Al Alim

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ وَعَلْقَمَةُ بْنُ وَقَّاصٍ وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ حَدِيثِ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الْإِفْكِ مَا قَالُوا فَبَرَّأَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَكُلُّهُمْ حَدَّثَنِي بِطَائِفَةٍ مِنْ حَدِيثِهَا وَبَعْضُهُمْ كَانَ أَوْعَى لِحَدِيثِهَا مِنْ بَعْضٍ وَأَثْبَتَ اقْتِصَاصًا وَقَدْ وَعَيْتُ عَنْ كُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ الْحَدِيثَ الَّذِي حَدَّثَنِي وَبَعْضُ حَدِيثِهِمْ يُصَدِّقُ بَعْضًا ذَكَرُوا أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ سَفَرًا أَقْرَعَ بَيْنَ نِسَائِهِ فَأَيَّتُهُنَّ خَرَجَ سَهْمُهَا خَرَجَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَأَقْرَعَ بَيْنَنَا فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا فَخَرَجَ فِيهَا سَهْمِي فَخَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَلِكَ بَعْدَمَا أُنْزِلَ الْحِجَابُ فَأَنَا أُحْمَلُ فِي هَوْدَجِي وَأَنْزِلُ فِيهِ مَسِيرَنَا حَتَّى إِذَا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوِهِ وَقَفَلَ وَدَنَوْنَا مِنْ الْمَدِينَةِ آذَنَ لَيْلَةً بِالرَّحِيلِ فَقُمْتُ حِينَ آذَنُوا بِالرَّحِيلِ فَمَشَيْتُ حَتَّى جَاوَزْتُ الْجَيْشَ فَلَمَّا قَضَيْتُ شَأْنِي أَقْبَلْتُ إِلَى الرَّحْلِ فَلَمَسْتُ صَدْرِي فَإِذَا عِقْدٌ مِنْ جَزْعِ ظَفَارٍ قَدْ انْقَطَعَ فَرَجَعْتُ فَالْتَمَسْتُ عِقْدِي فَاحْتَبَسَنِي ابْتِغَاؤُهُ وَأَقْبَلَ الرَّهْطُ الَّذِي كَانُوا يَرْحَلُونَ بِي فَحَمَلُوا هَوْدَجِي فَرَحَلُوهُ عَلَى بَعِيرِي الَّذِي كُنْتُ أَرْكَبُ وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنِّي فِيهِ قَالَتْ كَانَتْ النِّسَاءُ إِذْ ذَاكَ خِفَافًا لَمْ يُهَبِّلْهُنَّ وَلَمْ يَغْشَهُنَّ اللَّحْمُ إِنَّمَا يَأْكُلْنَ الْعُلْقَةَ مِنْ الطَّعَامِ فَلَمْ يَسْتَنْكِرْ الْقَوْمُ ثِقَلَ الْهَوْدَجِ حِينَ رَحَلُوهُ وَرَفَعُوهُ وَكُنْتُ جَارِيَةً حَدِيثَةَ السِّنِّ فَبَعَثُوا الْجَمَلَ وَسَارُوا فَوَجَدْتُ عِقْدِي بَعْدَمَا اسْتَمَرَّ الْجَيْشُ فَجِئْتُ مَنَازِلَهُمْ وَلَيْسَ بِهَا دَاعٍ وَلَا مُجِيبٌ فَيَمَّمْتُ مَنْزِلِي الَّذِي كُنْتُ فِيهِ وَظَنَنْتُ أَنَّ الْقَوْمَ سَيَفْقِدُونِي فَيَرْجِعُوا إِلَيَّ فَبَيْنَمَا أَنَا جَالِسَةٌ فِي مَنْزِلِي غَلَبَتْنِي عَيْنِي فَنِمْتُ وَكَانَ صَفْوَانُ بْنُ الْمُعَطَّلِ السُّلَمِيُّ ثُمَّ الذَّكْوَانِيُّ قَدْ عَرَّسَ وَرَاءَ الْجَيْشِ فَأَدْلَجَ فَأَصْبَحَ عِنْدَ مَنْزِلِي فَرَأَى سَوَادَ إِنْسَانٍ نَائِمٍ فَأَتَانِي فَعَرَفَنِي حِينَ رَآنِي وَقَدْ كَانَ يَرَانِي قَبْلَ أَنْ يُضْرَبَ عَلَيَّ الْحِجَابُ فَاسْتَيْقَظْتُ بِاسْتِرْجَاعِهِ حِينَ عَرَفَنِي فَخَمَّرْتُ وَجْهِي بِجِلْبَابِي فَوَاللَّهِ مَا كَلَّمَنِي كَلِمَةً وَلَا سَمِعْتُ مِنْهُ كَلِمَةً غَيْرَ اسْتِرْجَاعِهِ حَتَّى أَنَاخَ رَاحِلَتَهُ فَوَطِئَ عَلَى يَدِهَا فَرَكِبْتُهَا فَانْطَلَقَ يَقُودُ بِي الرَّاحِلَةَ حَتَّى أَتَيْنَا الْجَيْشَ بَعْدَمَا نَزَلُوا مُوغِرِينَ فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَهَلَكَ مَنْ هَلَكَ فِي شَأْنِي وَكَانَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيِّ ابْنِ سَلُولَ فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَاشْتَكَيْتُ حِينَ قَدِمْنَا شَهْرًا وَالنَّاسُ يُفِيضُونَ فِي قَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ وَلَمْ أَشْعُرْ بِشَيْءٍ مِنْ ذَلِكَ وَهُوَ يَرِيبُنِي فِي وَجَعِي أَنِّي لَا أَعْرِفُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللُّطْفَ الَّذِي كُنْتُ أَرَى مِنْهُ حِينَ أَشْتَكِي إِنَّمَا يَدْخُلُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسَلِّمُ ثُمَّ يَقُولُ كَيْفَ تِيكُمْ فَذَاكَ يَرِيبُنِي وَلَا أَشْعُرُ بِالشَّرِّ حَتَّى خَرَجْتُ بَعْدَمَا نَقِهْتُ وَخَرَجَتْ مَعِي أُمُّ مِسْطَحٍ قِبَلَ الْمَنَاصِعِ وَهُوَ مُتَبَرَّزُنَا وَلَا نَخْرُجُ إِلَّا لَيْلًا إِلَى لَيْلٍ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تُتَّخَذَ الْكُنُفُ قَرِيبًا مِنْ بُيُوتِنَا وَأَمْرُنَا أَمْرُ الْعَرَبِ الْأُوَلِ فِي التَّنَزُّهِ وَكُنَّا نَتَأَذَّى بِالْكُنُفِ أَنْ نَتَّخِذَهَا عِنْدَ بُيُوتِنَا وَانْطَلَقْتُ أَنَا وَأُمُّ مِسْطَحٍ وَهِيَ بِنْتُ أَبِي رُهْمِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ وَأُمُّهَا بِنْتُ صَخْرِ بْنِ عَامِرٍ خَالَةُ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَابْنُهَا مِسْطَحُ بْنُ أُثَاثَةَ بْنِ عَبَّادِ بْنِ الْمُطَّلِبِ وَأَقْبَلْتُ أَنَا وَبِنْتُ أَبِي رُهْمٍ قِبَلَ بَيْتِي حِينَ فَرَغْنَا مِنْ شَأْنِنَا فَعَثَرَتْ أُمُّ مِسْطَحٍ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ تَعِسَ مِسْطَحٌ فَقُلْتُ لَهَا بِئْسَمَا قُلْتِ تَسُبِّينَ رَجُلًا قَدْ شَهِدَ بَدْرًا قَالَتْ أَيْ هَنْتَاهُ أَوَلَمْ تَسْمَعِي مَا قَالَ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ فَأَخْبَرَتْنِي بِقَوْلِ أَهْلِ الْإِفْكِ فَازْدَدْتُ مَرَضًا إِلَى مَرَضِي فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى بَيْتِي فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ تِيكُمْ قُلْتُ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ آتِيَ أَبَوَيَّ قَالَتْ وَأَنَا حِينَئِذٍ أُرِيدُ أَنْ أَتَيَقَّنَ الْخَبَرَ مِنْ قِبَلِهِمَا فَأَذِنَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتُ أَبَوَيَّ فَقُلْتُ لِأُمِّي يَا أُمَّتَاهْ مَا يَتَحَدَّثُ النَّاسُ فَقَالَتْ أَيْ بُنَيَّةُ هَوِّنِي عَلَيْكِ فَوَاللَّهِ لَقَلَّمَا كَانَتْ امْرَأَةٌ قَطُّ وَضِيئَةً عِنْدَ رَجُلٍ يُحِبُّهَا وَلَهَا ضَرَائِرُ إِلَّا كَثَّرْنَ عَلَيْهَا قَالَتْ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ أَوَقَدْ تَحَدَّثَ النَّاسُ بِهَذَا قَالَتْ فَبَكَيْتُ تِلْكَ اللَّيْلَةَ حَتَّى أَصْبَحْتُ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ أَصْبَحْتُ أَبْكِي وَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ وَأُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ حِينَ اسْتَلْبَثَ الْوَحْيُ لِيَسْتَشِيرَهُمَا فِي فِرَاقِ أَهْلِهِ قَالَتْ فَأَمَّا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ فَأَشَارَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالَّذِي يَعْلَمُ مِنْ بَرَاءَةِ أَهْلِهِ وَبِالَّذِي يَعْلَمُ فِي نَفْسِهِ لَهُمْ مِنْ الْوُدِّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هُمْ أَهْلُكَ وَلَا نَعْلَمُ إِلَّا خَيْرًا وَأَمَّا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَمْ يُضَيِّقْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْكَ وَالنِّسَاءُ سِوَاهَا كَثِيرٌ وَإِنْ تَسْأَلْ الْجَارِيَةَ تَصْدُقْكَ قَالَتْ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَرِيرَةَ قَالَ أَيْ بَرِيرَةُ هَلْ رَأَيْتِ مِنْ شَيْءٍ يَرِيبُكِ مِنْ عَائِشَةَ قَالَتْ لَهُ بَرِيرَةُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ إِنْ رَأَيْتُ عَلَيْهَا أَمْرًا قَطُّ أَغْمِصُهُ عَلَيْهَا أَكْثَرَ مِنْ أَنَّهَا جَارِيَةٌ حَدِيثَةُ السِّنِّ تَنَامُ عَنْ عَجِينِ أَهْلِهَا فَتَأْتِي الدَّاجِنُ فَتَأْكُلُهُ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَيٍّ ابْنِ سَلُولَ فَقَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ مَنْ يَعْذِرُنِي مِنْ رَجُلٍ قَدْ بَلَغَنِي أَذَاهُ فِي أَهْلِ بَيْتِي فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا خَيْرًا وَلَقَدْ ذَكَرُوا رَجُلًا مَا عَلِمْتُ عَلَيْهِ إِلَّا خَيْرًا وَمَا كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أَهْلِي إِلَّا مَعِي فَقَامَ سَعْدُ بْنُ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ لَقَدْ أَعْذِرُكَ مِنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ كَانَ مِنْ الْأَوْسِ ضَرَبْنَا عُنُقَهُ وَإِنْ كَانَ مِنْ إِخْوَانِنَا مِنْ الْخَزْرَجِ أَمَرْتَنَا فَفَعَلْنَا أَمْرَكَ قَالَتْ فَقَامَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَهُوَ سَيِّدُ الْخَزْرَجِ وَكَانَ رَجُلًا صَالِحًا وَلَكِنْ اجْتَهَلَتْهُ الْحَمِيَّةُ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تَقْتُلُهُ وَلَا تَقْدِرُ عَلَى قَتْلِهِ فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ وَهُوَ ابْنُ عَمِّ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ كَذَبْتَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ فَإِنَّكَ مُنَافِقٌ تُجَادِلُ عَنْ الْمُنَافِقِينَ فَثَارَ الْحَيَّانِ الْأَوْسُ وَالْخَزْرَجُ حَتَّى هَمُّوا أَنْ يَقْتَتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمْ يَزَلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُخَفِّضُهُمْ حَتَّى سَكَتُوا وَسَكَتَ قَالَتْ وَبَكَيْتُ يَوْمِي ذَاكَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ ثُمَّ بَكَيْتُ لَيْلَتِي الْمُقْبِلَةَ لَا يَرْقَأُ لِي دَمْعٌ وَلَا أَكْتَحِلُ بِنَوْمٍ وَأَبَوَايَ يَظُنَّانِ أَنَّ الْبُكَاءَ فَالِقٌ كَبِدِي قَالَتْ فَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عِنْدِي وَأَنَا أَبْكِي اسْتَأْذَنَتْ عَلَيَّ امْرَأَةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَأَذِنْتُ لَهَا فَجَلَسَتْ تَبْكِي مَعِي فَبَيْنَمَا نَحْنُ عَلَى ذَلِكَ دَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَلَّمَ ثُمَّ جَلَسَ قَالَتْ وَلَمْ يَجْلِسْ عِنْدِي مُنْذُ قِيلَ لِي مَا قِيلَ وَقَدْ لَبِثَ شَهْرًا لَا يُوحَى إِلَيْهِ فِي شَأْنِي شَيْءٌ قَالَتْ فَتَشَهَّدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ جَلَسَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا بَعْدُ يَا عَائِشَةُ فَإِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي عَنْكِ كَذَا وَكَذَا فَإِنْ كُنْتِ بَرِيئَةً فَسَيُبَرِّئُكِ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَإِنْ كُنْتِ أَلْمَمْتِ بِذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرِي اللَّهَ ثُمَّ تُوبِي إِلَيْهِ فَإِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اعْتَرَفَ بِذَنْبٍ ثُمَّ تَابَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَتْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَقَالَتَهُ قَلَص

Esan zigun [Abdurrazaq], esan zuen; esan digu [Ma'mar] [Azzuhri] esan; kontatu dit [Sa'id bin Musayyab] eta [Urwah bin AzZubair] eta [Al Qomah bin Waqosh] eta [Ubaidullah bin Abdullah bin Utbah bin Mas'ud] [Aishah, sallaallahu 'alaihi wa sallam profetaren emaztea.] istoriotik, kalumnia egin zioten jendeak esan zionean. Orduan Allahk salaketa honetatik libre geratuko zela azaldu zuen. Gertaera hau kontatu zidan jende talde bat zegoen, batzuk beste batzuengandik jaso zuten gertakariaren kontakizuna, eta horrela istorioak sendoa iruditu zitzaidan, kontatzen zidaten guztiaren hitzak buruz ikasi eta istorio batzuek beste batzuk berretsi zituzten arte. Esan zuten Aisyah, sallaallahu 'alaihi wa sallam Profeta emazteak esan zuen; 'Alaren Mezularia sallaallahu 'alaihi wa sallam bidaiatu nahi izan zuenean, bere emazteen artean zozketa egin zuen. Loteria ateratzen duenak, sallaallahu 'alaihi wa sallam' Profetarekin doana da. esan zuen Aishak; 'Ondoren, gudu batean gure artean zozketa egin zuen eta nire geziak asko atera ziren, beraz, Allahren Mezulariarekin joan nintzen sallaallahu 'alaihi wa sallam. Gertaera hau hijab-ari buruzko bertsoa errebelatu ondoren gertatu zen. Orduan nire bigarrenean hartu ninduten. Bidaiaren erdian, sallaallahu 'alaihi wa sallam profetak gerra bat amaitu eta Medinara itzuli zen arte jaitsi nintzen. Arratsalde batean musulman talde batekin nengoen. Loak hartu zutenean, altxatu eta ibili nintzen haien aurretik egon arte. Nire negozioa egiten amaitu ondoren, musulmanen taldean sartu nintzen. Bularra sentitu nuenean, nire lepokoa, Yemengo Zhafar-etik zetorren, hautsi egin zitzaidan. Beraz, itzuli eta nire lepokoa bilatu nuen, bilaketak berandu egin ninduen. Eta, nire bizia zeramaten jende taldea joan zen, normalean ibiltzen naizen gameluan nire bizia jarriz ibili zen. Dagoeneko horretan nengoela uste zuten'. esan zuen Aishak; «Garai hartan, bere emazteak argalak eta arinak ziren, ez baitzuten inoiz haragirik jaten. Hala ere, janari arinak baino ez dituzte jaten. Beraz, inork ez zuen susmatuko distira horren pisuaz, altxatu eta altxatu zirenean. Gainera, garai hartan oraindik txikia nintzen. Azkenik gameluak hartu eta oinez joan ziren -bidaia jarraitu zuten-. Armada pasatu zenean nire lepokoa lortu nuen. Beraz, haien eserlekura joan nintzenean, inork ez zuen deitu eta inork ez zuen erantzun. Orduan eseri nintzen eserlekura itzuli nintzen. Espero dut armada musulmaneko norbait aurkitzea eta ni hartzera bueltatzea. Nire eserlekuan eseri nintzenean, logura sentitu nuen eta lo hartu