Ada lima kunci ghaib yang hanya dikuasai oleh Allah

Imam Ahmad : 15617

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ قَالَ كَتَبَ إِلَيَّ إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْزَةَ بْنِ مُصْعَبِ بْنِ الزُّبَيْرِ كَتَبْتُ إِلَيْكَ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَقَدْ عَرَضْتُهُ وَجَمَعْتُهُ عَلَى مَا كَتَبْتُ بِهِ إِلَيْكَ فَحَدِّثْ بِذَلِكَ عَنِّي قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُغِيرَةِ الْحِزَامِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَيَّاشٍ السَّمَعِيُّ الْأَنْصَارِيُّ الْقُبَائِيُّ مِنْ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ عَنْ دَلْهَمِ بْنِ الْأَسْوَدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَاجِبِ بْنِ عَامِرِ بْنِ الْمُنْتَفِقِ الْعُقَيْلِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمِّهِ لَقِيطِ بْنِ عَامِرٍ قَالَ دَلْهَمٌ وَحَدَّثَنِيهِ أَبِي الْأَسْوَدُ عَنِ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطٍ أَنَّ لَقِيطًا خَرَجَ وَافِدًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَعَهُ صَاحِبٌ لَهُ يُقَالُ لَهُ نَهِيكُ بْنُ عَاصِمِ بْنِ مَالِكِ بْنِ الْمُنْتَفِقِ قَالَ لَقِيطٌ فَخَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبِي حَتَّى قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِانْسِلَاخِ رَجَبٍ فَأَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَافَيْنَاهُ حِينَ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ فَقَامَ فِي النَّاسِ خَطِيبًا فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ أَلَا إِنِّي قَدْ خَبَّأْتُ لَكُمْ صَوْتِي مُنْذُ أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ أَلَا لَأُسْمِعَنَّكُمْ أَلَا فَهَلْ مِنْ امْرِئٍ بَعَثَهُ قَوْمُهُ فَقَالُوا اعْلَمْ لَنَا مَا يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَلَا ثُمَّ لَعَلَّهُ أَنْ يُلْهِيَهُ حَدِيثُ نَفْسِهِ أَوْ حَدِيثُ صَاحِبِهِ أَوْ يُلْهِيَهُ الضُّلَّالُ أَلَا إِنِّي مَسْئُولٌ هَلْ بَلَّغْتُ أَلَا اسْمَعُوا تَعِيشُوا أَلَا اجْلِسُوا أَلَا اجْلِسُوا قَالَ فَجَلَسَ النَّاسُ وَقُمْتُ أَنَا وَصَاحِبِي حَتَّى إِذَا فَرَغَ لَنَا فُؤَادُهُ وَبَصَرُهُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا عِنْدَكَ مِنْ عِلْمِ الْغَيْبِ فَضَحِكَ لَعَمْرُ اللَّهِ وَهَزَّ رَأْسَهُ وَعَلِمَ أَنِّي أَبْتَغِي لِسَقَطِهِ فَقَالَ ضَنَّ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ بِمَفَاتِيحِ خَمْسٍ مِنْ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا اللَّهُ وَأَشَارَ بِيَدِهِ قُلْتُ وَمَا هِيَ قَالَ عِلْمُ الْمَنِيَّةِ قَدْ عَلِمَ مَنِيَّةَ أَحَدِكُمْ وَلَا تَعْلَمُونَهُ وَعِلْمُ الْمَنِيِّ حِينَ يَكُونُ فِي الرَّحِمِ قَدْ عَلِمَهُ وَلَا تَعْلَمُونَ وَعَلِمَ مَا فِي غَدٍ وَمَا أَنْتَ طَاعِمٌ غَدًا وَلَا تَعْلَمُهُ وَعَلِمَ الْيَوْمَ الْغَيْثَ يُشْرِفُ عَلَيْكُمْ آزِلِينَ آدِلِينَ مُشْفِقِينَ فَيَظَلُّ يَضْحَكُ قَدْ عَلِمَ أَنَّ غَيْرَكُمْ إِلَى قُرْبٍ قَالَ لَقِيطٌ لَنْ نَعْدَمَ مِنْ رَبٍّ يَضْحَكُ خَيْرًا وَعَلِمَ يَوْمَ السَّاعَةِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنَا مِمَّا تُعَلِّمُ النَّاسَ وَمَا تَعْلَمُ فَإِنَّا مِنْ قَبِيلٍ لَا يُصَدِّقُونَ تَصْدِيقَنَا أَحَدٌ مِنْ مَذْحِجٍ الَّتِي تَرْبَأُ عَلَيْنَا وَخَثْعَمٍ الَّتِي تُوَالِينَا وَعَشِيرَتِنَا الَّتِي نَحْنُ مِنْهَا قَالَ تَلْبَثُونَ مَا لَبِثْتُمْ ثُمَّ يُتَوَفَّى نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ تَلْبَثُونَ مَا لَبِثْتُمْ ثُمَّ تُبْعَثُ الصَّائِحَةُ لَعَمْرُ إِلَهِكَ مَا تَدَعُ عَلَى ظَهْرِهَا مِنْ شَيْءٍ إِلَّا مَاتَ وَالْمَلَائِكَةُ الَّذِينَ مَعَ رَبِّكَ عَزَّ وَجَلَّ فَأَصْبَحَ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ يُطِيفُ فِي الْأَرْضِ وَخَلَتْ عَلَيْهِ الْبِلَادُ فَأَرْسَلَ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ السَّمَاءَ بِهَضْبٍ مِنْ عِنْدِ الْعَرْشِ فَلَعَمْرُ إِلَهِكَ مَا تَدَعُ عَلَى ظَهْرِهَا مِنْ مَصْرَعِ قَتِيلٍ وَلَا مَدْفِنِ مَيِّتٍ إِلَّا شَقَّتْ الْقَبْرَ عَنْهُ حَتَّى تَجْعَلَهُ مِنْ عِنْدِ رَأْسِهِ فَيَسْتَوِي جَالِسًا فَيَقُولُ رَبُّكَ مَهْيَمْ لِمَا كَانَ فِيهِ يَقُولُ يَا رَبِّ أَمْسِ الْيَوْمَ وَلِعَهْدِهِ بِالْحَيَاةِ يَحْسَبُهُ حَدِيثًا بِأَهْلِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ يَجْمَعُنَا بَعْدَ مَا تُمَزِّقُنَا الرِّيَاحُ وَالْبِلَى وَالسِّبَاعُ قَالَ أُنَبِّئُكَ بِمِثْلِ ذَلِكَ فِي آلَاءِ اللَّهِ الْأَرْضُ أَشْرَفْتَ عَلَيْهَا وَهِيَ مَدَرَةٌ بَالِيَةٌ فَقُلْتَ لَا تَحْيَا أَبَدًا ثُمَّ أَرْسَلَ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهَا السَّمَاءَ فَلَمْ تَلْبَثْ عَلَيْكَ إِلَّا أَيَّامًا حَتَّى أَشْرَفْتَ عَلَيْهَا وَهِيَ شَرْيَةٌ وَاحِدَةٌ وَلَعَمْرُ إِلَهِكَ لَهُوَ أَقْدَرُ عَلَى أَنْ يَجْمَعَهُمْ مِنْ الْمَاءِ عَلَى أَنْ يَجْمَعَ نَبَاتَ الْأَرْضِ فَيَخْرُجُونَ مِنْ الْأَصْوَاءِ وَمِنْ مَصَارِعِهِمْ فَتَنْظُرُونَ إِلَيْهِ وَيَنْظُرُ إِلَيْكُمْ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَحْنُ مِلْءُ الْأَرْضِ وَهُوَ شَخْصٌ وَاحِدٌ نَنْظُرُ إِلَيْهِ وَيَنْظُرُ إِلَيْنَا قَالَ أُنَبِّئُكَ بِمِثْلِ ذَلِكَ فِي آلَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ آيَةٌ مِنْهُ صَغِيرَةٌ تَرَوْنَهُمَا