Haji adalah Arafah, barangsiapa luput dari Arafah, hajinya batal

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ قَالَا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْمَرَأَنَّ نَاسًا مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِعَرَفَةَ فَسَأَلُوهُ فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى الْحَجُّ عَرَفَةُ مَنْ جَاءَ لَيْلَةَ جَمْعٍ قَبْلَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَقَدْ أَدْرَكَ الْحَجَّ أَيَّامُ مِنًى ثَلَاثَةٌ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِقَالَ وَزَادَ يَحْيَى وَأَرْدَفَ رَجُلًا فَنَادَى حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ و قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ قَالَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ وَهَذَا أَجْوَدُ حَدِيثٍ رَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَالْعَمَلُ عَلَى حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْمَرَ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَيْرِهِمْ أَنَّهُ مَنْ لَمْ يَقِفْ بِعَرَفَاتٍ قَبْلَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَقَدْ فَاتَهُ الْحَجُّ وَلَا يُجْزِئُ عَنْهُ إِنْ جَاءَ بَعْدَ طُلُوعِ الْفَجْرِ وَيَجْعَلُهَا عُمْرَةً وَعَلَيْهِ الْحَجُّ مِنْ قَابِلٍ وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى شُعْبَةُ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَطَاءٍ نَحْوَ حَدِيثِ الثَّوْرِيِّ قَالَ و سَمِعْت الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا أَنَّهُ ذَكَرَ هَذَا الْحَدِيثَ فَقَالَ هَذَا الْحَدِيثُ أُمُّ الْمَنَاسِكِ

Безгә [Мөхәммәд Басиар] сөйләде, безгә [Яхья бин Сәгыйд] сөйләде һәм [Абдуррахман бин Мәһди] әйтте; безгә [Суфиян] әйтте, [Букаир бин Әсә] әйтте, [Абдуррахман бин Яъмәр] әйтте: Нәҗдтән берничә кеше Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам белән Арафатта булганда очрашканнар. Алар хаҗ турында сораганнар, аннары ул кешеләргә боерык биргән һәм ул кычкырган: "Хаҗ - Арафат, кем Арафат кичендә таң атканчы килсә, ул хаҗны үтәгән була. Мина көннәре өч көн. Кем икенче көнне ашыгып кайтса, гөнаһ кылмаган була". Кем аны тәмамласа һәм өченче көнне кире кайтса, гөнаһ кылмый." - Мөхәммәд бин Басиар - диде; "Яхья өстәде; "Ул кычкырып бер кешене күтәреп бара иде." Безгә [Ибн Әбү Гомәр] безгә [Суфиян бин Уяйнә]дән [Суфиян Әтс Цаури]дән [Букаир бин Әтә]дән [Абдуррахман бин Я'мәр] Пәйгамбәр саллаллоҳу гаеб вә сәлләмнән югарыдагы хәдистәгечә мәгънәсендә сөйләде. Ибн Әбү Гомәр әйтте; Суфиян бин Уяйнә әйтте: "Бу Суфиян Әтс Цаури тарафыннан риваять ителгән иң яхшы хәдис." Әбү 'Гайсә әйтте: "Сәхәбәләр һәм башкалар арасындагы галимнәр Абдуррахман бин Я'мәрнең хәдисен кулланалар, ягъни таң атканчы Арафатта вукф кылмаган кешеләр хаҗ кыла алмаячаклар. Хәтта ул таң атканнан соң вукф кылса һәм гомрә кылса да, киләсе елда хаҗын каза кылырга тиеш. Бу Әтс Цаури, Сяфигый, Исхак һәм башкаларның фикере. Әхмәд. Әбү 'Гайсә болай диде: "[Шу'ба] [Букаир бин Әсәдән] Әс Цаури хәдисе кебек риваять кылган, ул болай диде: Мин Әл-Җарудның болай дигәнен ишеттем; мин Вәкиның бу хәдисне искә алганын һәм аннары: "Бу хәдис Манасик Хаҗиның әнисе", - дигәнен ишеттем.