nuen. Bitartean, Shafwan bin Mu'atthal Assulami eta Dzakwanen jendea tropen atzean geratu ziren - inor atzean geratu zen egiaztatzen -. Arratsaldean goiz ibili ziren eta goizean nire eserlekura iritsi ziren. Shafwan bin al Mu'atthal Assulamik oraindik lo zegoen norbait ikusi zuen, beraz, niregana etorri zen eta ikusi ninduenean ezagutu ninduen. Zeren ikusi ninduen hijaba eramatea eskatu aurretik. Berehala esnatu nintzen eta atseden hartzen entzun nuen -esanez, inna lillahi wa inna ilaihi raaji'un- ezagutu ninduenean. Berehala estali nuen aurpegia hijabarekin. Ala, ez zuen hitzik esan eta nik ez nuen hitz bakar bat ere entzun bere istirja izan ezik. Azkenean bere gamelua jaitsi zuen eta bertara igo nintzen. Gero, joan zen eta gamelua gidatu zuen —ni ibiltzen nintzen— tropa musulmanak harrapatu genituen arte, Azhzhariah hondartzan atseden hartu ondoren. Zoritxarrez nere gaiei aurrea hartu dietenak. Garai hartan, pertsonarik ikusgarriena bere harrokeria Abdullah bin Ubay bin Salul zen. Azkenik, Medinara heldu nintzen. Iritsi eta gero, bat-batean gaixo egon nintzen ia hilabetez, jendeak akusazioei buruz hitz egiten jarraitzen zuen bitartean -egindakoa-, hori egiteko gogorik ez nuen arren. Beraz, nire gaixotasunaz ere zalantzan jartzen zuen. Jada ez dut ezagutzen Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-en leuntasuna beragandik ikusi nuen. Gaixorik nengoenean, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam sartu zen eta agurtu ninduen eta galdetu zuen; 'Zer moduz?' Garai hartan zalantzan jartzen bazuen bezala, gauza txar hori egin nuenik sentitzen ez nuen arren. Suspertzen hasia nintzela sentitu eta gero, Umm Misthah-ekin atera nintzen leku itxi batera gokak egitera, ez ginen inoiz atera gauez izan ezik berriro gaua izan arte. Leku itxi hauek gure etxeetatik gertu sortu ziren. Gure negozioa gure aurreko arabiar bezalakoa da, normalean leku itxi bat egiten dugu etxean harrotzeko. Orduan Umm Misthah eta ni - bere alaba Abi Ruhmi bin al Muthallib bin Abdi Manaf da eta bere ama Shakhri bin Amir alaba, bere izeba Abu Bakr ash Shidiq eta bere semea Misthah bin Utsabah bin Abbad bin al Muthallib - nire etxera itzuli ginen gure negozioa amaitu ondoren. Garai hartan, Umm Misthah-ek irrist egin zuen zapaldu zuelako edo oihaletan korapilatu zelako. Garai hartan esan zuen; 'Ai Misthah'. galdetu nion; «A zer itsusia esan duzun, Badr-eko guduan parte hartu zuten jendea kritikatzen ari zara». dio; — Bai, ez al zenuen entzun esan zuena? esan nuen; 'Zer esan du?' beraz, salatu nindutenen hitzak kontatu zizkidan. Garai hartan gero eta gaixotu nintzen eta nire etxera itzuli nintzenean, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam ezagutu ninduen eta kaixo esan zidan. Orduan esan zuen: 'Zer moduz zaude?' esan nuen; «Utziko al didazu gurasoengana joaten?». esan zuen; «Orduan bien berri konfirmatu nahi nuen. Azkenik, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam baimena