وَيَرَيَانِكُمْ سَاعَةً وَاحِدَةً لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا وَلَعَمْرُ إِلَهِكَ لَهُوَ أَقْدَرُ عَلَى أَنْ يَرَاكُمْ وَتَرَوْنَهُ مِنْ أَنْ تَرَوْنَهُمَا وَيَرَيَانِكُمْ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِمَا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا يَفْعَلُ بِنَا رَبُّنَا عَزَّ وَجَلَّ إِذَا لَقِينَاهُ قَالَ تُعْرَضُونَ عَلَيْهِ بَادِيَةٌ لَهُ صَفَحَاتُكُمْ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ مِنْكُمْ خَافِيَةٌ فَيَأْخُذُ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ بِيَدِهِ غَرْفَةً مِنْ الْمَاءِ فَيَنْضَحُ قَبِيلَكُمْ بِهَا فَلَعَمْرُ إِلَهِكَ مَا تُخْطِئُ وَجْهَ أَحَدِكُمْ مِنْهَا قَطْرَةٌ فَأَمَّا الْمُسْلِمُ فَتَدَعُ وَجْهَهُ مِثْلَ الرَّيْطَةِ الْبَيْضَاءِ وَأَمَّا الْكَافِرُ فَتَخْطِمُهُ مِثْلَ الْحَمِيمِ الْأَسْوَدِ أَلَا ثُمَّ يَنْصَرِفُ نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَفْتَرِقُ عَلَى أَثَرِهِ الصَّالِحُونَ فَيَسْلُكُونَ جِسْرًا مِنْ النَّارِ فَيَطَأُ أَحَدُكُمْ الْجَمْرَ فَيَقُولُ حَسِّ يَقُولُ رَبُّكَ عَزَّ وَجَلَّ أَوَانُهُ أَلَا فَتَطَّلِعُونَ عَلَى حَوْضِ الرَّسُولِ عَلَى أَظْمَأِ وَاللَّهِ نَاهِلَةٍ عَلَيْهَا قَطُّ مَا رَأَيْتُهَا فَلَعَمْرُ إِلَهِكَ مَا يَبْسُطُ وَاحِدٌ مِنْكُمْ يَدَهُ إِلَّا وُضِعَ عَلَيْهَا قَدَحٌ يُطَهِّرُهُ مِنْ الطَّوْفِ وَالْبَوْلِ وَالْأَذَى وَتُحْبَسُ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ وَلَا تَرَوْنَ مِنْهُمَا وَاحِدًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَبِمَا نُبْصِرُ قَالَ بِمِثْلِ بَصَرِكَ سَاعَتَكَ هَذِهِ وَذَلِكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ فِي يَوْمٍ أَشْرَقَتْ الْأَرْضُ وَاجَهَتْ بِهِ الْجِبَالَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَبِمَا نُجْزَى مِنْ سَيِّئَاتِنَا وَحَسَنَاتِنَا قَالَ الْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا وَالسَّيِّئَةُ بِمِثْلِهَا إِلَّا أَنْ يَعْفُوَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِمَّا الْجَنَّةُ إِمَّا النَّارُ قَالَ لَعَمْرُ إِلَهِكَ إِنَّ لِلنَّارِ لَسَبْعَةَ أَبْوَابٍ مَا مِنْهُنَّ بَابَانِ إِلَّا يَسِيرُ الرَّاكِبُ بَيْنَهُمَا سَبْعِينَ عَامًا وَإِنَّ لِلْجَنَّةِ لَثَمَانِيَةَ أَبْوَابٍ مَا مِنْهُمَا بَابَانِ إِلَّا يَسِيرُ الرَّاكِبُ بَيْنَهُمَا سَبْعِينَ عَامًا قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَعَلَى مَا نَطَّلِعُ مِنْ الْجَنَّةِ قَالَ عَلَى أَنْهَارٍ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَأَنْهَارٍ مِنْ كَأْسٍ مَا بِهَا مِنْ صُدَاعٍ وَلَا نَدَامَةٍ وَأَنْهَارٍ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَمَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَبِفَاكِهَةٍ لَعَمْرُ إِلَهِكَ مَا تَعْلَمُونَ وَخَيْرٌ مِنْ مِثْلِهِ مَعَهُ وَأَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَنَا فِيهَا أَزْوَاجٌ أَوْ مِنْهُنَّ مُصْلِحَاتٌ قَالَ الصَّالِحَاتُ لِلصَّالِحِينَ تَلَذُّونَهُنَّ مِثْلَ لَذَّاتِكُمْ فِي الدُّنْيَا وَيَلْذَذْنَ بِكُمْ غَيْرَ أَنْ لَا تَوَالُدَ قَالَ لَقِيطٌ فَقُلْتُ أَقُضِيَ مَا نَحْنُ بَالِغُونَ وَمُنْتَهُونَ إِلَيْهِ فَلَمْ يُجِبْهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أُبَايِعُكَ قَالَ فَبَسَطَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَقَالَ عَلَى إِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَزِيَالِ الْمُشْرِكِ وَأَنْ لَا تُشْرِكَ بِاللَّهِ إِلَهًا غَيْرَهُ قُلْتُ وَإِنَّ لَنَا مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ فَقَبَضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ وَظَنَّ أَنِّي مُشْتَرِطٌ شَيْئًا لَا يُعْطِينِيهِ قَالَ قُلْتُ نَحِلُّ مِنْهَا حَيْثُ شِئْنَا وَلَا يَجْنِي امْرُؤٌ إِلَّا عَلَى نَفْسِهِ فَبَسَطَ يَدَهُ وَقَالَ ذَلِكَ لَكَ تَحِلُّ حَيْثُ شِئْتَ وَلَا يَجْنِي عَلَيْكَ إِلَّا نَفْسُكَ قَالَ فَانْصَرَفْنَا عَنْهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ هَذَيْنِ لَعَمْرُ إِلَهِكَ مِنْ أَتْقَى النَّاسِ فِي الْأُولَى وَالْآخِرَةِ فَقَالَ لَهُ كَعْبُ ابْنُ الْخُدْرِيَّةِ أَحَدُ بَنِي بَكْرِ بْنِ كِلَابٍ مِنْ هُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بَنُو الْمُنْتَفِقِ أَهْلُ ذَلِكَ قَالَ فَانْصَرَفْنَا وَأَقْبَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لِأَحَدٍ مِمَّنْ مَضَى مِنْ خَيْرٍ فِي جَاهِلِيَّتِهِمْ قَالَ قَالَ رَجُلٌ مِنْ عُرْضِ قُرَيْشٍ وَاللَّهِ إِنَّ أَبَاكَ الْمُنْتَفِقَ لَفِي النَّارِ قَالَ فَلَكَأَنَّهُ وَقَعَ حَرٌّ بَيْنَ جِلْدِي وَوَجْهِي وَلَحْمِي مِمَّا قَالَ لِأَبِي عَلَى رُءُوسِ النَّاسِ فَهَمَمْتُ أَنْ أَقُولَ وَأَبُوكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ إِذَا الْأُخْرَى أَجْهَلُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَهْلُكَ قَالَ وَأَهْلِي لَعَمْرُ اللَّهِ مَا أَتَيْتَ عَلَيْهِ مِنْ قَبْرِ عَامِرِيٍّ أَوْ قُرَشِيٍّ مِنْ مُشْرِكٍ فَقُلْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ مُحَمَّدٌ فَأُبَشِّرُكَ بِمَا يَسُوءُكَ تُجَرُّ عَلَى وَجْهِكَ وَبَطْنِكَ فِي النَّارِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا فَعَلَ بِهِمْ ذَلِكَ وَقَدْ كَانُوا عَلَى عَمَلٍ لَا يُحْسِنُونَ إِلَّا إِيَّاهُ وَكَانُوا يَحْسِبُونَ أَنَّهُمْ مُصْلِحُونَ قَالَ ذَلِكَ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بَعَثَ فِي آخِرِ كُلِّ سَبْعِ أُمَمٍ يَعْنِي نَبِيًّا فَمَنْ عَصَى

