Al 'aliyy

Imam Ahmad : 4182

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ النِّسَاءَ كُنَّ يَوْمَ أُحُدٍ خَلْفَ الْمُسْلِمِينَ يُجْهِزْنَ عَلَى جَرْحَى الْمُشْرِكِينَ فَلَوْ حَلَفْتُ يَوْمَئِذٍ رَجَوْتُ أَنْ أَبَرَّ إِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَّا يُرِيدُ الدُّنْيَا حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ } فَلَمَّا خَالَفَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَصَوْا مَا أُمِرُوا بِهِ أُفْرِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي تِسْعَةٍ سَبْعَةٍ مِنْ الْأَنْصَارِ وَرَجُلَيْنِ مِنْ قُرَيْشٍ وَهُوَ عَاشِرُهُمْ فَلَمَّا رَهِقُوهُ قَالَ رَحِمَ اللَّهُ رَجُلًا رَدَّهُمْ عَنَّا قَالَ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَاتَلَ سَاعَةً حَتَّى قُتِلَ فَلَمَّا رَهِقُوهُ أَيْضًا قَالَ يَرْحَمُ اللَّهُ رَجُلًا رَدَّهُمْ عَنَّا فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَا حَتَّى قُتِلَ السَّبْعَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَاحِبَيْهِ مَا أَنْصَفْنَا أَصْحَابَنَا فَجَاءَ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ اعْلُ هُبَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُولُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ فَقَالُوا اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ لَنَا عُزَّى وَلَا عُزَّى لَكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُولُوا اللَّهُ مَوْلَانَا وَالْكَافِرُونَ لَا مَوْلَى لَهُمْ ثُمَّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ يَوْمٌ لَنَا وَيَوْمٌ عَلَيْنَا وَيَوْمٌ نُسَاءُ وَيَوْمٌ نُسَرُّ حَنْظَلَةُ بِحَنْظَلَةَ وَفُلَانٌ بِفُلَانٍ وَفُلَانٌ بِفُلَانٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا سَوَاءً أَمَّا قَتْلَانَا فَأَحْيَاءٌ يُرْزَقُونَ وَقَتْلَاكُمْ فِي النَّارِ يُعَذَّبُونَ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ قَدْ كَانَتْ فِي الْقَوْمِ مُثْلَةٌ وَإِنْ كَانَتْ لَعَنْ غَيْرِ مَلَإٍ مِنَّا مَا أَأَمَرْتُ وَلَا نَهَيْتُ وَلَا أَحْبَبْتُ وَلَا كَرِهْتُ وَلَا سَاءَنِي وَلَا سَرَّنِي قَالَ فَنَظَرُوا فَإِذَا حَمْزَةُ قَدْ بُقِرَ بَطْنُهُ وَأَخَذَتْ هِنْدُ كَبِدَهُ فَلَاكَتْهَا فَلَمْ تَسْتَطِعْ أَنْ تَأْكُلَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَأَكَلَتْ مِنْهُ شَيْئًا قَالُوا لَا قَالَ مَا كَانَ اللَّهُ لِيُدْخِلَ شَيْئًا مِنْ حَمْزَةَ النَّارَ فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَمْزَةَ فَصَلَّى عَلَيْهِ وَجِيءَ بِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَوُضِعَ إِلَى جَنْبِهِ فَصَلَّى عَلَيْهِ فَرُفِعَ الْأَنْصَارِيُّ وَتُرِكَ حَمْزَةُ ثُمَّ جِيءَ بِآخَرَ فَوَضَعَهُ إِلَى جَنْبِ حَمْزَةَ فَصَلَّى عَلَيْهِ ثُمَّ رُفِعَ وَتُرِكَ حَمْزَةُ حَتَّى صَلَّى عَلَيْهِ يَوْمَئِذٍ سَبْعِينَ صَلَاةً

