ысынлап та, әгәр ҙә һин был эште эшләмәүең арҡаһында унан ҡотолһаң, Аллаһ Әззәүәжалла һине алыҫлаштырһын. Был гонаһты ҡылһағыҙ, Аллаһы Тәғәләнән ғәфү үтенегеҙ һәм Уға тәүбә итегеҙ. Сөнки, гонаһтарын танып, һуңынан тәүбә иткән ҡол, Аллаһ Тәғәлә уның тәүбәһен ҡабул итер». Ғәйшә әйтте; — Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм һүҙен әйтеп бөткәс, күҙ йәштәрем тиҙерәк аҡты, күҙ йәштәрен тоймай башланы. Мин атайыма әйттем; — Аллаһ Илсеһенең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минең турала әйткәндәренә яуап бирегеҙ. Атайым әйтте; — Белмәйем, Валлаһи, мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм менән һөйләшмәйәсәкмен. Шунан әсәйемә әйттем; — Аллаһ Илсеһенең (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) минең турала әйткәндәренә яуап бир!» әсәйем әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләмгә нимә әйтергә белмәйем». Ғәйшә әйтте; Мин әйттем; — Мин йәш ҡыҙ, Ҡөрьәнде лә бик уҡымайым. Валлаһи, мин ысынлап та беләм, һеҙ быны ишеткәнһегеҙ, һеҙ үҙегеҙҙе ышаныслы тойһон һәм ышанһын өсөн. Ә мин һөйләшкәндә . һеҙгә инжир; — Ысынлап та, мин был ғәмәлдәрҙән алыҫмын һәм мин был ғәмәлдәрҙән алыҫ булғанда Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә барыһын да белә. Тимәк, һин дә ышанмаҫһың. Әгәр ҙә мин һеҙгә берәй нәмәне таныһам, ә Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә минең был эште башҡарыуҙан йыраҡ икәнемде яҡшыраҡ белә икән, һеҙ миңә мотлаҡ ышанырһығыҙ. Валлаһи, ысынлап та, минең менән һеҙҙең арала Әбү Йософ әйткәндәрҙән башҡа һүҙ юҡ; Сабырлыҡ яҡшы һәм Аллаһы Тәғәлә ярҙам һорау урыны, һеҙ ғәйепләнгән нәмә менән." Ғәйшә әйтте: "Шунан мин үҙемдең позициямды үҙгәрттем, мин үҙемдең карауатҡа яттым". Ул әйтте: "Аллаһ менән ант итәм, шул ваҡытта мин белдем, мин был ғәмәлдән алыҫ, һәм Аллаһ Аззаваджалла. Ысынлап та, мин тойҙом, тип, минең эшем еңел тойолдо, һуңынан Аллаһы Тәғәлә Азза үә йәллә миңә һөйләне, тип уҡыны. йыйылыш, һәм бер кем дә өйҙән сыҡманы, тик Аллаһ Тәғәлә Пәйғәмбәренә вәхи төшөрҙө.Шулай итеп, уның хәле үҙгәрҙе, сөнки үҙгәрештәр ғәҙәттә вәхи килә, уның тирҙәре ҡойолоуын дауам итте, хатта был ҡыш булһа ла, был һүҙҙең ауырлығы, тип, уға шулай тип әйтелгән. 'алайхи вә сәләм алды, ул көлдө һәм беренсе һөйләм, ул шул ваҡытта әйтте: 'Хәбәр, эй Айся! аңлатығыҙ, ни тиклем алыҫ икәнемде, Аллаһ Әззәвәжәллә бер аят индерҙе, уның мәғәнәһе: Ысынлап та, ялған хәбәрҙәр йөрөтөүселәр һеҙҙең төркөмдән, Аллаһ Тәғәлә Әззәвәжәллә минең был низағтан ни тиклем алыҫ икәнемде аңлатҡан бер нисә аят ебәргән». Ғәйшә әйтте; Әбү Бәкр Мистәгә иғәнә бирә торғайны, сөнки ул уның туғаны, ярлы кеше ине. Ул әйтте; — Аллаһ менән ант итәм, ул Ғәйсәне ғәйепләгәндән һуң, мин уға бер ҡасан да мәңге ярҙам итмәйәсәкмен. Шунан һуң Аллаһы Тәғәлә Әззәүәжәллә вәхи индерҙе, йәғни; Ә инде - Уның һүҙенә тиклем - Аллаһтың һеҙҙе ғәфү итеүен теләмәйһегеҙме» Әбү Бәкер әйтте; «Аллаһ менән ант итәм, Аллаһ мине ғәфү итһә, мин бәхетлерәк булыр инем». Артабан Мистаға ғәҙәттәгесә ярҙам күрһәтеүгә ҡайта. Әбү Бәкр әйтте; — Ысынлап та, мин уға мәңге ярҙам итеүҙән туҡтамаясаҡмын. Ғәйшә әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны Зәйнәб бинт Джахсиндан минең менән булған ваҡиғалар тураһында: «Һин нимә беләһең, нимә күрҙең, йәки һиңә ниндәй хәбәр барып етте?» тип яуап бирҙе; — Эй, Аллаһ илсеһе! Мин һәр ваҡыт ишетеү һәм күреүҙе һаҡлайым, яҡшылыҡтан башҡа бер нәмә лә белмәйем». Ғәйшә әйтте; 'Ул пәйғәмбәребеҙҙең ҡатындарының береһе булды, саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм, ул мине яҡланы, шулай итеп, Аллаһ уны аҡыллы рәүештә һаҡланы, хатта уның һеңлеһе, Хамна бинт Джахсин, уны нәфрәт итһә лә, шуға күрә ул ҡайғылы кешеләрҙең береһе булды'. Ул әйтә; Ибн Шиһаб әйткән; — Был төркөмгә бәйле беҙгә килеп еткән тарихтың аҙағы. Һөйләне беҙгә [Бахза] әйтте, ул беҙгә һөйләне к Миңә [Сәлихтән] [Ибраһим бин Сәғәткә] [Бәхз] әйтте; Мин уға әйттем; — Ибн Ҡайсанмы? ти ул; 'Эйе'. [Ибн Шиһабтан] әйтте; миңә [Урва бин Әззүбәйер] һәм [Сәғит бин Мусаййаб] һәм [Әл Ҡомах бин Вәҡәш] һәм [Ғөбәйҙулла бин Үтбә] [Ғәйшә, ​​пәйғәмбәребеҙҙең ҡатыны саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм], тип һөйләне, Ҡасан уны ғәйепләгән кешеләр уға әйтте