Беҙгә һөйләне Абдулла әйтте; [Ибраһим бин Хәмзә бин Мөхәммәт бин Хәмзә бин Мөшғәб бин Әз-Зөбәйер] миңә яҙған, мин һеҙгә ошо хәҙис менән яҙҙым, һеҙгә яҙғандарымды күрһәттем һәм йыйҙым, шуға күрә минән еткерегеҙ. -Ғабдулла- тине; миңә әйткән [Ғабдуррахман бин Әл Мөғирә Әл Хизәми] тигән; миңә [Абдуррахман бин Әййәси Әс-Сәмәи Әл Әншәри Әл Ҡубаи] бәни Әмр бин Әүфтән [Дәлхәм бин Әл Әсүд бин Абдулла бин Хажиб бин Әмир бин Әл Мөнтафиҡ Әл Үкәйлиҙән] [атаһынан] [абзыйы, Лаҡиһ]тан һөйләне; миңә [Әбү Әл Әсүәд] [Ғәшим бин Лаҡиттан] Лаҡит Рәсүлуллаһҡа илсе булып киткән һәм ул үҙенең Ғәшим бин Мәлик бин Мөнтәфиҡ исемле дуҫы менән булған. Лаҡит әйтте; — Мин дуҫым менән Рәжәб айының аҙағында Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһиүәссәләм менән осрашҡансы барҙым, уның янына барҙыҡ, иртәнге намаҙҙы уҡып бөткәс таптыҡ. Ул тороп вәғәзләне: “Эй, кешеләр, мин һуңғы дүрт көн буйы бер тауыш та сығарманым, ысынлап та һеҙҙе тыңлармын, арағыҙҙа үҙ халҡы тарафынан ебәрелгән кеше бармы?” Улар: «Бел, эй пәйғәмбәр, беҙ Аллаһ Рәсүленең әйткән һәр һүҙенә бик шатбыҙ», — тип яуап бирҙеләр. Ул һуңынан иғтибарын үҙенә, дуҫтарына йәки дөрөҫ булмаған тамашасыға йүнәлтә. Артабан ул: «Белегеҙ, уны еткерер өсөн мин яуаплы», — тигән. Мин һиңә әйтмәнемме? Эй, зинһар, тыңла, йәшәрһең, ултыр, ултыр'. -Ләҡит- тигән; һуңынан халыҡ ултырҙы, әммә дуҫым менән мин, ул күҙҙәрен минән ситкә йүнәлткәс, мин: «Эй, Аллаһ Рәсүле, бәлки, һин күренмәгән нәмәне беләһеңдер? Валлаһи, шул саҡта Рәсүлуллаһ шәлләллаһүғәләйһиүәсәлләм көлдө лә башын һелкте. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм аңлай һәм белә ине, мин уның бәләгә тарыуын көтәм. Шунан: «Раббығыҙ, Ул биш ғәйеп нәмәнең асҡыстарын белгән, уларҙы Аллаһтан башҡа бер кем дә белмәй», — тине, ҡулы менән ишара итте. Мин һораным, улар нимә? Ул яуап бирҙе: атап әйткәндә, үлем тураһында белем, Һеҙ белмәгән ваҡытта һәр берегеҙҙең үлемде белгән. Сперма - ир спермаһы менән ҡатын спермаһының сабыйҙа осрашыуы - ҡарынында булғанда. Ул белә, ә һин белмәйһең. Ул иртәгә нимә буласағын, һинең нимә ашауыңды белә, ә һин дә белмәйһең. Ул белә, бөгөн һиңә ямғыр яҡынлаша, был һине арыта, арыта, ҡурҡыта, шунан Рабму һаман да үҙенең көсһөҙлөгөн аңлаған, һуңынан Уға яҡынлашҡан хеҙмәтсе барлығын белгәс, көлә. Пәйғәмбәребеҙ: «Раббыбыҙ көлгәнсе, Ул Ҡиәмәт