Barang siapa bermimpi buruk, hendaklah meludah ringan ke kiri tiga kali dan berlindung kepada Allah

Imam Muslim : 4195

حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَابْنُ أَبِي عُمَرَ جَمِيعًا عَنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَاللَّفْظُ لِابْنِ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ كُنْتُ أَرَى الرُّؤْيَا أُعْرَى مِنْهَا غَيْرَ أَنِّي لَا أُزَمَّلُ حَتَّى لَقِيتُ أَبَا قَتَادَةَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ الرُّؤْيَا مِنْ اللَّهِ وَالْحُلْمُ مِنْ الشَّيْطَانِ فَإِذَا حَلَمَ أَحَدُكُمْ حُلْمًا يَكْرَهُهُ فَلْيَنْفُثْ عَنْ يَسَارِهِ ثَلَاثًا وَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ شَرِّهَا فَإِنَّهَا لَنْ تَضُرَّهُ و حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ وَعَبْدِ رَبِّهِ وَيَحْيَى ابْنَيْ سَعِيدٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي حَدِيثِهِمْ قَوْلَ أَبِي سَلَمَةَ كُنْتُ أَرَى الرُّؤْيَا أُعْرَى مِنْهَا غَيْرَ أَنِّي لَا أُزَمَّلُ و حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ كِلَاهُمَا عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَيْسَ فِي حَدِيثِهِمَا أُعْرَى مِنْهَا وَزَادَ فِي حَدِيثِ يُونُسَ فَلْيَبْصُقْ عَلَى يَسَارِهِ حِينَ يَهُبُّ مِنْ نَوْمِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ

Беҙгә [Ғәмру Ән Нәҡит] һәм [Исхаҡ бин Ибраһим] һәм [Ибн Әбү Ғүмәр] барыһын да [Ибн Өйәйнә] һәм был лафаж Ибн Әбү Ғүмәрҙеке тип һөйләне; Беҙгә [Суфьянға] [Әз Зөһриҙән] [Әбү Сәләмәнән] һөйләп, ул әйтте; — Төшөмдә һыҙланыу тыуҙырған нәмә күрҙем һәм шул ваҡытта юрғанһыҙ йоҡланым. Шунан [Әбү Ҡатада] менән осраштым һәм уға быны еткерҙем, ул әйткәнсе; Мин Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдең: «Яҡшы төштәр Аллаһы Тәғәләнән, насар төштәр шайтандан», — тигәнен ишеттем. Әгәр ҙә төшөңдә үҙеңә оҡшамаған нәмә күрһәң, унан һуң өс тапҡыр һулға төкөрөп, уның яуызлығы хәүефенән Аллаһҡа һыйынһаң, һис шикһеҙ, ул һиңә зыян килтермәҫ». Һәм беҙгә [Ибн Әбү Ғүмәргә]; Беҙгә [Суфьян] [Мөхәммәт бин Ғәбдүр Рахман] -ғаиләһенән ҡол- Тәлһә һәм [Ғабду Раббих] һәм [Яхъя ибн Сәғит] һәм [Мөхәммәт бин Әмру бин Әлҡәмәх] [Әбү Сәләләһиләләһ менән] [Әбү Сәләләһиләһәхүләһүт] тарафынан [Әбү Сәләләһиләһиәһүәттән] әйтелгән. оҡшаш Хәҙис. Әммә Әбү Сәләмәтең һүҙҙәрен телгә алманы. Һәм миңә [Хармала бин Яхъяға] әйтте; Беҙгә [Ибн Ваһбҡа] хәбәр итте; Миңә [Юнысҡа] вәғәзләне; Шулай уҡ икенсе юлдан риүәйәт ителә, Һәм беҙгә [Исхаҡ бин Ибраһим] һәм [Ғабду бин Хөмәйд] икеһе лә әйтте; Беҙгә хәбәр итте [Ғабдур Разаҡ]; Беҙгә [Мәғмәргә] уларҙы икеһен дә [Әз Зөһриҙән] ошо юл аша хәбәр итте. Һәм унда Әбү Сәләмәнең һүҙҙәре юҡ. Юныстың хәҙисендә өҫтәү бар; — Шунан өс тапҡыр уянғас, һулға төкөр.