Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam pernah melaksanakan shalat 'isya ketika malam telah masuk sepertiga akhir malam ('atamah)

و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ قُلْتُ لِعَطَاءٍ أَيُّ حِينٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ أَنْ أُصَلِّيَ الْعِشَاءَ الَّتِي يَقُولُهَا النَّاسُ الْعَتَمَةَ إِمَامًا وَخِلْوًا قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُا أَعْتَمَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ لَيْلَةٍ الْعِشَاءَ قَالَ حَتَّى رَقَدَ نَاسٌ وَاسْتَيْقَظُوا وَرَقَدُوا وَاسْتَيْقَظُوا فَقَامَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ الصَّلَاةَ فَقَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَخَرَجَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ الْآنَ يَقْطُرُ رَأْسُهُ مَاءً وَاضِعًا يَدَهُ عَلَى شِقِّ رَأْسِهِ قَالَ لَوْلَا أَنْ يَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَأَمَرْتُهُمْ أَنْ يُصَلُّوهَا كَذَلِكَ قَالَ فَاسْتَثْبَتُّ عَطَاءً كَيْفَ وَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِهِ كَمَا أَنْبَأَهُ ابْنُ عَبَّاسٍ فَبَدَّدَ لِي عَطَاءٌ بَيْنَ أَصَابِعِهِ شَيْئًا مِنْ تَبْدِيدٍ ثُمَّ وَضَعَ أَطْرَافَ أَصَابِعِهِ عَلَى قَرْنِ الرَّأْسِ ثُمَّ صَبَّهَا يُمِرُّهَا كَذَلِكَ عَلَى الرَّأْسِ حَتَّى مَسَّتْ إِبْهَامُهُ طَرَفَ الْأُذُنِ مِمَّا يَلِي الْوَجْهَ ثُمَّ عَلَى الصُّدْغِ وَنَاحِيَةِ اللِّحْيَةِ لَا يُقَصِّرُ وَلَا يَبْطِشُ بِشَيْءٍ إِلَّا كَذَلِكَ قُلْتُ لِعَطَاءٍ كَمْ ذُكِرَ لَكَ أَخَّرَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَتَئِذٍ قَالَ لَا أَدْرِي قَالَ عَطَاءٌ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ أُصَلِّيَهَا إِمَامًا وَخِلْوًا مُؤَخَّرَةً كَمَا صَلَّاهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَتَئِذٍ فَإِنْ شَقَّ عَلَيْكَ ذَلِكَ خِلْوًا أَوْ عَلَى النَّاسِ فِي الْجَمَاعَةِ وَأَنْتَ إِمَامُهُمْ فَصَلِّهَا وَسَطًا لَا مُعَجَّلَةً وَلَا مُؤَخَّرَةً

Eta esan digu [Muhammad bin Rafi'-k] esan digu [Abdurrazaq] esan digu [Ibn Juraij-ek] esan duela; ['Atha`-ri] esaten diot; 'Noiz da zuen unerik gogokoena Isha otoitza zuekin egiteko, jendeak 'atamah otoitza deitzen duena, eta zu eta ni bakarrik gaudela?' Erantzun 'Atha`; Behin Ibn Abbas-ek esaten entzun nion; 'Gau batean Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam arratsaldeko otoitza egitear zegoen'. [Ibn Abbas] esan zuen; Lagunak lokartu eta esnatu ziren arte, gero lokartu eta esnatu ziren arte. Umar bin Khatthab jaiki eta esan zuen: 'Otoitz egin!' Ath`-ek esan zuen; Ibn Abbas-ek jarraitu zuen; Handik gutxira, Nabiyulah shallallahu 'alaihi wasallam agertu zen, burua urez tantaka ikusi izan banu bezala zen eta eskua buruaren alboan jarri zuen, esan zuen: 'Nire herriarentzat zama ez balitz, otoitz egiteko aginduko nieke - orain bezala -'. Ibn Juraijek esan zuen; 'Atha'ri galdetu nion; 'Orduan, nola jarri zituen eskuak buruan sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak, Ibn Abbasek kontatu zuen bezala?'. 'Athak'-ek hatzen artean pixka bat luzatu zuen, gero hatzen puntak buruko adarretan jarri zituen, gero tira egin eta bururantz eraman zituen, erpuruek aurpegira begira zeuden belarrien puntak ukitu arte, gero masailen goialderantz eta bizarrerantz eraman zituen, ez poliki ez azkarregi'. 'Atha'ri galdetu nion; 'Zenbat aldiz esan dizute sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak arratsaldeko otoitza gauez amaitu zuela?'. 'Atha' erantzun zuen: 'Ez dakit'. Athak esan zuen; Horregatik, nahiago dut Isha` otoitza bakarrik egitea berandu denean, sallallaahu 'alaihi wasallam profetak gau batean egin zuen bezala, zuretzat zaila bada ere, bakarrik edo jendearekin egiten baduzu - kongregazioan -, orduan egin ezazu idealki, ez oso poliki eta ez oso azkar.