Ummu Haram ikut serta mengarungi lautan dalam perang laut pertama kaum muslimin hingga gugur syahid

Imam Bukhari : 2580

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ عَنْ مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَطْعَمَتْهُ وَجَعَلَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ وَمَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكًا عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ شَكَّ إِسْحَاقُ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهمْ فَدَعَا لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ وَمَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَا قَالَ فِي الْأَوَّلِ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ فَرَكِبَتْ الْبَحْرَ فِي زَمَانِ مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ

Беҙгә [Ғабдулла бин Йософҡа] [Мәликтән] [Исхаҡ бин Ғабдулла бин Әби Тәлһәхтән] [Әнәс бин Мәлик рәҙлиаллаһу әнһү] нән һөйләнелгән: «Бер ваҡыт Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үсәлләм Ғөммө Хәрәмгә килде. Ул ваҡытта Өмө Харам етәкселек итә - ҡатыны - Ғүбәҙә бин аш-Шомит, һуңынан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам уның янына килә һуңынан ул Бәлиәүҙе ашата һәм Өммө Хәрәм һуңынан Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам йоҡлап киткәнсе баш сәстәрен тарап ала. Шунан көлөп уянды. Өммө Хәрәм әйтте; Мин: «Нимә һине көлдөрҙө, эй, Аллаһ илсеһе?» Ул яуап бирҙе: «Минең өммәттән миңә Аллаһ юлында һуғыш ғәскәрҙәре итеп күрһәтелгән кешеләр бар, улар диңгеҙҙәрҙә тәхеттәге батшалар булып йәки тәхеттәге батшалар кеүек йөҙгәндәр». Исхаҡ был һөйләмдә икеләнеп ҡалды. Өммө Хәрәм әйтте; Мин: «Эй, Аллаһ илсеһе, Аллаһ мине лә шуларҙан итһен тип доға ҡыл», — тинем. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм уның өсөн доға ҡылды. Шунан башын түбән һалды - йоҡлап китте - шунан көлөп уянды. Өммө Хәрәм әйтте; Мин: «Нимә һине көлдөрҙө, эй, Аллаһ илсеһе?» Ул яуап бирҙе: «Минең өммәттән миңә Аллаһ юлында һуғыш ғәскәрҙәре итеп күрһәтелгән кешеләр бар». Тәүҙә әйткәнсә. Өммө Хәрәм әйтте; Мин әйттем: «Эй, Аллаһ илсеһе, Аллаһ Тәғәләгә доға ҡыл, мине лә уларҙан итһен», — тинем. Ул: «Һин беренселәрҙән булырһың», — тигән. Шулай итеп, Өммө Харам Мөғәвиә бин Әби Суфан заманында диңгеҙҙәрҙә йөҙгән. Диңгеҙҙән сыҡҡас, уны һыбайлы хайуаны ырғыта, үлә.