Nabi berkhutbah di Mina setelah Idul Adha, menasihati umat agar berpegang pada Al-Qur’an dan sunnah

Imam Ahmad : 19774

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي حُرَّةَ الرَّقَاشِيِّ عَنْ عَمِّهِ قَالَ كُنْتُ آخِذًا بِزِمَامِ نَاقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَوْسَطِ أَيَّامِ التَّشْرِيقِ أَذُودُ عَنْهُ النَّاسَ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَتَدْرُونَ فِي أَيِّ شَهْرٍ أَنْتُمْ وَفِي أَيِّ يَوْمٍ أَنْتُمْ وَفِي أَيِّ بَلَدٍ أَنْتُمْ قَالُوا فِي يَوْمٍ حَرَامٍ وَشَهْرٍ حَرَامٍ وَبَلَدٍ حَرَامٍ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا إِلَى يَوْمِ تَلْقَوْنَهُ ثُمَّ قَالَ اسْمَعُوا مِنِّي تَعِيشُوا أَلَا لَا تَظْلِمُوا أَلَا لَا تَظْلِمُوا أَلَا لَا تَظْلِمُوا إِنَّهُ لَا يَحِلُّ مَالُ امْرِئٍ إِلَّا بِطِيبِ نَفْسٍ مِنْهُ أَلَا وَإِنَّ كُلَّ دَمٍ وَمَالٍ وَمَأْثَرَةٍ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَحْتَ قَدَمِي هَذِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَإِنَّ أَوَّلَ دَمٍ يُوضَعُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي لَيْثٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ أَلَا وَإِنَّ كُلَّ رِبًا كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَضَى أَنَّ أَوَّلَ رِبًا يُوضَعُ رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ لَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ أَلَا وَإِنَّ الزَّمَانَ قَدْ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ اللَّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ ثُمَّ قَرَأَ { إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ فَلَا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ } أَلَا لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ أَلَا إِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ أَيِسَ أَنْ يَعْبُدَهُ الْمُصَلُّونَ وَلَكِنَّهُ فِي التَّحْرِيشِ بَيْنَكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّهُنَّ عِنْدَكُمْ عَوَانٌ لَا يَمْلِكْنَ لِأَنْفُسِهِنَّ شَيْئًا وَإِنَّ لَهُنَّ عَلَيْكُمْ وَلَكُمْ عَلَيْهِنَّ حَقًّا أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا غَيْرَكُمْ وَلَا يَأْذَنَّ فِي بُيُوتِكُمْ لِأَحَدٍ تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ خِفْتُمْ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ قَالَ حُمَيْدٌ قُلْتُ لِلْحَسَنِ مَا الْمُبَرِّحُ قَالَ الْمُؤَثِّرُ وَلَهُنَّ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَإِنَّمَا أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَمَنْ كَانَتْ عِنْدَهُ أَمَانَةٌ فَلْيُؤَدِّهَا إِلَى مَنْ ائْتَمَنَهُ عَلَيْهَا وَبَسَطَ يَدَيْهِ فَقَالَ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ ثُمَّ قَالَ لِيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَإِنَّهُ رُبَّ مُبَلَّغٍ أَسْعَدُ مِنْ سَامِعٍ قَالَ حُمَيْدٌ قَالَ الْحَسَنُ حِينَ بَلَّغَ هَذِهِ الْكَلِمَةَ قَدْ وَاللَّهِ بَلَّغُوا أَقْوَامًا كَانُوا أَسْعَدَ بِهِ