көнөн белгәнсе, беҙ изгелекте юғалтмаясаҡбыҙ», — тигән. Мин әйттем; Эй, Аллаһ Рәсүле, кешеләргә нисек өйрәтһәң, үҙең белгәнде беҙҙе лә өйрәт. Ысынында беҙ ырыуҙан, беҙҙең намыҫлылыҡҡа бер кем дә ышанмаясаҡ, йә беҙгә гел килгән мәджиҙәрҙән дә, беҙгә бәйле хатсамдарҙан да, йә беҙ сыҡҡан ғаиләбеҙҙән дә. -Рәсүлуллаһ- әйтте: 'Һин бер аҙ торорһоң, шунан пәйғәмбәрең үлә, шунан һин бер аҙ торорһоң, шунан бөтә йән эйәләрен үлтерерлек көслө ҡысҡырыу ишетелә. Һеҙҙең Раббтың бөтмәҫ-төкәнмәҫ ғүмере хаҡына, ямғыр башынан күренгәнсе асылмаһа, ул тауыш ерҙәге үлеләрҙең ҡәберҙәрен йәки үлтерелгәндәрҙең ерләнгән урындарын ҡалдырмаясаҡ, шунан һуң мәйет тура ултыра. Шунан һинең Раббың: «Нисек, нисек? Бөтә үткән ваҡиғалар өсөн мәйет яуап бирҙе: «Эй, Рабб, нимә һөйләнде кисә, ысынлап та бөгөн булдымы? раввинының тереләсәге тураһындағы вәғәҙәләрен ғаиләһенән килгән хикәйәләр генә тип уйлаған. Шунан мин -Ләҡит- әйттем; Әй, Аллаһ илсеһе, ел, һәләкәт, ҡырағай хайуандар беҙҙе юҡ иткәндән һуң, Ул беҙҙе нисек йыйыр? -Рәсүлуллаһ шәлләллаһүғәләйһиүәссәләм- әйтте: «Мин һеҙгә Аллаһтың ҡөҙрәтенең аяттары менән шундай бер нәмәне әйтәм», — тине. Һеҙ яҡынлашҡан күп ерҙәр ҡоро, ҡоро, ә һуңынан ер бер ҡасан да йәшәй алмаясаҡ, тиһегеҙ. Шунан Рабму ӘззәВаЖалла күкте ебәрҙе, һин уны бер нисә көндән башҡа ташлап китмәнең, уға яҡынлашҡансы һәм ул үҫемлектәр менән йәшелләнгән ер тубы булып сыҡты. Рабығыҙҙың бөтмәҫ-төкәнмәҫ ғүмере хаҡына Ул уларҙы һыу ерҙәге үҫемлектәрҙе йыйғандан да нығыраҡ йыйырға һәләтле, һәм улар ҡәберҙәренән һәм үлтерелгән урынынан сыға. Шунан һин уны күрәһең, Ул һине күрә. -Ләҡит- тигән; Мин әйттем; Эй, Аллаһ Рәсүле, ер йөҙөн нисек һан менән тултырырға, ә Ул берҙән-бер? Беҙ Уға ҡарайбыҙ, Ул беҙгә ҡарай? -Рәсүлуллаһ шәллаллаһуғәләйһиүәссәләм- әйтте: «Ярай, мин һеҙгә лә Аллаһы Тәғәләнең бөйөклөгө билдәләре тураһында ошондай уҡ нәмә һөйләйем ӘззәВаЖалла. Ысынында иһә ҡояш менән ай – ваҡ билдәләрҙең береһе. Һеҙ икеһен дә күрә алаһығыҙ һәм икеһе лә күрә алаһығыҙ -яҡтырта- һеҙҙе бер үк ваҡытта. Икеһен дә күреп ҡыйынлыҡ кисермәҫһең. Һеҙҙең Раббтың бөтмәҫ-төкәнмәҫ ғүмере менән әйткәндә, Ул һеҙҙе һәм һеҙ уны күрергә һәләтлерәк, һеҙ ҡояш менән айҙы күргәндән дә күберәк, улар икеһе лә һеҙҙе күрә, һәм һеҙгә уларҙы күрергә ҡыйынлыҡ юҡ. -Ләҡит- тигән; Мин һораным, эй, Рәсүлуллаһ, әгәр ҙә беҙ Раббыбыҙ Уға осраһаҡ, нимә эшләр ине? -Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм- әйтте: «Ул һеҙҙең ғәмәлдәрегеҙҙең