Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Ahmad : 25790

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ يَعْنِي ابْنَ سَلَمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ حَرَامٍ أَنَّهَا قَالَتْ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِلًا فِي بَيْتِي إِذْ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي أَنْتَ مَا يُضْحِكُكَ فَقَالَ عُرِضَ عَلَيَّ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ ظَهْرَ هَذَا الْبَحْرِ كَالْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا مِنْهُمْ ثُمَّ نَامَ أَيْضًا فَاسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقُلْتُ بِأَبِي وَأُمِّي مَا يُضْحِكُكَ قَالَ عُرِضَ عَلَيَّ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي يَرْكَبُونَ هَذَا الْبَحْرَ كَالْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ فَقُلْتُ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ فَغَزَتْ مَعَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَكَانَ زَوْجَهَا فَوَقَصَتْهَا بَغْلَةٌ لَهَا شَهْبَاءُ فَوَقَعَتْ فَمَاتَتْ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أُمِّ حَرَامٍ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَذَكَرَ مَعْنَاهُ

Һөйләне беҙгә [Раух] әйтте, беҙгә һөйләне [Хәммәд] - атап әйткәндә, Ибн Сәләмә - [Яхъя бин Сәғиттән] [Мөхәммәт бин Яхъя бин Хибандан] [Әнәс бин Маликтан] [Өммө Хәрәмдән] ул әйтте: «Ҡасан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһисүһи үәҙләм булды. көлдө, мин шунан: «Атайым менән әсәйем хаҡына һинең йолом итеп, ниңә көләһең?» Ул яуап бирҙе: «Мин халҡымдан кешеләрҙең был диңгеҙҙә әсирҙәре өҫтөндә батшалар кеүек йөҙөүен күрҙем». Мин уларҙан булһын өсөн доға ҡыл тинем, ул: «Йә Аллаһ, уны ла шуның бер өлөшө ит», — тине. Шунан тағы ла йоҡлап китте лә, көлөп уянды. Мин шунан: «Атайым менән әсәйем хаҡына һеҙҙең йолом өсөн, нишләп көләһегеҙ, әфәндем?» Ул яуап бирҙе: «Мин халҡымдан кешеләрҙең был диңгеҙҙә әсирҙәре өҫтөндә батшалар кеүек йөҙөүен күрҙем». Мин тағы ла: “Минең өсөн доға ҡылығыҙ, уларҙан булһын”, – тинем. Ул һуңынан: «Һеҙ беренселәрҙән», — тигән. Шулай итеп, Өммө Харам ире Үбәҙә бин Шәмит менән һуғыша, һуңынан аҡ инә биғәле уның муйынын һындыра, йығылып үлә». Беҙгә әйтелгән [Аффан] әйтте; беҙгә [Хәммәт бин Сәләмә] һөйләне, ул әйтте; миңә [Яхъя бин Сәғит] [Мөхәммәт бин Яхъя бин Хаббандан] [Әнәс бин Мәликтән] [Өммө Харамдан] хәбәр иткән ине, ул әйтте: «Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам минең өйҙә булды... һуңынан ул -хәҙис- телгә алды, был уға оҡшаш ине».