Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar

Imam Abu Dawud : 1025

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِالْمَدِينَةِ مِنْ غَيْرِ خَوْفٍ وَلَا مَطَرٍفَقِيلَ لِابْنِ عَبَّاسٍ مَا أَرَادَ إِلَى ذَلِكَ قَالَ أَرَادَ أَنْ لَا يُحْرِجَ أُمَّتَهُ

Беҙгә [Усман бин Әбү Сәйибә] әйтте [Әбү Мөғәвиә] беҙгә [Әл-Әл-Әмәси] [Хәбиб бин Әбү Сәбиттән] [Сәғит бин Джүбәйерҙән] [Ибн Ғәббәстән] әйтте; «Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм бер ваҡыт Мәҙинәлә Мәғриб һәм Ишә намаҙҙары араһында төшкө һәм Әср намаҙҙарын ҡурҡыу хәлендә лә, ямғырҙа ла уҡыған». Шулай итеп, Ибнү Аббас быны һорай; — Нимә әйтергә теләгән ул шулай тип? Ибн Ғәббәс яуап бирә; — Халҡына ауырлыҡ һалмаҫ өсөн».