Rasulullah menerima bai’at wanita dengan syarat tidak menyekutukan Allah, tidak mencuri, tidak berzina, dan tidak membunuh anak

Imam Ahmad : 2904

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَابْنُ بَكْرٍ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي حَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ شَهِدْتُ الصَّلَاةَ يَوْمَ الْفِطْرِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ فَكُلُّهُمْ كَانَ يُصَلِّيهَا قَبْلَ الْخُطْبَةِ ثُمَّ يَخْطُبُ بَعْدُ قَالَ فَنَزَلَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ حِينَ يُجْلِسُ الرِّجَالَ بِيَدِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ يَشُقُّهُمْ حَتَّى جَاءَ النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلَالٌ فَقَالَ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا } فَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ حَتَّى فَرَغَ مِنْهَا ثُمَّ قَالَ حِينَ فَرَغَ مِنْهَا أَنْتُنَّ عَلَى ذَلِكَ فَقَالَتْ امْرَأَةٌ وَاحِدَةٌ لَمْ يُجِبْهُ غَيْرُهَا مِنْهُنَّ نَعَمْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ لَا يَدْرِي حَسَنٌ مَنْ هِيَ قَالَ فَتَصَدَّقْنَ قَالَ فَبَسَطَ بِلَالٌ ثَوْبَهُ ثُمَّ قَالَ هَلُمَّ لَكُنَّ فِدَاكُنَّ أَبِي وَأُمِّي فَجَعَلْنَ يُلْقِينَ الْفَتَخَ وَالْخَوَاتِمَ فِي ثَوْبِ بِلَالٍ قَالَ ابْنُ بَكْرٍ الْخَوَاتِيمَ

Беҙгә әйтелгәнсә, [Ғәбдүррәзаҡ] һәм [Әбү Бәкер] икеһе лә әйтте; беҙгә хәбәр итте [Ибн Джүрәйж] миңә [Хәсән бин Мөслим] [Сәүстән] [Ибн Ғаббастан] хәбәр итте, ул әйтте; Мин пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһиссәләм, Әбү Бәкер, Ғүмәр һәм Усман менән Ураҙа ғәйетендә намаҙға шаһит булдым, улар барыһы ла хөтбә алдынан намаҙ уҡыны, унан һуң хөтбә һөйләне. тип әйтте; Шунан пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм төштө, әйтерһең дә, мин уны күрҙем, ҡасан ул кешеләргә ҡулдары менән ултырырға бойорҙо, һуңынан ул улар аша йөрөп, ҡатын-ҡыҙҙар урынына килеп еткәнсе, шул ваҡытта ул Билал менән булды, һуңынан ул -аят уҡып- әйтте: «Эй, пәйғәмбәребеҙ, ҡасан һеҙгә иман килтереп, ҡатын-ҡыҙҙарға ирешергә килмәй, тип әйтте. Аллаһ менән теләһә ниндәй нәмә». -ҠС. Әлмүмтәнәғәнә 12-, Шунан был аятты аҙағына тиклем уҡыны, уҡып бөткәс: «Әҙерһегеҙме һуң?» Шул саҡта бер ҡатын: --Уларҙан берәү ҙә уға яуап бирмәне, тик ул--, тине; Эйе, эй Аллаһ пәйғәмбәре! Хәсән теге ҡатындың исемен белмәне. Ул: «Улайһа, һеҙгә саҙаҡа бирегеҙ», — тине. Ул Ибн Ғәббәс әйткән; шунан Билал кейемен йәйеп әйтте; Үҙеңдекен алып кил, һинең өсөн атайымды ла, әсәйемде лә ҡорбан итәм. Шунан ҙурлы-ваҡлы йөҙөктәрен Билалдың кейеменә ырғыттылар. Ибн Бәкр әйткән; бәләкәй йөҙөктәр -ҙур йөҙөктөң исемен әйтмәйенсә-.