Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar

Imam Bukhari : 2778

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدٌ هُوَ ابْنُ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَابِطَرِيقِ مَكَّةَ فَبَلَغَهُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ شِدَّةُ وَجَعٍ فَأَسْرَعَ السَّيْرَ حَتَّى إِذَا كَانَ بَعْدَ غُرُوبِ الشَّفَقِ ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعَتَمَةَ يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا وَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ وَجَمَعَ بَيْنَهُمَا

Беҙгә [Сәғит бин Әбү Мәрйәм] һөйләне [Мөхәммәт бин Джәғфәр] әйтте миңә [Зәйет, ул Әсләм улы] [атаһынан] әйтте; «Мин бер ваҡыт [Ғабдуллаһ бин Ғүмәр рәҙлиаллаһу әнһүмә] менән Мәккә ҡалаһына юлда йөрөгәндә, уға Шофия бинт Әби Ғөбәйдтең ҡаты ауырыу менән яфаланыуы тураһында хәбәр килде. Шулай итеп, ул үҙенең сәйәхәтен тиҙләтте, тик ҡасан сиафаҡ - күктәге ҡыҙыл төҫ - юҡҡа сыҡты, ул туҡтаны һәм Мәғриб һәм Әтмә - Иша - намаҙҙарын уҡыны, улар икеһе менән бергә һуңынан әйтте: «Мин пәйғәмбәребеҙҙе күрҙем, саллаллаһу ғәләйһи джосаллам, ул юлында баҫып йөрөгәндә, ул уларҙы - Мәғрибәһин менән тамамланы». -.