Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar

Imam Ahmad : 6087

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ قَالَ جَمَعَ ابْنُ عُمَرَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ مَرَّةً وَاحِدَةً جَاءَهُ خَبَرٌ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ أَنَّهَا وَجِعَةٌ فَارْتَحَلَ بَعْدَ أَنْ صَلَّى الْعَصْرَ وَتَرَكَ الْأَثْقَالَ ثُمَّ أَسْرَعَ السَّيْرَ فَسَارَ حَتَّى حَانَتْ صَلَاةُ الْمَغْرِبِ فَكَلَّمَهُ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ الصَّلَاةَ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيْهِ شَيْئًا ثُمَّ كَلَّمَهُ آخَرُ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيْهِ شَيْئًا ثُمَّ كَلَّمَهُ آخَرُ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَعْجَلَ بِهِ السَّيْرُ أَخَّرَ هَذِهِ الصَّلَاةَ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلَاتَيْنِ

Беҙгә [Ғәбдүррәзәҡ] әйтте [Ибн Джүрәйж] миңә [Нафиға] әйтте, тине; Ибн Ғүмәр бер ваҡыт ике намаҙҙы бер тапҡыр уҡыған. Был хәл Шәфия бинт Әби Үбәйҙән уның ауырыуы тураһында хәбәр алғас була. Шулай итеп, Ибн Ғүмәр Әср намаҙын уҡып сығып китә, ​​ул тауар йөгөн ҡалдыра һәм мәғриб намаҙы ваҡыты еткәнсе юлын тиҙләтә. Шул саҡта дуҫтары араһынан бер кеше уға: «Шалах кеүек, намаҙ ваҡыты етте», — тигән. Ул уға әҙ генә лә боролманы. Шунан икенсеһе уға тағы ла әйтте, әммә ул һаман да ситкә ҡараманы, икенсеһе уға әйтте, шуға күрә [Ибн Ғүмәр]: «Мин Рәсүлуллаһты күрҙем, әгәр ҙә ул сәйәхәткә ашыҡһа, был намаҙҙы ике намаҙ араһында ҡушылырлыҡ итеп тамамланы», — тигән.