eman zidan. Gero gurasoengana joan nintzen, amari galdetu nion; «Ene ama, zertaz ari da jendea?» erantzun zuen; 'Oi, ene haurra, zure gauzak erraz ditzala, Ala, ez da emakume bat maite duen gizon batekin argi eta garbi dagoen emakumeak hainbat akats dituen bitartean, emakumearen aurkako salaketak areagotuko badituzte behintzat'. esan zuen; 'Aintza Allah izan, hau al da jendeak hitz egiten duena?' esan zuen; «Gau hartan bertan negar egin nuen, harik eta goizean nire malkoak ezin izan ziren gehiago isurtzen, agortu zirelako eta lotan negar egin ez nuen arte. Goizean, negar egin nuen. Eta, garai hartan, sallaallahu 'alaihi wa sallam profetak Ali bin Abi Talib eta Usamah bin Zaid deitu zituen biak kontsultatzera gonbidatzeko emazteak bereizteko, errebelazioa oraindik jaisten ez zen bitartean. esan zuen Aishak; 'Usamah bin Zaid-i dagokionez, Allah-ren Mezularia sallaallahu 'alaihi wa sallam erakutsi zuen bere emaztearen ekintza honetatik urrun zegoenaz eta berarekiko maitasunaz zekienaz. Usamahek esan zuen; 'O Allahren mezularia! Zure emazteak dira, ontasuna besterik ez dugu ezagutzen'. Ali bin Abi Talib-i dagokionez, esan zuen; 'Allah Azzawajallak ez dizu zailtasunik emango eta beste emakume asko daude beraz gain. Eta, egia esan, zure esklaboari galdetzen badiozu, zintzoa izango da zalantzarik gabe." Aishak esan zuen: "Orduan Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam Barirah izenekoa, galdetu zuen: "O Barirah! Ikusten al duzu Aishari buruz zalantzan jartzen zaituen ezer?" Barirah erantzun zuen; 'Egiaz bidali zaituenaren arabera, zerbait ikusi banu harengan, oraindik txikia zelako bakarrik, irin-orea jan ondoren lo egin zuen. ng bere familian. Izar otzana badago, harekin jolasten du'. Orduan Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam zutitu zen eta Abdullah bin Ubai bin Salul izeneko gizon bati laguntza eskatu zion. Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam pulpituan zegoenean, Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam-ek esan zuen: 'O musulman guztiak, nire familia mindu duen gizon batetik lagunduko didazue. Izan ere, Ala esanez, ez dut ezer ezagutzen nire familiatik ontasuna izan ezik. Ontasuna besterik ez nekien gizon bati buruz hitz egin zidaten. Eta inork ez du nire emaztea ezagutzen, nirekin ez bada». Sa'ad bin Mu'adz al Ansari esan zuen; 'O Allahren mezularia! Hortik lagunduko dizut. Bani Aus-eko inori lepoa mozten badiote, baita Bani Khazraj-eko gure anaiek ere, agindua ematen badiguzu orduan beteko ditugu zure aginduak'. Berehala, Sa'ad bin Ubadah -- Bani Khazrajen buruzagia zen, gizon zintzoa zen. Hala ere, jarrera fanatikoa zuen oraindik -esan zion Sa'ad bin Mu'ad-i-; 'Alaren arabera, ezin izango duzu hil eta ezin izango duzu hil'. Beraz, Usaid bin Hudlair zutitu zen eta Sa'ad bin Mu'adzen iloba zen, esan zion Sa'ad bin Ubadah-i; 'Gezurra ari zara, benetan hilko dugu hipokrita hipokrita zarelako'. Egoera gero eta