Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam pernah melaksanakan shalat 'isya ketika malam telah masuk sepertiga akhir malam ('atamah)

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ يَعْنِي ابْنَ غَيْلَانَ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شُغِلَ عَنْهَا لَيْلَةً فَأَخَّرَهَا حَتَّى رَقَدْنَا فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ رَقَدْنَا ثُمَّ اسْتَيْقَظْنَا ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ غَيْرُكُمْوَكَانَ ابْنُ عُمَرَ لَا يُبَالِي أَقَدَّمَهَا أَمْ أَخَّرَهَا إِذَا كَانَ لَا يَخْشَى أَنْ يَغْلِبَهُ النَّوْمُ عَنْ وَقْتِهَا وَكَانَ يَرْقُدُ قَبْلَهَا قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قُلْتُ لِعَطَاءٍ وَقَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ أَعْتَمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِالْعِشَاءِ حَتَّى رَقَدَ النَّاسُ وَاسْتَيْقَظُوا وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا فَقَامَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ الصَّلَاةَ قَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَرَجَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الْآنَ يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ فَقَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوهَا هَكَذَا فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَأْسِهِ يَدَهُ كَمَا أَنْبَأَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ شَيْئًا مِنْ تَبْدِيدٍ ثُمَّ وَضَعَ أَطْرَافَ أَصَابِعِهِ عَلَى قَرْنِ الرَّأْسِ ثُمَّ ضَمَّهَا يُمِرُّهَا كَذَلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامُهُ طَرَفَ الْأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ عَلَى الصُّدْغِ وَنَاحِيَةِ اللِّحْيَةِ لَا يُقَصِّرُ وَلَا يَبْطُشُ إِلَّا كَذَلِكَ وَقَالَ لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوا هَكَذَا

Esan digu [Mahmudek] - hain zuzen ere, Ibn Ghailanek - esan duela, esan digu [Abdurrazaqek] esan duela, esan dit [Ibn Juraijek] esan duela, esan dit [Nafi'k] esan duela, esan dit ['Abdullah bin 'Umar], Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, gau batean negozioekin lanpetuta zegoela eta 'Isha otoitza amaitu zuela. Eta horrela loak hartu genuen meskitan. Gero esnatu ginen, gero loak hartu genuen, eta gero berriro esnatu ginen, azkenean Allahren Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, guregana etorri eta esan zuen arte: 'Ez dago lurreko biztanleen artean inor horrelako otoitzen zain dagoenik, zuek izan ezik'. Eta Ibn 'Umarri ez zitzaion axola aurreratu edo amaitu zuen. Inplementazioa. Eta Ibnu Umarrek lehenik lo egin zuen Isha otoitzaren aurretik. [Ibn Juraij-ek] esan zuen: «[Atha-ri] galdetu nion, eta gero hark esan zuen: «[Ibn 'Abbas-i] entzun nion esaten: 'Behin, gau batean, Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, Isha otoitza amaitu zuen, jende asko lokartu zen arte, gero esnatu ziren, gero berriro lokartu ziren, eta gero berriro esnatu ziren'. Umar bin Al Khaththab-ek zutitu eta esan zuen: 'Otoitz egin'. Athak esan zuen, Ibn 'Abbas-ek, 'Beraz, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, atera zen eskuak buruan zituela, ilea bustita eta urez tantaka zuela ikusi izan banu bezala. Gero esan zuen: 'Nire ummah-arentzat zama izan ez balitz, Isha otoitza orain bezala egiteko aginduko nieke'. Nik - Ibnu Juraij-ek - Athari eskatu nion baieztatzeko zergatik Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, eskua buruan jarri zuen Ibn 'Abbas-ek kontatu zuen bezala'. Beraz, 'Athak hatzak pixka bat luzatu zituen eta gero hatz puntak buruaren alboetan jarri zituen, gero buruaren inguruan mugitzen zituen bitartean, harik eta erpuruek belarrien puntak ukitu arte, tenpluetatik hasi eta bizarraren oinarriraino. Ez du ez poliki ez azkar egiten, horrela ez bada behintzat. Orduan esan zuen: 'Nire herriarentzat zama izan ez balitz, orain egiten duten bezala otoitz egiteko aginduko nieke'.