Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar

Imam Nasa'i : 591

أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جَابِرٍ قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ قَالَخَرَجْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ يُرِيدُ أَرْضًا فَأَتَاهُ آتٍ فَقَالَ إِنَّ صَفِيَّةَ بِنْتَ أَبِي عُبَيْدٍ لِمَا بِهَا فَانْظُرْ أَنْ تُدْرِكَهَا فَخَرَجَ مُسْرِعًا وَمَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ يُسَايِرُهُ وَغَابَتْ الشَّمْسُ فَلَمْ يُصَلِّ الصَّلَاةَ وَكَانَ عَهْدِي بِهِ وَهُوَ يُحَافِظُ عَلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا أَبْطَأَ قُلْتُ الصَّلَاةَ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَالْتَفَتَ إِلَيَّ وَمَضَى حَتَّى إِذَا كَانَ فِي آخِرِ الشَّفَقِ نَزَلَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَقَامَ الْعِشَاءَ وَقَدْ تَوَارَى الشَّفَقُ فَصَلَّى بِنَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَجِلَ بِهِ السَّيْرُ صَنَعَ هَكَذَا

Беҙгә [Мәхмүт бин Халидҡа] хәбәр итеп, ул әйтте; Беҙгә [Әл Вәлидкә] һөйләп, ул әйтте; Беҙгә [Ибн Джабирға] һөйләп, ул әйтте; Миңә [Нафиға] әйткәс, ул әйтте; «Мин [Ғабдулла бин Ғүмәр] менән бер районға сәйәхәткә сыҡтым, шунан берәү килеп: «Шәфия бинт Әбү Үбәйҙә проблема бар, зинһар, уны күрергә барығыҙ, өмөтләнәм, һеҙ уға барып етерһегеҙ», — тине. Шунан бер ҡурайш егете менән тиҙ генә килеп сыҡты. Ҡояш байыған ине инде, әммә ул ысынлап та намаҙҙарын -ваҡытында- тотҡан кеше икәнен белһәм дә, намаҙ уҡыманы, шуға күрә бер аҙ тотҡарланғас, уға: «Иң тәүҙә намаҙ уҡы, Аллаһ һиңә рәхмәтле булһын! — Миңә боролоп, атлауын дауам итте, тик мега ҡыҙылдың осона еткәс, туҡтап, мәғриб намаҙын уҡыны, унан һуң ишә намаҙын уҡыны, ә мега ҡыҙыл юҡҡа сыҡты. Ул беҙҙең менән бергә намаҙ уҡыны, намаҙ уҡып бөткәс, беҙгә боролоп, Аллаһ Рәсүле саллаллаһуғәләйһиссәләм, сәйәхәткә ашыҡҡанда, шундай нәмә эшләгән, тине».