Sunnah membaca Doa Iftitah - 7: WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL-ARDHA HANIIFAN MUSLIMAN

Imam Ahmad : 764

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ يُكَبِّرُ ثُمَّ يَقُولُ وَجَّهْتُ وَجْهِي لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ اللَّهُمَّ اهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ اصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَإِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُوَرَهُ فَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الصَّلَاةِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ قَالَ عَبْد اللَّهِ قَالَ بَلَغَنَا عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ رَاهَوَيْهِ عَنِ النَّضْرِ بْنِ شُمَيْلٍ أَنَّهُ قَالَ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ قَالَ لَا يُتَقَرَّبُ بِالشَّرِّ إِلَيْكَ حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ عَمِّهِ الْمَاجِشُونِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ وَجَّهْتُ وَجْهِي فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ الْهَاشِمِيِّ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ

Һөйләне беҙгә [Хәсим бин Әл Ҡасим] Һөйләне беҙгә [Ғәбдел Әзиз йәғни Ибнү Абдулла бин Әбү Сәләмә] [уның абзыйы йәғни Әл Мәжисюн бин Әбү Сәләмә] [Әл Әғраждан] [Ғөбәйҙулла бин Әбү Рафиһ] [Ғәли бин Әбү Рафиһ] булғанда [Ғәли бин Әбү Рафиһүт] булған. намаҙҙы башларға теләһә, ул тәкбир әйтте, шунан уҡыны: «Мин йөҙөмдө түшәмде һәм ерҙе тура итеп барлыҡҡа килтергән һәм баш һалғанға йүнәлтәм, ә мин мөшриктәрҙән түгелмен». Ысынлап та, минең намаҙҙарым, ғибәҙәттәрем, йәшәүем һәм үлемем бары тик ғәләмдәр раббиһы Аллаһ өсөн генә. Уның менән бер ниндәй ҙә партнер юҡ, шуның менән миңә бойоролдо һәм мин беренселәрҙән булып ышандым. Эй, Аллаһ, Һин батша, Һинән башҡа табыныуға лайыҡлы илаһ юҡ, Һин минең Рабб һәм мин Һинең ҡолоң, мин үҙемә ғәҙелһеҙлек эшләнем һәм мин үҙемдең гонаһтарымды таныйым, шуға күрә минең бөтә гонаһтарымды ғәфү ит, сөнки бер кем дә минең гонаһтарымды ғәфү итмәй, Һинән башҡа насар, һәм мине иң яҡшы әхлаҡи йүнәлешкә йүнәлтергә мөмкин, сөнки миңә бер кем дә күрһәтә алмай, Һинән башҡа берәү ҙә булырға Һинән башҡа насарҙан ҡас, мин Һинең саҡырыуыңды рәхәтләнеп үтәйем һәм бөтә яҡшылыҡ Һинең ҡулыңда һәм яуызлыҡ Һиңә ҡайтмай, Мин Һиңә һәм Һиңә бөтә ниғмәттәрҙе һәм бейеклектәрҙе бәйлемен, ғәфү үтенәм һәм Һиңә тәүбә итәм'. Ул баш эйгәндә уҡый: «Йә Аллаһ, Һиңә баш эйәм, Һиңә ышанам, Һиңә биреләм, ишетеүем, күреүем, мейем, һөйәктәрем, мускулдарым Һиңә бағышланған». башын күтәргәндә: «Аллаһ Уны маҡтағандарҙы ишетә», — тип уҡыны. Эй, беҙҙең Раббыбыҙ, Һиңә күктәр менән Ер һәм улар араһындағы арауыҡ тиклем, һәм унан һуң теләһә ниндәй нәмәнән теләһәң дә маҡтау булһын». Сәждә ҡылғанда: «Эй, Аллаһ Һиңә сәждә итәм, Һиңә иман килтерәм, Һиңә тәслим итәм, йөҙөм уны барлыҡҡа килтергән һәм формалаштырған, һуңынан формаһын матурлаған, унан ишетеү һәм күреү асылғанға сәждә итә», — тип уҡыған. Намаҙ уҡып, сәләм биреп бөткәс, былай тип уҡыны: «Йә Аллаһ, минең элекке һәм киләсәк гонаһтарымды, йәшергән йәки асҡан гонаһтарымды, артыҡ ҡылғандарымды, Һин минән яҡшыраҡ белгән гонаһтарымды ғәфү ит, Һин беренсе һәм һуңғы, Һинән башҡа илаһ юҡ». Абдулла әйтте; был хәҙистә әйткән Надлар бин Сөймәилдән Исхаҡ бин Рахуйанан беҙгә килеп еткән; «Яуызлыҡ Һиңә ҡайтмай». Икенсе тарихта; «Һиңә яуызлыҡ менән бағышланмаҫҡа». Беҙгә [Хөжәйен] беҙгә [Ғәбдел Әзизгә] үҙенең абзыйынан [Мәжисүн бин Әби Сәләмә] [Ғабдуррахман Әл Әғраждан] [Ғөбәйҙуллаһ бин Әби Рафиҙан] [Ғәли бин Әбү Талибтан], Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһиссәләм әйткәндә әйтелгән: йөҙөмдө бор, — тине һуңынан элеккесә, әммә уҡыны: — Һәм унан ҡас. насарлыҡ минән», — тип уйлай. Ул беҙгә [Хөжәйенде], [Ғәбдел Әзизде] [Ғабдуллаһ бин Фадлал Хәсимиҙән] [Әл Әғраждан] [Ғөбәйҙулла бин Әби Рәфиҙән] [Ғәли бин Әбү Талибтан], Пәйғәмбәребеҙҙән саллаллаһу ғәләйһи үәссәләмдән шуға оҡшаштарҙы һөйләне.