Nabi berkhutbah di Mina setelah Idul Adha, menasihati umat agar berpegang pada Al-Qur’an dan sunnah

Imam Ahmad : 19512

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا قُرَّةُ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ يَعْنِي ابْنَ سِيرِينَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ وَعَنْ رَجُلٍ آخَرَ وَهُوَ فِي نَفْسِي أَفْضَلُ مِنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ عَبْد اللَّهِ قَالَ غَيْرُ أَبِي عَنْ يَحْيَى فِي هَذَا الْحَدِيثِ أُفَضِّلُ فِي نَفْسِي حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ النَّاسَ بِمِنًى فَقَالَ أَلَا تَدْرُونَ أَيُّ يَوْمٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَسَكَتَ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُسَمِّيهِ بِغَيْرِ اسْمِهِ فَقَالَ أَلَيْسَ بِيَوْمِ النَّحْرِ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَيُّ بَلَدٍ هَذَا قُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَلَيْسَ بِالْبَلْدَةِ قُلْنَا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ وَأَبْشَارَكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ اللَّهُمَّ اشْهَدْ لِيُبَلِّغْ الشَّاهِدُ الْغَائِبَ فَإِنَّهُ رُبَّ مُبَلِّغٍ يُبَلِّغُهُ مَنْ هُوَ أَوْعَى لَهُ مِنْهُ فَكَانَ كَذَلِكَ وَقَالَ لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ حَرْقِ ابْنِ الْحَضْرَمِيِّ حَرَّقَهُ جَارِيَةُ بْنُ قُدَامَةَ قَالَ أَشْرَفُوا عَلَى أَبِي بَكْرَةَ فَقَالُوا هَذَا أَبُو بَكْرَةَ فَقَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَحَدَّثَتْنِي أُمِّي أَنَّ أَبَا بَكْرَةَ قَالَ لَوْ دَخَلُوا عَلَيَّ مَا بَهَشْتُ إِلَيْهِمْ بِقَصَبَةٍ

Wedi dweud wrthym [Yahya bin Sa'id], wedi dweud wrthym [Qurrah], wedi dweud wrthym [Muhammad sef Ibn Sirin] gan [Abdurrahman bin Abu Bakrah] gan [person] arall, yn fy marn i mae'n well nag Abdurrahman bin Abu Bakrah, o [Abu Bakrah] meddai; Dywedodd Abdullah; - wedi dweud rhywun heblaw fy nhad, o Yahya ynghylch hadith hwn, tra bod yn well gennyf Humaid bin Abdurrahman - bod y sallallaahu Proffwyd 'Alaihi Wasallam pregethu o flaen y bobl yn Mina, dywedodd: 'Wyddoch chi pa ddiwrnod yw hwn?'. Atebasom oll; 'Mae Allah a'i Negesydd yn gwybod yn well'. Parhaodd Abu Bakrah; 'Yna roedd y Proffwyd sallallaahu 'Alaihi Wasallam yn dawel, felly roeddem yn meddwl y byddai'n ei enwi diwrnod arall. Yna dywedodd: "Onid hwn yw dydd yr aberth?" Atebasom; 'Ie, iawn'. Gofynnodd eto: 'Pa wlad yw hon?'. Atebasom; 'Mae Allah a'i Negesydd yn gwybod yn well'. Dywedodd hefyd: 'Onid gwlad Haram yw hon?'. Atebasom; 'Ie, Negesydd Allah'. Dywedodd: 'Yn wir, mae eich gwaed, eich cyfoeth, eich anrhydedd a'ch hapusrwydd - eich gogoniant - yn haram fel y mae haram ar eich diwrnod, yn eich mis a'ch gwlad, cofiwch, onid wyf wedi dweud hynny wrthych?' Atebasom; 'Ie'. Dywedodd: 'O Allah, tyst, a gadewch i'r rhai sy'n bresennol ei gyfleu i'r rhai nad ydynt yn bresennol, oherwydd fe allai fod y sawl sy'n ei gyfleu yn ei gyfleu i rywun sy'n gwybod yn well nag ef, fel petai. A pheidiwch â dychwelyd at anghrediniaeth ar ôl fy marwolaeth, trwy ymladd yn eich plith eich hunain'. Pan losgwyd Ibn Hadhrami a'r sawl a'i llosgodd oedd Jariyah bin Qudamah, dywedodd; ' Gogoneddwch Abu Bakrah, meddent; 'Dyma Abu Bakrah'. Yna Abdurrahman a ddywedodd; 'Mae fy mam wedi dweud wrthyf fod Abu Bakrah wedi dweud; 'Pe byddent yn dod ataf, ni fyddwn yn eu croesawu â changhennau'.