Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Malik : 882

حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا ذَهَبَ إِلَى قُبَاءٍ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَلَسَتْ تَفْلِي فِي رَأْسِهِ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكًا عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ يَشُكُّ إِسْحَقُ قَالَتْ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يُضْحِكُكَ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ مُلُوكًا عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ كَمَا قَالَ فِي الْأُولَى قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ قَالَ فَرَكِبَتْ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ

Миңә әйтелгәнсә, Яхъя Мәликтән [Исхаҡ бин Абдулла бин Әбү Талхахтан] [Әнәс бин Мәликтән] былай тигән: «Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм Ҡубаға барғанда, ул Өммө Харам бинт Милхан менән осрашты, һуңынан Өммө Хәрәм уға ризыҡ бирҙе, Өммө Хәрәмдең Өммө Хәрәм булды. Бер көндө пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм уны осрата, шунан ул уға ризыҡ бирә. Шунан өммө Хәрәм йоҡлап киткәнсе Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдең башын терәп ултыра. Шунан ул көлөп торҙо, Өммө Харам әйтте: «Мин шунан һораным: «Эй, Аллаһ Рәсүле, һине нимә көлдөрә?» Ул яуап бирҙе: «Миңә халҡымдан Аллаһ юлында һуғышҡан бер нисә кеше күрһәтелде, улар диңгеҙ өҫтөндә диванда ултырған батшалар кеүек өҫтөнлөк итә». йәки «Дивандарҙағы батшалар кеүек». -Исхаҡ быға шикләнде- Өммө Харам әйтте; «Мин шунан һуң Аллаһ рәсүленән: «Эй, Аллаһ рәсүле, доға ҡыл, мин уларҙан булһын», — тип һораным. Шунан Өммө Хәрәм өсөн доға ҡылып, башын кире йоҡларға һала. Шунан тороп көлдө, Өммө Харам һораны: «Эй, Аллаһ Рәсүле, һине нимә көлдөрә?» тип яуап бирҙе; «Миңә өммәтемдән Аллаһ юлында һуғышҡан бер төркөм кешеләр күрһәтелде, улар диванда ултырған батшалар кеүек». йәки «Дивандарҙағы батшалар кеүек... тәүҙә әйтелгәнсә». Өммө Хәрәм әйтте; «Эй, Аллаһ илсеһе, мин дә уларҙан булһын өсөн доға ҡыл». Ул: «Һин улар араһында беренселәрҙәнһең», — тине. Әнәс бин Малик тигән; «Өммө Хәрәм Мөғәвиә заманында диңгеҙ аша сыҡҡан, һуңынан ярға тартып сығырға йыйынғанда, машинаһынан ырғытылып үлгән».