Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Bukhari : 6486

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ وَكَانَتْ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ وَجَعَلَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكًا عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ شَكَّ إِسْحَاقُ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَا قَالَ فِي الْأُولَى قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ فَرَكِبَتْ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ

Беҙгә [Ғабдулла бин Йософҡа] һөйләгән, [Мәликкә] [Исхаҡ бин Абдулла бин Әбү Талхахтан] һөйләгән, ул [Әнәс бин Мәликтең] әйткәнен ишеткән, Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйхиуаслам бер ваҡыт Шәмит би Ғүбәҙәгә кейәүгә сыҡҡан Өммө хәрәм бинт Милхан менән осрашҡан. Бер көндө саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм уны осрата, Өммө Харам уға ашарға биреп, башындағы беттәрҙе эҙләй. шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсалләм йоҡлап китте, шунан уянып көлдө. Өммө Хәрәм ти; Мин һорайым; — Нимә һине көлдөрә, эй, Аллаһ Рәсүле? — Ул яуап бирҙе: «Минең өммәттән бер нисә кешене миңә һуғыш хәлендә күрһәттеләр, улар диңгеҙ өҫтөндә келәмдәге батша булып, -йәки редакция менән - келәмдәге батшалар кеүек йөҙҙө», - тип шикләнде Исхаҡ редакцияның аныҡлығына. - Өммө харам тигән; «Эй, Аллаһ Рәсүле, Аллаһ мине улар араһына индерһен өсөн минең өсөн доға ҡыл? ' һуңынан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам уның өсөн доға ҡылды. Шунан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм башын һалды, шунан көлкө-көлөп торҙо, шунан мин-Өммө Хәрәм- һораны; — Нимә һине көлдөрә, эй, Аллаһ Рәсүле? — Пәйғәмбәр яуап бирҙе; «Минең өммәтемдән бер нисә кеше бар, улар фии сәбилиләһ һуғышсы булып киткән», һәм өҫтәге кеүек башҡалар. Өммө Хәрәм әйтте; — Эй, Аллаһ Рәсүле, Аллаһ Тәғәлә мине улар араһына индерһен өсөн минең өсөн доға ҡыл! — Пәйғәмбәребеҙ: «Һин беренсе яугирҙар төркөмөнән», — тигән. Артабан Өммө Харам Мөғәвиә бин Әбү Суфьян батшалыҡ иткән осорҙа диңгеҙҙә йөҙөп йөрөй, диңгеҙҙән сыҡҡанда уның һыбайлы хайуаны тайып китә, ​​шуға күрә Өммө Харам вафат була.