яҙмаларын күрһәтәсәк, уларҙың береһе лә Унан йәшерен түгел». Шунан Рабму ӘззәВаЖалла ҡулы менән бер ҡалаҡ һыу алды, шунан уны һеҙҙең ырыуҙарығыҙға һиптерҙе. Һеҙҙең Раб менән ант итәм, бер тамсы һыу ҙа берегеҙҙең дә йөҙөнән ҡалмаҫ. Әгәр ул мосолман булһа, һиптерелгән һыу уның йөҙөнән шыма һәм аҡ кейем кеүек ҡалдырыр, ә иманһыҙ булһа, һиптерелгән һыу уның йөҙөн ҡара эҫе һыу кеүек яндырыр. Белегеҙ, шунан пәйғәмбәрегеҙ барыр, уның артынан тәҡүәле кешеләр, тамуҡта күпер аша үтер, шунан берегеҙ янған күмергә баҫыр. Һуңынан ул: «Һиҙегеҙ», — тине Рабму АззаВаДжалла: «Ваҡыт етте хәҙер». Бел, шунан һин тиңһеҙ һыуһағанда Рәсүлуллаһ күленә ҡарайһың. Раббыңдың бөтмәҫ-төкәнмәҫ ғүмере менән ант итәм, мин бындай күлде күргәнем юҡ, кем унан һыу эсһә, ул бер ҡасан да һыуһамаҫ. Рабығыҙҙың бөтмәҫ-төкәнмәҫ ғүмере хаҡына берегеҙ ҙә ҡулын һуҙмаҫ, ә уның өҫтөнә бысраҡтан, һейҙектән һәм башҡа мәшәҡәттәрҙән таҙартырлыҡ һыулы биҙрә ҡуйырһығыҙ. Ҡояш менән ай тығыласаҡ, береһен дә күрмәйәсәкһең. -Ләҡит- тигән; Мин һораным, эй, Аллаһ илсеһе, тимәк, беҙ нимә менән күрә алабыҙ? Ул: «Был мәлдә күргән күренешең кеүек», — тине. Йәғни ҡояш ҡалҡҡансы, ер үҙенең яҡтылығын сығарған көндә, ул яҡтылығы арҡаһында бер-береһенә ҡарап торған тау кеүек күренә. -Ләҡит- әйтте: Мин һорайым, эй, Аллаһ Рәсүле, беҙҙең яуызлыҡ һәм яҡшылыҡ нисек ҡайтарыласаҡ? Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм яуап бирҙе; Бер изгелек унға ҡабатланасаҡ, ә бер яуызлыҡ бер яуызлыҡ менән ҡайтарыласаҡ, әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә ғәфү итергә риза булмаһа. -Ләҡит- тигән; Мин һораным, эй Рәсүлуллаһ, нимә ул ожмах йәки тамуҡ? Ул: «Раббыңдың бөтмәҫ-төкәнмәҫ ғүмере менән ант итәм, тамуҡтың ете ишеге бар, улар юҡ . унда булған ике ишек, әгәр улар араһында һыбайлы йөрөһә, етмеш йыл үтмәһә. Икенсе яҡтан, ожмахтың һигеҙ ишеге бар, унда ике ишек юҡ, улар араһында йөрөгән һыбайлы булһа, етмеш йыл үтмәһә. Мин әйттем; Әй, Аллаһ Рәсүле, ожмахҡа нисек эләгәбеҙ? Ул: «Бик асыҡ бал йылғалары, буталсыҡ һәм үкенес тыуҙырмаған быяла йылғалары, тәмен үҙгәртмәгән һөт йылғалары, төҫө лә, тәме лә үҙгәрмәй торған һыу йылғалары өҫтөндә», — тине. һәм емеш-еләк. Һеҙҙең Раббтың бөтмәҫ-төкәнмәҫ ғүмере өсөн күктә һеҙ белгән бөтә матурлыҡ нәмәләре бар, хатта шуға оҡшаштарҙан да яҡшыраҡ, изге ҡатындар ҙа бар. Мин һораным, эй Рәсүлуллаһ, беҙ ҙә унда ҡатындар йәки улар араһында тәҡүәлеләрҙең ҡайһы берҙәрен табабыҙмы? Ул: «Сәлиһә ҡатындар тәҡүә ирҙәр өсөн, донъяла тәмлелекте татыған кеүек, һеҙ ҙә уларҙың тәмлелеген татыйһығыҙ, ә теге ҡатындар ҙа тәмлелекте татый, тик улар бер ҡасан да ауырға ҡалмай», — тине. Лаҡит әйтте; Беҙ етәсәк ләззәт түбәһе хәл ителдеме? Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһуғәләйһисүләм яуап бирмәне. Мин әйттем; Әй, Аллаһ Рәсүле, мин һиңә ниндәй маҡсат менән бәйғәт итәм? Шунан пәйғәмбәребеҙ ҡулдарын йәйеп: «Намаҙ уҡыр өсөн, зәкәт бирегеҙ, мөшриктәрҙе бөтөрөгөҙ», — тине. Аллаһтан башҡа илаһтар менән ширк итмәгеҙ. Мин әйттем; ә беҙгә көнбайыш менән көнсығыш араһындағы нәмәләр киләме? Шунан Пәйғәмбәребеҙ уның ҡулын тотоп, мин нимәлер талап итәм, тип уйланы һәм ул миңә бирмәне. -Ләҡит- тигән; Мин әйттем; беҙ ул ожмахты үҙебеҙ теләгәнсә биләй алабыҙ, ә кеше үҙенән башҡа зыян килтермәй?. Шунан ҡулдарын йәйеп: «Һиңә шул бирелгән, күктә нисек теләйһең, шулай йәшәй алаһың, бер кем дә яуызлыҡ эшләмәй, тик уның гонаһтары үҙе күтәреләсәк», — тине. -Ләҡит- тигән; шунан беҙ уны ташлап киттек. Артабан ул: «Ысынлап та, был ике кеше – Лаҡит бин Әмир менән Әсим – һеҙҙең Раббтың бөтмәҫ-төкәнмәҫ ғүмере менән әйткәндә, тәүге һәм һуңғы замандарҙа ла иң тәҡүәле ике кеше иҫәбенә инә. Бәни Бәкр бин Килабтарҙан булған Ҡәғб бин Әл Худрийә уға: «Улар кемдәр, эй, Аллаһ Рәсүле?» тип яуап бирҙе ул, Бәни Әл Мөнтафиҡ шуға лайыҡ ине. -Ләҡит- тигән; һуңынан беҙ уны ташлап киттек һәм мин уны тағы осраттым һәм әйттем; Эй, Аллаһ Рәсүле, кемдер наҙанлыҡ осоронда ҡылған изгелектәре өсөн әжер аламы?». Артабан Ҡөрәйштәрҙән бер кеше; Аллаһ менән ант итәм, атайың Әл-Мөнтәфиҡ тамуҡта». Ул әйтте; — Күптәр алдында атайыма әйткән һүҙҙәренән тиремдә, йөҙөмдә, итендә йылылыҡ йөрөгән кеүек тойолдо. Шунан һорағым килде: «Ә һинең атайың, эй, Аллаһ илсеһе? Күрәһең, башҡалар ҙа йүнһеҙерәк булған. Мин һораным, эй, Аллаһ Рәсүле, ғаиләгеҙ нисек? Ул яуап бирҙе, һеҙҙең ғаиләгеҙ Аллаһ менән ант итә, бөтә һеҙ ғәмири ҡәберҙәренән йәки Ҡөрәйштәрҙән мөшриҡтәрҙән килә, шунан әйтегеҙ: «Мөхәммәт мине ебәрҙе, һәм мин һеҙгә бәлә килтерерлек хәбәр бирәм, ысынлап та, һеҙ тамуҡта йөҙөгөҙ һәм ҡорһағығыҙ менән һөйрәләсәкһегеҙ». -Ләҡит- тигән; Мин әйттем; — Эй, Аллаһ Рәсүле, улар нимә эшләй? Улар насар эштәр эшләй, әммә үҙҙәрен яҡшы тип һанай. Ул әйтте: «Был Аллаһы Тәғәлә ӘззәВаЖалланың ете өммәттең һәр береһенең аҙағында бер Пәйғәмбәр ебәргәне өсөн», — тине. Пәйғәмбәренә буйһонмаған кеше аҙашҡандарҙан булыр. Пәйғәмбәренә буйһонған кеше тура юлға баҫҡандарҙан булыр».