Al Alim

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَخْبَرَنَا عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ { وَالَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَنَاتِ ثُمَّ لَمْ يَأْتُوا بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَاجْلِدُوهُمْ ثَمَانِينَ جَلْدَةً وَلَا تَقْبَلُوا لَهُمْ شَهَادَةً أَبَدًا } قَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْأَنْصَارِ أَهَكَذَا نَزَلَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ أَلَا تَسْمَعُونَ إِلَى مَا يَقُولُ سَيِّدُكُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا تَلُمْهُ فَإِنَّهُ رَجُلٌ غَيُورٌ وَاللَّهِ مَا تَزَوَّجَ امْرَأَةً قَطُّ إِلَّا بِكْرًا وَمَا طَلَّقَ امْرَأَةً لَهُ قَطُّ فَاجْتَرَأَ رَجُلٌ مِنَّا عَلَى أَنْ يَتَزَوَّجَهَا مِنْ شِدَّةِ غَيْرَتِهِ فَقَالَ سَعْدٌ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَأَعْلَمُ أَنَّهَا حَقٌّ وَأَنَّهَا مِنْ اللَّهِ تَعَالَى وَلَكِنِّي قَدْ تَعَجَّبْتُ أَنِّي لَوْ وَجَدْتُ لَكَاعًا تَفَخَّذَهَا رَجُلٌ لَمْ يَكُنْ لِي أَنْ أَهِيجَهُ وَلَا أُحَرِّكَهُ حَتَّى آتِيَ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاءَ فَوَاللَّهِ لَا آتِي بِهِمْ حَتَّى يَقْضِيَ حَاجَتَهُ قَالَ فَمَا لَبِثُوا إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى جَاءَ هِلَالُ بْنُ أُمَيَّةَ وَهُوَ أَحَدُ الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ تِيبَ عَلَيْهِمْ فَجَاءَ مِنْ أَرْضِهِ عِشَاءً فَوَجَدَ عِنْدَ أَهْلِهِ رَجُلًا فَرَأَى بِعَيْنَيْهِ وَسَمِعَ بِأُذُنَيْهِ فَلَمْ يَهِجْهُ حَتَّى أَصْبَحَ فَغَدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي جِئْتُ أَهْلِي عِشَاءً فَوَجَدْتُ عِنْدَهَا رَجُلًا فَرَأَيْتُ بِعَيْنَيَّ وَسَمِعْتُ بِأُذُنَيَّ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا جَاءَ بِهِ وَاشْتَدَّ عَلَيْهِ وَاجْتَمَعَتْ الْأَنْصَارُ فَقَالُوا قَدْ ابْتُلِينَا بِمَا قَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ الْآنَ يَضْرِبُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هِلَالَ بْنَ أُمَيَّةَ وَيُبْطِلُ شَهَادَتَهُ فِي الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ هِلَالٌ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِي مِنْهَا مَخْرَجًا فَقَالَ هِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أَرَى مَا اشْتَدَّ عَلَيْكَ مِمَّا جِئْتُ بِهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنِّي لَصَادِقٌ وَ وَاللَّهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرِيدُ أَنْ يَأْمُرَ بِضَرْبِهِ إِذْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْوَحْيَ وَكَانَ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ عَرَفُوا ذَلِكَ فِي تَرَبُّدِ جِلْدِهِ يَعْنِي فَأَمْسَكُوا عَنْهُ حَتَّى فَرَغَ مِنْ الْوَحْيِ فَنَزَلَتْ { وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ } الْآيَةَ فَسُرِّيَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبْشِرْ يَا هِلَالُ فَقَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَكَ فَرَجًا وَمَخْرَجًا فَقَالَ هِلَالٌ قَدْ كُنْتُ أَرْجُو ذَاكَ مِنْ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسِلُوا إِلَيْهَا فَأَرْسَلُوا إِلَيْهَا فَجَاءَتْ فَقَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمَا وَذَكَّرَهُمَا وَأَخْبَرَهُمَا أَنَّ عَذَابَ الْآخِرَةِ أَشَدُّ مِنْ عَذَابِ الدُّنْيَا فَقَالَ هِلَالٌ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ صَدَقْتُ عَلَيْهَا فَقَالَتْ كَذَبَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَاعِنُوا بَيْنَهُمَا فَقِيلَ لِهِلَالٍ اشْهَدْ فَشَهِدَ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الصَّادِقِينَ فَلَمَّا كَانَ فِي الْخَامِسَةِ قِيلَ يَا هِلَالُ اتَّقِ اللَّهَ فَإِنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ وَإِنَّ هَذِهِ الْمُوجِبَةُ الَّتِي تُوجِبُ عَلَيْكَ الْعَذَابَ فَقَالَ وَاللَّهِ لَا يُعَذِّبُنِي اللَّهُ عَلَيْهَا كَمَا لَمْ يَجْلِدْنِي عَلَيْهَا فَشَهِدَ فِي الْخَامِسَةِ أَنَّ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَيْهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْكَاذِبِينَ ثُمَّ قِيلَ لَهَا اشْهَدِي أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ الْكَاذِبِينَ فَلَمَّا كَانَتْ الْخَامِسَةُ قِيلَ لَهَا اتَّقِ اللَّهَ فَإِنَّ عَذَابَ الدُّنْيَا أَهْوَنُ مِنْ عَذَابِ الْآخِرَةِ وَإِنَّ هَذِهِ الْمُوجِبَةُ الَّتِي تُوجِبُ عَلَيْكِ الْعَذَابَ فَتَلَكَّأَتْ سَاعَةً ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ لَا أَفْضَحُ قَوْمِي فَشَهِدَتْ فِي الْخَامِسَةِ أَنَّ غَضَبَ اللَّهِ عَلَيْهَا إِنْ كَانَ مِنْ الصَّادِقِينَ فَفَرَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَهُمَا وَقَضَى أَنَّهُ لَا يُدْعَى وَلَدُهَا لِأَبٍ وَلَا تُرْمَى هِيَ بِهِ وَلَا يُرْمَى وَلَدُهَا وَمَنْ رَمَاهَا أَوْ رَمَى وَلَدَهَا فَعَلَيْهِ الْحَدُّ وَقَضَى أَنْ لَا بَيْتَ لَهَا عَلَيْهِ وَلَا قُوتَ مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمَا يَتَفَرَّقَانِ مِنْ غَيْرِ طَلَاقٍ وَلَا مُتَوَفًّى عَنْهَا وَقَالَ إِنْ جَاءَتْ بِهِ أُصَيْهِبَ أُرَيْسِحَ حَمْشَ السَّاقَيْنِ فَهُوَ لِهِلَالٍ وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَوْرَقَ جَعْدًا جُمَالِيًّا خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ فَهُوَ لِلَّذِي رُمِيَتْ بِهِ فَجَاءَتْ بِهِ أَوْرَقَ جَعْدًا جُمَالِيًّا خَدَلَّجَ السَّاقَيْنِ سَابِغَ الْأَلْيَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَوْلَا الْأَيْمَانُ لَكَانَ لِي وَلَهَا شَانٌ قَالَ عِكْرِمَةُ فَكَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَمِيرًا عَلَى مِصْرٍ وَكَانَ يُدْعَى لِأُمِّهِ وَمَا يُدْعَى لِأَبِيهِ

Esan digu [Yazid] ['Abbad bin Mansur] [Ikrimah] [Ibn 'Abbas] [Ibn 'Abbas] esan digu, esan zuen; Bertsoa jaisten zenean: -Eta emakume onek adulterioa egiteaz akusatzen dituztenak eta lau lekukorik ekartzen ez dituztenak, orduan laurogei aldiz jipoitu egingo dituzte akusatzen dituztenak, eta ez dute betiko haien testigantza onartuko-' Sa'd bin Ubadah, - esan zuen Ansarko buruzagiak; «Horrela agertu zen bertsoa, ​​o Allahren mezularia?». Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek erantzun zuen: 'O Ansarren jendea, ez al duzu entzun zure buruzagiak esandakoa?' Erantzun zuten; «O Allahren mezularia, ez ezazu kritikatu, -zeren- gizon jeloskorra baita. Ala esanez, ez zen inoiz ezkondu neska batekin izan ezik, eta ez zuen inoiz dibortziatu bere emaztea, oso jeloskorra baitzen'. Sa'dek esan zuen; «Alaren arabera, o Allahren mezularia, badakit bertsoa egia dela eta Allahengandik datorrela. Hala ere, benetan harrituko nintzateke -nahiz- emakume madarikatu hori gizon batek sexu-erasoa jasaten ikustean, -baina- ez dut eskubiderik haserretu eta gizona kanpora botatzeko, lau lekuko aurkeztu ahal izan arte. Ala esanez, ezingo ditut aurkeztu gizonak bere nahia bete arte». Berak -Ibn 'Abbasek- esan zuen; Handik gutxira, Hilal bin Umayyah heldu zen. Damutzeko agindutako hiru pertsonetako bat izan zen. Arratsaldean etorri zen -bere familiarengana- jaioterritik, gero gizon bat aurkitu zuen bere familiaren ondoan. Begiekin ikusten zuen eta belarriekin entzun zuen. Baina ez zuen gizonarekin haserretzeko eskubiderik hurrengo egunera arte. Beraz, goizean goiz joan zen Allah sallallaahu 'alaihi wasallam Messenger ezagutzeko eta esan zuen; 'O Allahren mezularia, benetan atzo arratsaldean nire familiara joan nintzen, eta gero gizon bat aurkitu nuen nire emaztearen ondoan. Nire begiekin ikusten dut eta -ere- belarriekin entzuten dut'. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ez zegoen pozik Hilalek ekarritako berriarekin eta albistea zaila zen berarentzat. Bitartean, Ansar jendea bildu zen, orduan esan zuten; «Izan ere, Sa'd bin Ubadah-ek esandako zerbaitek probatu gaitu. Orain Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam hilal bin Umayyah jipoitu zuen eta musulmanen aurrean bere testigantza bertan behera utzi zuen. Hilalek esan zuen; "Ala esanez, espero dut Allahk nire emaztearengandik aterabide bat emango didala". esan zuen berriro Hilalek; «O Allahren mezularia, benetan ikusten dut zuretzat zaila den zerbait, hori, alegia, ekarri ditudan albisteen moduan. Ala daki ongien pertsona zintzoa naizela». Allahren arabera, hain zuzen ere, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek Hilal jotzeko agindua eman nahi zuen, Allah-k behin betiko bidaliko baitio Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-i. Izan ere, errebelazioa iristen bazen, gris/ilun bihurtu zen bere azalaren aldaketaren bidez jakin zuten. Horrek esan nahi du ez zutela trabarik eman errebelazioa -jasotzen- amaitu arte. Ondoren, bertsoa jaitsi zen: "-Eta beren emazteak adulterioa leporatzen dietenak, nahiz eta beraiek ez beste lekukorik izan, orduan pertsona horren testigantza lau aldiz Alaren izenean zin egiten da-" bertsoaren amaiera arte. Orduan, Allahren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan dadila bere gain) ireki zen eta orduan esan zuen: "Zain izan zoriontsu, o Hilal, -benetan- Ala lekua eta irteera bat egin dizu". Hilalek erantzun zuen; «Egia esan, hori espero dut nire Jaunagandik». Beraz, Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: "Bidali gutun bat -zuk- emakumeari -Hilal-en emazteari". Orduan lagunek gutun bat bidali zioten emakumeari eta emakumea etorri zen. Rasulullah shallal Lahu 'alaihi wasallam-ek goiko bertsoa irakurri zion Hilal bin Umayyah eta bere emazteari. Biei ere gogorarazi eta jakinarazi zien geroko oinazea munduko oinazea baino gogorragoa zela. Hilalek esan zuen; "Ala esanez, oi Allahren mezularia, zinez zintzoa izan naiz horri buruz". Hilalen emazteak erantzun zuen; 'Gezurra esan zuen'. Beraz, Allah sallallaahu 'alaihi wasallam Messenger-ek esan zuen: "-Irakurri biei zuen arteko li'an esaldiak". Hilalari esan zioten: «Testigantza eman». Orduan Hilalek lau testigantza eman zuen Allahren izenean, egiazko jendeetako bat zela. Bosgarrenera iristen denean -Hilalari- esaten zaio; «Oi Hilal, izan beldur Ala, izan ere, mundu honetako oinazea arinagoa baita ondorengo bizitzako oinazea baino. Eta, hain zuzen ere, horixe da -oinazearen existentzia eskatzen duten faktoreetako bat'. Hilalek erantzun zuen; 'Alaren arabera, Ala ez nau torturatuko bere -bere emaztea-gatik, berak zigortuko ez nauelako -emakume honengatik-. Hilalek bosgarrenez deklaratu zuen, Allahren madarikazioa gertatuko zela gezurra esan zutenen artean balego. Horren ondoren Hilalen emazteari esan zioten; 'Lau aldiz deklaratu Allahren izenean, benetan bera - Hilal - gezurra esaten dutenen artean dagoela. Eta hori oinazea eskatzen dizun faktorea dela'. Hilalen emaztea isilik egon zen une batez, orduan esan zuen; 'Ala esanez, ez dut nire herria suntsituko'. Hilal-en emazteak bosgarrenez deklaratu zuen Ala-ren zigorra gertatuko zela Hilal zintzoen artean balego. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak biak bereizi zituen eta haurrari ez zela deitu behar bere aitaren izena erabiliz erabaki zuen, emazteak ez zuela salatuko eta ez zuela umea salatuko. Emakumeari edo bere umeari adulterioa leporatzen diotenak zigortuko du. Era berean, Hilalek emazteari aterpea eta janaria ematera behartuta ez zegoela erabaki zuen, dibortzioz edo heriotzaz banandu ez zirelako. Allahren Mezulariak esan zuen: «Emakume batek azala horixka-gorria duen haur bat erditzen badu, hondo txikia eta bi txahal txikiak baditu, orduan Hilalen umea da. Hala ere, azala marroia, kizkurra, gorputz-adarra handiak eta txahal handiak dituen haur bat erditzen badu, orduan akusatuaren seme-alaba da». Orduan Hilalen emazteak azala marroia eta kizkurra, gorputz-adarrak, txahal handiak eta ipurmasail handiak zituen ume bat erditu zuen. Beraz, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak esan zuen: 'Zinagatik ez balitz, zerbait egongo litzateke nire eta emakume horren artean'. Ikrimah esan zuen; "Beraz, haurra Egipton buruzagi izan zenetik, amaren izenaz deitzen zioten, ez aitaren izenaz".