Wedi dweud wrthym ['Affan], wedi dweud wrthym [Hammad bin Salamah], wedi dweud wrthym [Ali bin Zaid] o [Abu Hurray Ar Raqasyi] oddi wrth [ei Ewythr] meddai; 'Cynhaliais ffrwyn camel Rasulullah Shallalahu 'Alaihi Wasallam yng nghanol Tasyrik - sef yr unfed ar ddeg, y deuddegfed a'r trydydd ar ddeg o Dzulhijjah -, anogais ei bobl, gofynnodd: 'O bobl, a wyddoch ym mha fis yr ydych, ym mha ddiwrnod a gwlad yr ydych yn awr?'. Atebodd y cyfeillion; ‘Ar ddyddiau haram, misoedd haram a thiroedd haram,’ dywedodd: ‘Yn ​​wir, mae dy waed, cyfoeth ac anrhydedd yn haram i ti, gan fod y dyddiau hyn, y misoedd, a’th wlad yn sanctaidd hyd y dydd y cyfarfyddi ag Allah’. Parhaodd: 'Gwrandewch arnaf, bywhewch eich bywyd a pheidiwch â gwneud camwedd, cofiwch peidiwch â gwneud camwedd, nid yw'n gyfreithlon i gyfoeth person mewn gwirionedd ac eithrio â'i galon barod, gwybod bod pob gwaed, trysor a balchder a fodolai yn ystod amser anwybodaeth, dan wadnau fy nhraed hyd Ddydd yr Atgyfodiad, ac yn wir y gwaed cyntaf a roddir' yw gwaed Al binth a Hariib, dynes Al bindul Abiib, edrychodd ar ddynes. a allai fwydo ar y fron yn Bani Laits, yna ei ladd gan bobl Hudzail, yn gwybod bod yn wir bob usury yn ystod y cyfnod o anwybodaeth yn ddrwg, ac yn wir Allah 'azza wajalla wedi penderfynu bod y usury cyntaf a fydd yn cael ei roi i lawr yn y riba o Al Abbas bin Abdul Muthallib, i chi ei fod yn sail eich cyfoeth, peidiwch â bod yn ormesol yr holl amser ac nid ydynt yn gwybod bod yr holl amserau anghywir ac yn gwybod bod yr holl amserau anghywir creodd y nefoedd a'r ddaear, yna darllenodd yr adnod 'INNA' IDDATASY SYUHUURI 'INDALLAAHI ITSNAA' ASYARA SYAHRAN FII KITAABILLAAHI YAUMA KHOLAQAS SAMAAWAATI WAL ARDLA MINHAA ARBA'ATUN HURUM DZAALIKAD DINUL QAYYALIMUUF - FAALIKAD DINUL QAYYALIMUU Deuddeng mis yw nifer y misoedd gydag Allah, yn ôl gorchymyn Allah pan greodd y nefoedd a'r ddaear, y mae pedwar mis ohonynt yn haram. Dyna yw -penderfyniad- y grefydd union, Felly peidiwch â gwneud cam â chi eich hunain yn y pedwerydd mis-'. QS Yn Taubah: 36, gwybyddwch na ddylech ddychwelyd at anghrediniaeth ar ôl fy marwolaeth, trwy ladd eich gilydd, gwybyddwch fod Satan wedi rhoi’r gorau i obaith o gael ei addoli gan y rhai sy’n gweddïo, ond nid yw wedi rhoi’r gorau i obeithio gosod eich gilydd yn eich erbyn, felly ofnwch Allah 'azza wajalla o ran menywod, oherwydd yn wir y mae'r rhai wrth eich ymyl fel carcharorion na allant reoli eu hunain, ac mae gennych hawliau hefyd drostyn nhw eu hunain, ac mae gennych chi hawliau hefyd. gadewch iddyn nhw fynd i mewn i'ch tŷ heblaw chi'ch hun, peidiwch â gadael iddyn nhw fynd i mewn i'ch tŷ rhywun nad ydych chi'n ei hoffi, os ydych chi'n poeni am eu nusyuz - anufudd-dod - yna cynghorwch nhw yna rhowch nhw i ffwrdd yn y gwely a'u curo â chwythiadau nad ydyn nhw'n brifo'. [Humaid] meddai; Gofynnais [Al Hasan]; 'Beth yw ystyr 'Al Mubarrih?'. atebodd; ‘Yr hyn sy’n weddill,’ a’r hawl iddynt yw cael bwyd a dillad mewn ffordd rinweddol, yr unig beth yr ydych yn eu cymryd yw gyda mandad gan Allah a’ch bod yn cyfiawnhau eu farji - anrhydedd - gyda geiriau Allah ‘azza wajalla, a phwy bynnag sy’n cael mandad, yna cyfleu’r mandad i’r sawl a ymddiriedir’. Yna efe a ledodd ei ddwylo, ac a ddywedodd; 'A wyddoch nad wyf wedi cyfleu, yn gwybod nad wyf wedi cyfleu, yn gwybod nad wyf wedi danfon?'. Yna parhaodd â'i eiriau: 'Dylai pobl sy'n bresennol ei gyfleu i'r rhai nad ydynt yn bresennol, oherwydd ni waeth faint o bobl y maent yn cyfleu'r newyddion iddynt, maent yn ei ddeall yn well na'r rhai sy'n ei glywed yn uniongyrchol'. Meddai Humaid; ' Dywedodd Al Hasan wrth draddodi'r frawddeg hon; 'Yn wir, gan Allah, fe wnaethon nhw ei gyfleu i bobl ac roedden nhw'n hapusach ag ef'.