Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Muslim : 3484

و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عُمَارَةَ وَهُوَ ابْنُ الْقَعْقَاعِ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَضَمَّنَ اللَّهُ لِمَنْ خَرَجَ فِي سَبِيلِهِ لَا يُخْرِجُهُ إِلَّا جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَإِيمَانًا بِي وَتَصْدِيقًا بِرُسُلِي فَهُوَ عَلَيَّ ضَامِنٌ أَنْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ أَرْجِعَهُ إِلَى مَسْكَنِهِ الَّذِي خَرَجَ مِنْهُ نَائِلًا مَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا مِنْ كَلْمٍ يُكْلَمُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلَّا جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَهَيْئَتِهِ حِينَ كُلِمَ لَوْنُهُ لَوْنُ دَمٍ وَرِيحُهُ مِسْكٌ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْلَا أَنْ يَشُقَّ عَلَى الْمُسْلِمِينَ مَا قَعَدْتُ خِلَافَ سَرِيَّةٍ تَغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَبَدًا وَلَكِنْ لَا أَجِدُ سَعَةً فَأَحْمِلَهُمْ وَلَا يَجِدُونَ سَعَةً وَيَشُقُّ عَلَيْهِمْ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنِّي وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي أَغْزُو فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأُقْتَلُ ثُمَّ أَغْزُو فَأُقْتَلُ ثُمَّ أَغْزُو فَأُقْتَلُ و حَدَّثَنَاه أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عُمَارَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ

Һәм миңә әйтте [Зөһәйр бин Хәрб] беҙгә [Джарир] ['Әмәрә] - атап әйткәндә, Ибн Әл-Ҡаҡҡа' - [Әбү Зүрә] [Әбү Һүрәйрә] ул әйтте: «Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи васаллам әйтте: «Аллаһ гарантия бирә, кем уны теләмәй, тип һуғышырға теләйем, тип, уның юлында, юл, ул Миңә ышана һәм аҡлай, кем Минең илсе, һуңынан Мин гарантия бирәм, тип, мин уны ожмахҡа инә йәки уны ҡайтарып, уның өйөнә еңеүҙе рәүешендә сауаптар һәм ғәнимә. Мөхәммәттең йәне ҡулында булған Зат менән ант итәм, һуғышта бер кем дә зыян күрмәйәсәк фи сәбилиллаһ, әммә һуңыраҡ Ҡиәмәт көнөндә ул элекке кеүек яраланған килеш, ҡан төҫөндә һәм мускус майы еҫендә килер. Ҡулында Мөхәммәттең йәне булған кеше тарафынан, әгәр был мосолмандарға йөк булмаһа, мин, ысынлап та, Аллаһы Тәғәләнең динен яҡлау өсөн көрәшергә экспедицияла ҡалырға теләмәйем, әммә мин уларҙы үҙ сығымдарын күтәрә алмайым, шул уҡ ваҡытта улар ҙа мөмкинлеге юҡ, хатта улар минең менән һуғышҡа китмәһә лә, үҙҙәрен ҡәнәғәтһеҙләндермәҫкә. Мөхәммәттең йәне Ҡулында булған Зат менән ант итәм, мин бик һуғышҡым килде фи сәбилиллаһ, шунан үлтерелде, шунан тағы һуғыштым һәм үлтерелде, шунан һуң тағы һуғыштым һәм үлтерелдем'. Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйибәгә] әйтелде һәм [Әбү Ҡурайб] әйтте; өҫтәге сәнәд менән беҙгә [Ибн Фүҙләилгә] [Ғүмәрә]нән һөйләгән.