Allah menjamin orang yang berperang di jalannya, tidak ada yang mendorongnya keluar kecuali karena iman kepadaku dan para rasulku ,untuk mengembalikannya dengan memperoleh pahala atau ghanimah atau memasukkannya ke surga

Imam Muslim : 3535

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَدْخُلُ عَلَى أُمِّ حَرَامٍ بِنْتِ مِلْحَانَ فَتُطْعِمُهُ وَكَانَتْ أُمُّ حَرَامٍ تَحْتَ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَدَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا فَأَطْعَمَتْهُ ثُمَّ جَلَسَتْ تَفْلِي رَأْسَهُ فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَرْكَبُونَ ثَبَجَ هَذَا الْبَحْرِ مُلُوكًا عَلَى الْأَسِرَّةِ أَوْ مِثْلَ الْمُلُوكِ عَلَى الْأَسِرَّةِ يَشُكُّ أَيَّهُمَا قَالَ قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَدَعَا لَهَا ثُمَّ وَضَعَ رَأْسَهُ فَنَامَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَتْ فَقُلْتُ مَا يُضْحِكُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ نَاسٌ مِنْ أُمَّتِي عُرِضُوا عَلَيَّ غُزَاةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَا قَالَ فِي الْأُولَى قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ أَنْتِ مِنْ الْأَوَّلِينَ فَرَكِبَتْ أُمُّ حَرَامٍ بِنْتُ مِلْحَانَ الْبَحْرَ فِي زَمَنِ مُعَاوِيَةَ فَصُرِعَتْ عَنْ دَابَّتِهَا حِينَ خَرَجَتْ مِنْ الْبَحْرِ فَهَلَكَتْ

Беҙгә [Яхъя бин Яхъяға] һөйләп, ул әйтте; Мин уны [Мәлик] алдында уҡыным; [Исхаҡ бин Абдулла бин Әбү Тәлһәхтән] [Әнәс бин Мәликтән], тип, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәсәллам бер ваҡыт Өммө Харам бинт Милхан менән осрашты - Үбәҙә бин Шәмиттең ҡатыны - һуңынан ул уға ризыҡ бирҙе. Шунан һуң Өммө Харам Өммө Харамдың сәсен Аллаһ Рәсүле ﷺ йоҡлап киткәнсе тараған, ҡапыл ул көлөп уянғансы. Өммө Хәрәм: «Нимә сәбәпсе булды һине көлдөрҙө, эй, Аллаһ Рәсүле?» Ул: «Миңә Аллаһы Тәғәлә тарафынан минең халҡымдың бер төркөмө күрһәтте, улар диңгеҙ аша Аллаһ юлында кәмәләрҙә, йәғни тәхеттәге батшалар йәки тәхеттәге батшалар кеүек һуғышып йөрөгәндәр», — тине. -рауыҡсы ике арала икеләнеп ҡалды- Өммө Харам әйтте: «Эй, Аллаһ илсеһе, доға ҡыл, мин улар араһында булһын өсөн». Шунан һуң уның өсөн доға ҡылды. Шунан һуң башын һалып йоҡлап китте. Ҡапыл көлөп уянды. Өммө Харам: «Шунан мин: «Эй, Аллаһ Рәсүле, һине нимә көлдөрә?» ул яуап бирә: «Миңә Аллаһы Тәғәлә Тәғәлә тарафынан халҡымдан бер төркөм күрһәтте, улар Аллаһ юлында һуғыша ине...» -ул тәүҙә әйткәнсә- Өммө Харам әйтте; шунан һуң мин: «Эй, Аллаһ Рәсүле, минең өсөн доға ҡыл, улар араһында булһын!» Ул: «Һеҙ беренсе төркөмдән», — тигән. Мөғәвиә идара иткән осорҙа Өммө Харам диңгеҙгә йөҙөп киткән ислам ғәскәрҙәренә ҡушыла — Аллаһ юлында һуғышырға — ергә төшкәс, машинаһынан йығылып үлә.