berotuagoa zen Aus eta Khazraj haurren artean, elkar hil nahi zuten punturaino, Allahren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan dadila bere gain) pulpituan zutik zegoen bitartean. Orduan Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam-ek lasaitu egin zituen, isildu ziren arte eta bera isildu zen arte. Egun hartan, negar egin nuen malkoak agortu zitzaizkidan arte eta ez nuen begi-linearik jantzi lo nengoenean. Hurrengo gauean, oraindik negar egin nuen malkoak agortu zitzaizkidan arte eta ez nuen begi-linearik jantzi lo egiterakoan. Nire gurasoek uste zuten nire negarrak bihotza kaltetuko zidala. Aisyah esan zuen; «Orduan, biak nire ondoan eseri ziren negarrez jarraitzen nuen bitartean. Garai hartan, emakume Ansar bat zegoen ni ezagutzeko baimena eskatu zidana, baimendu nion. Eseri eta negar egin zuen nirekin. Halako egoeran geundela, Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam etorri zitzaigun ezagutzera, kaixo esan eta gero eseri zen. Esan zuen; "Inoiz ez zen nire ondoan eseri hilabetez, ez baitzion errebelaziorik eman nire aferei buruz". Esan zuen; 'Rasulullah shallaallahu 'alaihi wa sallam ere deklaratu zuen, eserita zegoen bitartean agurrak esanez. esan zuen: 'Amma ba'd, O Aisyah, benetan hau eta halako albisteak iritsi zaizkit, egia esan, egiten ez duzulako ihes egiten baduzu, Allah Azzawajallak urrun zaitzala. Bekatu hau egiten baduzu, eskatu Allahi barkamena eta damutu. Zeren eta, bere bekatuak onartu eta gero damutzen den zerbitzariak, Ala onartuko du bere damua'. esan zuen Aishak; "Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam hitz egiten amaitu zuenean, nire malkoak gero eta azkarrago isuri zitzaizkidan malko tantak sentitu ezin izan nituen arte". esan nion aitari; 'Erantzun Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapenak bere gain) niri buruz esandakoa. Nire aitak esan zuen; 'Ez dakit, Alai, ez diot Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam'-ri hitz egingo. Orduan esan nion amari; 'Erantzun Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena eman diezaion) niri buruz!' esan zuen amak; 'Ala, ez dakit zer esan Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam'. esan zuen Aishak; esan nuen; «Neska gaztea naiz, ez dut Korana asko irakurtzen. Ala, benetan badakit hori entzun duzula, ziur senti zaitezen eta horretan sinestu zaitezen. Eta hitz egiten dudanean pikua zuri; 'Izan ere, ekintza horietatik urrun nago eta Allah Azzawajalla Jakituna da ekintza horietatik urrun nagoenean. Beraz, zuk ere ez duzu sinetsiko. Zerbait aitortzen badizut, Allah Azzawajallak ondoen dakien bitartean hori egiteko urrun nagoela, ziur sinetsiko didazu. Ala esanez, benetan ez dago hitzik nire eta zure artean Abu Yusufek esandakoa izan ezik; Pazientzia ona da eta Allah da leporatzen zaituenarekin laguntza eskatzeko lekua." Aishak esan zuen: "Orduan nire posizioa aldatu nuen, ohean etzan nintzen". Esan zuen: "Ala esan