Rasulullah menjama’ dua shalat saat sedang dalam perjalanan, antara maghrib dengan isya’ dan dzuhur dengan ashar
Imam Nasa'i : 588
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ عَنْ ابْنِ أَبِي حَمْزَةَ ح وَأَنْبَأَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ وَاللَّفْظُ لَهُ عَنْ شُعَيْبٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ عَنْ أَبِيهِ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا عَجِلَهُ السَّيْرُ فِي السَّفَرِ يُؤَخِّرُ صَلَاةَ الْمَغْرِبِ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْعِشَاءِ
Беҙгә [Әмр бин Усманға] хәбәр итте, ул әйтте; Беҙгә [Бәҡийә] [Ибн Әбү Хәмзә] һәм беҙгә [Әхмәт бин Мөхәммәт бин Әл-Мөғирә] һөйләне, ул әйтте; Беҙгә [Усманға] һәм был лафажды унан, [Сыуаибтан] [Әз Зөһриҙән] әйтте; Миңә [Сәлимгә] [Атаһынан] хәбәр итеп, ул әйтте; «Мин Аллаһ Илсеһен күрҙем, ул сәйәхәттә ашыҡҡанда, Мәғриб менән Ишә араһында булғансы Мәғриб намаҙын тамамланы».