Беҙгә [Аффан] әйтте, беҙгә [Хәммәт] әйтте [Әсә бин Әс Сәғиб] [Әш Сәйәбиҙән] [Ибн Мәсғүдтән], Ухуд һуғышы ваҡытында мосолман ҡатын-ҡыҙҙары мөшриктәрҙең яраларын дауалау өсөн мосолман ғәскәрҙәре артында булған. Шул ваҡытта ант биргән булһам, уны үтәр инем. Ысынлап та, ул ваҡытта беҙҙең арала донъяға һаман да теләүсе бер кем дә булманы, тик Аллаһы Тәғәлә Әззә Вә Джалла был аятты иңдерҙе: «Һеҙҙең арала донъяны теләүселәр бар һәм арағыҙҙа теге донъяны теләүселәр бар, шунан һуң Ул һеҙҙе һынау өсөн уларға борҙо-' -С. Али Имран: 152-. Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләре ризаһыҙлыҡ белдерә башлағанға тиклем, уның бойороҡтарын боҙа башлағанға тиклем, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һәм ете ансарҙарҙан һәм ике ҡөрәйштән торған туғыҙ кеше сиркәүҙән сығарылған, ә ул унынсы кеше булған. Шунан улар – туғыҙ кеше – Пәйғәмбәребеҙгә яҡынлашҡас, ул: “Аллаһ беҙгә ҡайтарған халыҡҡа рәхмәтле булһын”, – тигән. Шул саҡ бер ансар кешеһе тороп, бер аҙ һуғыша башланы, ниһайәт, үлтерелде. Шунан тағы яҡынлашҡас, Пәйғәмбәребеҙ: «Аллаһ беҙгә ҡайтарған халыҡҡа рәхмәтле булһын», — тип доға ҡылды һәм ете кеше - ансарҙарҙан - барыһы ла - яу яланында - һәләк булғанға тиклем шулай тип дауам итте. Шунан һуң пәйғәмбәребеҙ: «Ысынлап та, беҙҙең дуҫтарыбыҙ ғәҙел эш итте», — тигән. Әбү Суфьян шунан килеп: «Хөбәл юғары!» Шунан һуң Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Аллаһ иң юғары һәм данлы» тип әйтегеҙ. Шунан дуҫтар: «Аллаһ – Юғары һәм Данлы», — тигән. Әбү Суфьян шунан һуң: «Беҙҙә Ғүззә бар, ә һеҙҙә Үззә юҡ!» Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Әйт: «Аллаһ беҙҙең ярҙамсыбыҙ, кафырҙарға ярҙамсы юҡ», — тине. Шунан Әбү Суфьян: «Бөгөн Бәҙер көнөн алмаштырыу, ҡайһы саҡта бер көн еңәбеҙ, ҡайһы саҡта отолабыҙ, ҡайһы саҡта бер көн беҙгә бәлә бирелә, ҡайһы саҡта шатлыҡ бирелә, Һандләлә Һәндләлә менән, һәм шулай һәм шулай һәм шулай һәм шулай», — тигән. Шунан һуң Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм: «Бер үк түгел, беҙҙең үлтерелгән ғәскәрҙәр ысынында тере - ҡәберҙә - һәм уларға ризыҡ бирелә», - тине. Ә һинең үлтерелгән ғәскәрҙәреңә килгәндә, улар тамуҡ утында йәберләнәсәк». Әбү Суфьян: «Ғәскәрҙәр араһында ҡаҡшағандар ҙа бар, әгәр ҡаҡшаған ҡорбандар минең төркөмдән булмаһа, тимәк, мин нимәгәлер бойормайым йәки тыймайым, миңә оҡшаймы, нәфрәтләнәм дә, был ауыр йәки күңелһеҙ түгел», — тигән. Ғабдуллаһ бин Мәсғүд: «Сәхәбәләр ҙә тикшерҙеләр, Хәмзәнең ҡорһағы ҡырҡылған булып сыҡты, Һиндүн уның йөрәген алып, ашарға ниәтләгән, әммә ашай алмаған», — тигән. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм һорай: «Һиндун үҙенең тәненән нимәлер ашағанмы? Улар: «Юҡ», — тип яуап бирҙеләр, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Киләсәктә Аллаһ Хәмзәнең кәүҙәһен бер минутҡа ла тамуҡ утына һалмаясаҡ», — тигән. Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм Хәмзәнең кәүҙәһен урынлаштырып, уның өсөн доға ҡылды, шунан һуң джихад яланында ла ҡолаған ансарҙар кәүҙәләрен алып килде һәм уларҙы Хәмзәнең кәүҙәһе эргәһенә ҡуйҙы һәм улар өсөн доға ҡылды. Ансарҙар кәүҙәһен сығаралар, әммә Хәмзәнең кәүҙәһе урынында ҡала. Шунан һуң уға тағы бер ансар кешеһенең кәүҙәһен килтерәләр, ул да ҡолаған, шунан уны Хәмзәнең кәүҙәһе эргәһенә ҡуйып, тағы ла намаҙ уҡый, һуңынан ансар кешенең кәүҙәһен күтәрә, әммә Хәмзәнең кәүҙәһе урынында ҡала, тик ул саллалләһү ғәләйһи васалләм шул көндө етмеш тииға намаҙ уҡый.