zuen, garai hartan banekien ekintza horretatik urrun nengoela, eta Allah Azzawajallak. urrun mantenduko nau ekintza horietatik urrun nagoelako. Hala ere, Allahren arabera, ez nuen uste hori gertatuko. Nire kasua arinago sentitu zen Allah Azza wa jalla irakurritako gauza batekin hitz egin ondoren. Hala ere, Profeta sallaallahu 'alaihi wa sallam-aren ametsean agertuko da Allah Azzawajalla-k urrundu ninduela ekintza honetatik' Aishak esan zuen 'Ala esan zuen, Allah-ren mezulariak ez zuen bere etxea utzi zuen Allah-k ez zuen sallam utzi arte. Azzawajallak errebelazio bat bidali zion bere profetari. Beraz, bere egoera aldatu zen normalean errebelazioa etortzen denean, bere izerdia isurtzen jarraitu zuen, nahiz eta berari agertu zitzaion hitzaren pisua oso astuna zela esan zuen. Aisyah! Allah Azza wajalla. has kept you away from that act'. Then my mother said to me; 'Stand up to him'. I said; 'By Allah, I will not stand against him and I will not praise except Allah Azza wa jalla, He is the one who has sent down revelations that explain how far away I am. Allah Azzawajalla. has revealed a verse which means: Indeed, those who carry false news are from zure taldea, hamar bertso arte Allah Azzawajallak gatazka honetatik noraino nagoen azaltzen duten hainbat bertso bidali ditu». esan zuen Aishak; 'Abu Bakr-ek dohaintzak ematen zizkion Misthah-i, bere senide zelako eta pobrea zelako. Esan zuen; 'Alaren arabera, ez diot inoiz betiko lagunduko Aisyah leporatu ondoren.' Orduan Allah Azzawajallak errebelazio bat bidali zuen, hau da; Eta ez ote dutenek - Haren hitzaren arabera - ez al duzue nahi Allahk barkatzen zaituztela' esan zuen Abu Bakr-ek; "Alaren arabera, zoriontsuagoa izango nintzateke Ala barkatuko balu". Gero Misthah-i laguntza ematera itzuli zen normalean laguntza ematen zion bezala. Abu Bakr esan zuen; "Benetan, ez diot betiko laguntzeari utziko". esan zuen Aishak; Rasulullah sallaallahu 'alaihi wa sallam galdetu zion Zainab bint Jahsyin, sallaallahu 'alaihi wa sallam Profetaren emazteari, niri gertatu zitzaidanari buruz: 'Zer dakizu, zer ikusi duzu edo zer berri heldu zaizu?' erantzun zuen; 'O Allahren mezularia! Entzumena eta ikusmena zaintzen ditut beti, eta ona baino ez dakit». esan zuen Aishak; "Sallaallahu 'alaihi wa sallam" Profetaren emazteetako bat izan zen, zeinak defendatu ninduen, Ala modu sano batean babestu zedin, nahiz eta bere arrebak, Hamnah bint Jahsyinek, gorroto izan, pertsona dohakabeetako bat izan zen. dio; Ibn Shihabek esan zuen; «Hor amaitzen da jende talde honen inguruan heldu zaigun historiaren amaiera». Esan digu [Bahza] esan digu k Niri [Ibrahim bin Saad] [Salih]-tik, [Bahz]-ek esan zuen; esan nion; — Ibn Kaisan? dio; 'Bai'. [Ibn Shihabek] esan zuen; esan zidan [Urwah bin AzZubair] eta [Sa'id bin Musayyab] eta [Al Qomah bin Waqash] eta [Ubaidullah bin Utbah] [Aisha, sallaallahu 'alaihi wa sallam profetaren emaztea], akusatu zuen jendeak esan zionean.